ΕΛΑΣ για ψηφιακές υποδομές: «Μία προσφορά, ίδιο ανάδοχο σχήμα, βαθύτερη τεχνολογική εξάρτηση»

Η ΕΛΑΣ ασκεί κριτική στον νέο διεθνή διαγωνισμό του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης για τις ψηφιακές υποδομές της επόμενης πενταετίας, συνολικής αξίας έως 102 εκατ. ευρώ, με αφορμή το γεγονός ότι, σύμφωνα με την ανακοίνωσή της, κατατέθηκε μία μόνο προσφορά.

Όπως υποστηρίζει ο Τομέας Ψηφιακής Πολιτικής της ΕΛΑΣ, η προσφορά προέρχεται από το ίδιο επιχειρηματικό σχήμα που είχε αναλάβει και την προηγούμενη σύμβαση για την περίοδο 2021-2026, η εκτιμώμενη αξία της οποίας ανερχόταν σε περίπου 23,4 εκατ. ευρώ.

«Δεν εξασφαλίζεται πραγματικός ανταγωνισμός»

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, ένας διεθνής διαγωνισμός ύψους έως 102 εκατ. ευρώ στον οποίο υποβάλλεται μία μόνο προσφορά «δεν εξασφαλίζει πραγματικό ανταγωνισμό μεταξύ προσφορών».

Η ΕΛ.ΑΣ. υποστηρίζει ακόμη ότι η νέα διακήρυξη δεν αφορά μόνο τη διατήρηση της υφιστάμενης υποδομής, αλλά επεκτείνει το ίδιο τεχνολογικό οικοσύστημα της προηγούμενης σύμβασης, ενώ παράλληλα προβλέπει αυστηρές απαιτήσεις συμμετοχής.

Κατά την ίδια ανακοίνωση, η ανάγκη διασφάλισης της συνέχειας των κρίσιμων συστημάτων δεν θα πρέπει να οδηγεί σε μόνιμη τεχνολογική εξάρτηση. Το κόμμα ζητά να προβλέπονται λειτουργικές προδιαγραφές, ανοικτά πρότυπα, διαλειτουργικότητα και δυνατότητα αξιοποίησης διαφορετικών τεχνολογικών λύσεων.

Παράλληλα, χαρακτηρίζει «ακόμη πιο ανησυχητική» την απουσία, όπως υποστηρίζει, σαφούς στρατηγικής εξόδου από το συγκεκριμένο τεχνολογικό οικοσύστημα.

Τι ζητά η ΕΛΑΣ

Η ΕΛΑΣ υποστηρίζει ότι η διακήρυξη προβλέπει τη μετάπτωση από την υφιστάμενη υποδομή στη νέα, χωρίς, σύμφωνα με την ίδια, να καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο το Δημόσιο θα μπορεί στο μέλλον να απεξαρτηθεί από αυτήν.

«Η ψηφιακή αυτονομία του Δημοσίου δεν κρίνεται στα συνθήματα. Κρίνεται στις προδιαγραφές και στα αποτελέσματα των διαγωνισμών», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Το κόμμα ζητά να δημοσιοποιηθεί άμεσα η τεχνικοοικονομική τεκμηρίωση των επιλογών και, πριν από την υπογραφή της σύμβασης, να διασφαλιστεί δεσμευτικό σχέδιο εξόδου και φορητότητας, με ανοικτά πρότυπα, διαλειτουργικότητα και μεταφορά τεχνογνωσίας στο Δημόσιο.

Παράλληλα, ζητά πριν από οποιαδήποτε άσκηση της προαίρεσης να προηγείται ανεξάρτητος τεχνικοοικονομικός έλεγχος για την αναγκαιότητα, το κόστος και τις διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις.