Αντιπαράθεση Γαλλίας-Γερμανίας για την μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης
Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης που περιλαμβάνει τους δημοσιονομικούς κανόνες της ΕΕ έχει ως στόχο την πρόληψη του υπερβολικού δανεισμού από τις χώρες της ευρωζώνης. Ομως, η αύξηση του δημοσίου χρέους που προκάλεσε η πανδημία και στην συνέχεια ο πόλεμος στην Ουκρανία οδηγούν στην επανεξέταση ολόκληρου του πλαισίου που πλέον κρίνεται μη ρεαλιστικό.
Στο επίκεντρο της διένεξης βρίσκεται το ερώτημα αν θα πρέπει να υπάρχουν αριθμητικά όρια και αυτόματες ρυθμίσεις για όλους στην ετήσια μείωση του χρέους ή αν κάθε χώρα θα πρέπει κατ' ιδίαν να διαπραγματεύεται τις μειώσεις χρέους με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
«Υπάρχει ένα πραγματικό σημείο διαφωνίας: πρέπει να έχουμε ή όχι αυτόματους και ενιαίους κανόνες στο πλαίσιο ενός Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης; Η απάντησή μας είναι ξεκάθαρη: όχι», δήλωσε ο υπουργός οικονομικών της Γαλλίας Μπρουνό Λε Μερ προσερχόμενος στις συνομιλίες με τους υπουργούς Οικονομικών της Ενωσης στο Λουξεμβούργο για το θέμα.
«Πιστεύουμε ότι θα ήταν οικονομικό και πολιτικό σφάλμα. Προσπαθήσαμε κατά το παρελθόν να έχουμε αυτόματους και ενιαίους κανόνες και αυτό οδήγησε σε ύφεση και οικονομική δυσπραγία, οδήγησε σε απώλεια παραγωγής και ανάπτυξης στην Ευρώπη», είπε ο γάλλος υπουργός Οικονομικών προσθέτοντας ότι η μεγάλη πλειονότητα των ευρωπαϊκών χωρών συμμερίζεται την γαλλική άποψη.
Ο γερμανός ομόλογός του όμως έχει την εκ διαμέτρου αντίθετη άποψη.
«Κατά την γνώμη μας, οι αυτόματοι κανόνες είναι ΟΚ και χρειάζονται, χρειαζόμαστε ισότιμη μεταχείριση, χρειαζόμαστε αριθμητικά όρια και χρειαζόμαστε μία κοινή ασφαλιστική δικλείδα και όχι υπερβολικά μεγάλα περιθώρια διαπραγμάτευσης της Κομισιόν με τα κράτη μέλη», δήλωσε ο Κρίστιαν Λίντνερ.
«Δεν είμαστε μόνοι στην θέση αυτή, υπάρχουν πολλά κράτη μέλη του προτιμούν τα αριθμητικά όρια», είπε αναφερόμενος στην επιστολή που υπογράφεται από 11 χώρες της Ενωσης, ανάμεσά τους και η Γερμανία, που υποστηρίζουν την άποψη του Βερολίνου.
Η ισχύς των κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης που απαιτούν από τις κυβερνήσεις ετήσια μείωση κατά 1/20ό του υπερβάλλοντος άνω του 60% του ΑΕΠ χρέους έχει ανασταλεί μέχρι το τέλος του έτους, αλλά θα επανέλθει το 2024 αν αυτοί δεν αντικατασταθούν από άλλες ρυθμίσεις.
«Θέλουμε να συμφωνήσουμε σε νέους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης μέχρι το τέλος του 2023 (...) Προτιμώ να βλέπω ό,τι ενώνει εμάς τους Ευρωπαίους παρά ό,τι μας χωρίζει», δήλωσε ο Μπρουνό Λε Μερ.
