Επιτελικός τσίγκος…

Προφανώς και οι κομματικές εξαγγελίες και μάλιστα σε προεκλογική χρονιά παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον. Μοιραία η προσοχή μετατοπίζεται από την υδροκέφαλη χώρα των Αθηνών, στην συμπρωτεύουσα και την Διεθνή της έκθεση που αποτελεί δυστυχώς  μόνο κατά όνομα ένα μείζον οικονομικό γεγονός.

Η έκθεση, αντί να δείχνει την επιχειρηματική καινοτομία, γεμίζει με κρατικά περίπτερα που σπάνια κάνουν κάτι παραπάνω από το καταλαμβάνουν τους διαθέσιμους  χώρους. Το «Διεθνές» δε, μόνο “κατ’όνομα” παραμένει στο όνομα ώστε να διατηρεί και ένα κοσμοπολίτικο χαρακτήρα.

Σε αυτή την βάση η μετάλλαξη της ΔΕΘ σε μια πολιτική εμποροπανήγυρη είναι εδώ και δεκαετίες το απολύτως αναμενόμενο. Και ανεξάρτητα από σχέδια, δεσμεύσεις και ταξίματα, η πολιτική μας πραγματικότητα παρουσιάζει κάποια κοινά στοιχεία που επαναλαμβάνονται σε ετήσια βάση.

Τον ανταγωνισμό μεταξύ των κομμάτων στις υποσχέσεις, διαδέχεται η προσπάθεια αποδόμησης των όποιων πλεονεκτημάτων φαίνεται να εμφανίζει ο πολιτικός αντίπαλος. Αποτέλεσμα να ικανοποιείται το οπαδικό ακροατήριο και να απογοητεύεται το ήδη απογοητευμένο κομμάτι του πληθυσμού, που έχει πάρει αποστάσεις και γυρνάει την πλάτη ακόμα και στις εκλογές καθιστώντας την αποχή νικητή. 

Όλα αυτά τα παλαιοκομματικά δεν είναι ότι δεν είναι αντιληπτά από το κομματικό προσωπικό. Και θα ήταν και άδικο να μην αναγνωρίζει κανείς τις όποιες προσπάθειες κοιτούν προς το μέλλον. Δυστυχώς όμως τα βήματα δεν αρκούν όταν δεν φθάνουν τα άλματα. Η εποχή είναι τεχνολογικά επαναστατική. Η τεχνητή νοημοσύνη ακόμα και από  τους ίδιους τους ηγέτες της εποχής των υπολογιστών, αντιμετωπίζεται με δέος. 

Στην πολιτική διανόηση ήδη γίνονται προσπάθειες να απαντηθούν ερωτήματα που έχουν να κάνουν με τις εκατομμύρια χαμένες δουλειές και με ποιο τρόπο θα αντιμετωπιστούν οι συνέπειες τους. Την ίδια ώρα στην πατρίδα μας, που δεν στερείται μυαλών, αυτά τα προβλήματα μοιάζουν όχι απλά μακρινά αλλά μεταφυσικά. 

Παράδειγμα από την χώρα της φαιδράς Πορτοκαλέας. Η αγορά του αυτοκινήτου έτρεχε με μια αύξηση της τάξης του 6% σε ετήσια βάση. Και κάποια ωραία καλοκαιρινή στιγμή φρενάρει. Τραβάει χειρόφρενο. Μείναμε από πινακίδες με αποτέλεσμα να σταματήσουν οι πωλήσεις. Το πιο μεγάλο στοίχημα είναι να βρεθεί κοινός βηματισμός στα απολύτως αντιφατικά. Από την μια το παρελθόν και από την άλλη ένα άγνωστο μέλλον που έχει και δυστοπικά τοπία. Από την μια η τεχνητή νοημοσύνη και από την άλλη ο «επιτελικός κρατικός  τσίγκος»