Τραμπ: Δηλώνει «πολύ ευτυχής» για την αμυντική συμφωνία Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν

Την ικανοποίησή του για την πρόσφατη αμυντική συμφωνία μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν εξέφρασε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, χαρακτηρίζοντας την εξέλιξη ιδιαίτερα θετική για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στη Μέση Ανατολή.

Οι τρεις χώρες, που διατηρούν στενούς δεσμούς με την Ουάσιγκτον, υπέγραψαν στις 7 Αυγούστου συμφωνία αμυντικής συνεργασίας, σε μια περίοδο κατά την οποία η ευρύτερη περιοχή βρίσκεται σε κατάσταση έντονης γεωπολιτικής ρευστότητας, με τις εχθροπραξίες και τις επιθέσεις να διαμορφώνουν ένα ολοένα πιο εύθραυστο περιβάλλον ασφαλείας.

«Δείχνει πως η Μέση Ανατολή ενώνεται και πως οι χώρες αυτές θα είναι επιτέλους σε θέση να υπερασπίζονται τους εαυτούς τους με πιο ουσιαστικό τρόπο», ανέφερε ο Ντόναλντ Τραμπ σε ανάρτησή του στο Truth Social, σπεύδοντας παράλληλα να συγχαρεί τις τρεις χώρες για την επίτευξη της συμφωνίας.

Στο επίκεντρο η ασφάλεια της Σαουδικής Αραβίας

Για το Ριάντ, η συμφωνία εντάσσεται στην προσπάθεια ενίσχυσης των περιφερειακών συμμαχιών στον τομέα της ασφάλειας. Η Σαουδική Αραβία βρέθηκε στο στόχαστρο ιρανικών επιθέσεων αντιποίνων μετά τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς, γεγονός που εντείνει την ανησυχία για τις πιθανές επιπτώσεις μιας ευρύτερης κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή.

Την ίδια στιγμή, το βασίλειο βρίσκεται αντιμέτωπο και με την αναζωπύρωση των εχθροπραξιών στην Υεμένη. Εκεί, το Ριάντ στηρίζει τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση απέναντι στην Ανσαραλά, το σιιτικό κίνημα που είναι ευρύτερα γνωστό ως Χούθι και διατηρεί στενές σχέσεις με την Τεχεράνη.

Παράλληλα, Τουρκία, Πακιστάν και Σαουδική Αραβία συγκλίνουν ως προς την ανάγκη να ενισχυθούν οι προσπάθειες διαμεσολάβησης με στόχο τον τερματισμό της πολεμικής σύγκρουσης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.

Οι νέες ισορροπίες και ο ρόλος των ΗΠΑ

Η αμυντική συμφωνία αποκτά ιδιαίτερο βάρος και υπό το πρίσμα των ευρύτερων γεωπολιτικών ανακατατάξεων στην περιοχή. Αναλυτές εκτιμούν ότι η συνεργασία των τριών χωρών ενδέχεται να αντανακλά μια προσπάθεια μεγαλύτερης στρατηγικής αυτονομίας από την Ουάσιγκτον, την ώρα που η αξιοπιστία των ΗΠΑ ως εγγυητή της περιφερειακής ασφάλειας τίθεται ολοένα συχνότερα υπό αμφισβήτηση.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η ικανότητα της αμερικανικής στρατηγικής να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την απειλή από τα μη επανδρωμένα εναέρια συστήματα και τους βαλλιστικούς πυραύλους που εκτοξεύονται από το Ιράν και συμμάχους του στην περιοχή εναντίον των πετρελαιοπαραγωγών μοναρχιών του Κόλπου.

Σε αυτό το περιβάλλον, η συμφωνία Ριάντ, Άγκυρας και Ισλαμαμπάντ δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη διμερή ή πολυμερή συμφωνία στον τομέα της άμυνας, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη αναζήτηση νέων ισορροπιών ασφαλείας στη Μέση Ανατολή.