Γιώργος Κόρομι για Survivor: «Είχε περάσει σκάφος από επάνω μου... είδα τις δύο προπέλες να περνάνε»

Για την δική του εμπειρία στο Survivor μίλησε ο Γιώργος Κόρομι στην εκπομπή «Happy Day», με αφορμή το ατύχημα του παίκτη Σταύρου Φλώρου.

«Η παραγωγή αυτό που μας λέει πάντα είναι ότι θα βουτάμε, θα τους ενημερώνουμε για τις βουτιές για να υπάρχει και κάποιο άτομο της παραγωγής. Δεν υπάρχουν, όπως άκουσα, όρια στο ψαροντούφεκο, είναι ανοιχτή θάλασσα. Αυτός που θέτει τα όρια είναι ο εκάστοτε άνθρωπος της παραγωγής, ο οποίος έρχεται μαζί σου, έχει μία εμπειρία της θάλασσας, αυτός θα θέσει τα όρια, θα ‘ρθει μαζί σου, θα ακολουθήσει και θα τηρήσει τους κανόνες ασφαλείας.

Δεν βουτάς ποτέ χωρίς σημαδούρα. Αυτό που άκουσα εγώ είναι ότι βουτήξαν, δυστυχώς, τα δύο παιδιά, χωρίς σημαδούρα, και χωρίς την επίβλεψη κάποιου ανθρώπου από την παραγωγή. Αυτό είναι αυτοκτονία σκέτη. Η σημαδούρα είναι βέβαια κάτι το οποίο είναι δύσκολο να την κουβαλάς μαζί σου, γιατί δεν μας δίνουν μία απλή σημαδούρα, όπως έχουμε εδώ ένα μπαλονάκι.

Μας δίνουν για ασφάλεια ένα ολόκληρο μπαλόνι μεγάλο από σκάφος, το οποίο είναι μισό μέτρο σχεδόν σε διάμετρο, για να γινόμαστε ορατοί. Σε περίπτωση λοιπόν ατυχήματος θα χρειαζόταν να ενημερωθεί κάποιο σκάφος στο Μπαγιαχίμπε, που είναι το κοντινότερο λιμάνι, να στείλουνε σκάφος, εφόσον φυσικά είναι και διαθέσιμο εκείνη τη στιγμή. Είναι μισή ώρα διαδρομή. Άλλη μισή ώρα πίσω, η επιστροφή, και από ‘κει από το Μπαγιαχίμπε να πας στη Λα Ρομάνα στο νοσοκομείο ίσως να είναι και μία ώρα. Μιλάμε για δύο ώρες» εξομολογήθηκε.

Και συμπλήρωσε: «Είναι πολύ τυχερός ο Σταύρος που βρίσκεται στη ζωή γιατί αν έχει τραυματιστεί έτσι όπως έχουμε ακούσει, η αιμορραγία θα ήταν τεράστια. Κι εμένα έχει περάσει σκάφος από πάνω. Ήταν μαζί μου άνθρωπος της παραγωγής, είχαμε σημαδούρες κανονικά, κι ήταν μαζί μου και ο Σάκης Κατσούλης στα πενήντα μέτρα απόσταση, και το είδανε και πανικοβληθήκαν, γιατί νόμιζαν ότι με χτύπησε το σκάφος.

Εγώ με το που είδα ότι δεν με έχει δει, δεν πανικοβλήθηκα, λόγω εμπειρίας, και κατάφερα και βούτηξα βαθιά κάτω, κράτησα την ανάσα μου, το σκάφος πέρασε από πάνω μου, δηλαδή είδα με τα μάτια μου τις δύο προπέλες να περνάνε, και με το που υπολόγισα ότι είναι ασφαλές να ανέβω, ανέβηκα πάνω. Και ήμουνα πολύ τυχερός. Να ευχηθώ δύναμη στους δικούς του».