Η επαναφορά δώρων στο Δημόσιο φέρνει «ζάλη» στην κυβέρνηση - Τα 3 δισ. ετησίως και ισοδύναμα μέτρα

Σε μεγάλο «πονοκέφαλο» εξελίσσεται το θέμα των αναδρομικών για το οικονομικό επιτελείο, καθώς το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα αναμένονται δύο δικαστικά «ντέρμπι» που θα κρίνουν αν εργαζόμενοι σε Δημόσιο και συνταξιούχοι θα λάβουν αναδρομικά για δώρα και περικοπές.

Το ένα πακέτο αφορά τα αναδρομικά των συνταξιούχων, η τύχη των οποίων θα κριθεί μέσα στον Φεβρουάριο από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο. Η υπόθεση αφορά όσους προσέφυγαν στη δικαιοσύνη, περίπου 370.000 απόμαχους της δουλειάς, οι οποίοι διεκδικούν την επιστροφή των περικοπών σε δώρα και επικουρικές για το 11μηνο της περιόδου Ιούνιος 2015-Μάιος 2016.

Η δικαστική τους περιπέτεια κρατά καιρό, καθώς μέχρι σήμερα έχουν βγει τέσσερις δικαστικές αποφάσεις που δεν έχουν βγάλει... λευκό καπνό για την πολύκροτη υπόθεσή τους. Οι τρεις προέρχονται από το Συμβούλιο της Επικρατείας και δικαιώνουν τους απόμαχους της δουλειάς, ενώ η απόφαση του Αρείου Πάγου βάζει τέλος στα αναδρομικά κρίνοντας ότι δεν πρέπει να καταβληθούν.

Το συνολικό κόστος γι’ αυτές τις διεκδικήσεις ανέρχεται σε 750 εκατ. ευρώ, ενώ αν υπάρξει πολιτική απόφαση για επέκταση στο σύνολο των συνταξιούχων τότε το κόστος εκτοξεύεται στα 2,5 δισ. ευρώ.

Το μεγάλο πρόβλημα, ωστόσο, που ενδεχομένως να κληθεί να αντιμετωπίσει το οικονομικό επιτελείο είναι η επιστροφή των δώρων στους δημοσίους υπαλλήλους. Πρόκειται για μια υπόθεση που αναμένεται να μπει προς συζήτηση στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας τον Ιούνιο. Η πρότυπη δίκη αφορά αγωγή δημοσίου υπαλλήλου του υπ. Παιδείας, ο οποίος ζητούσε την επαναφορά 13ου και 14ου μισθού και την καταβολή τους αναδρομικά για τη διετία 2023-2024.

Το συνολικό κόστος τα επαναφοράς των δώρων στο δημόσιο αγγίζει τα 2,5 δις ευρώ, ενώ αν προστεθούν και οι εισφορές το τελικό ποσό αγγίζει τα 3 δισ. ευρώ. Ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Θάνος Πετραλιάς, δήλωσε πρόσφατα πως «δεν μπορεί αυτή τη στιγμή, που η κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε παροχές ύψους 2,5 δισ. ευρώ προς τους εργαζομένους στον δημόσιο τομέα, να ζητείται να τους δοθούν ο 13ος και ο 14ος μισθός, δαπάνη που υπολογίζεται σε 2,15 με 2,3 δισ. ευρώ. Δεν υπάρχουν άλλα 2,5 δισ. να δώσει. Αυτή είναι η αλήθεια».

Προς την ίδια κατεύθυνση κινούνται και άλλα στελέχη του οικονομικού επιτελείου, τα οποία επισημαίνουν ότι σε περίπτωση που αυξηθούν οι καθαρές δαπάνες, τις οποίες η κυβέρνηση οφείλει να συγκρατεί σε συγκεκριμένα επίπεδα βάσει του Συμφώνου Σταθερότητας, θα πρέπει να ληφθούν ισοδύναμα μέτρα για να υπάρξει δημοσιονομική ισορροπία και να μπει ξανά η χώρα σε περιπέτειες. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει είτε να υπάρξει αύξηση στους φόρους είτε μείωση των δαπανών κατά 3 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση.

Πηγές του υπουργείου Οικονομικών σημειώνουν ότι τέτοιου μεγέθους ισοδύναμα μέτρα μπορούν να προέλθουν μόνο από τα φορολογικά έσοδα. Αυτό, πρακτικά σημαίνει ότι για να καλυφθεί αυτή η μεγάλη απόσταση στις καθαρές ετήσιες δαπάνες, θα πρέπει είτε να αυξηθεί δραματικά ο ΕΝΦΙΑ, είτε να αυξηθούν οι συντελεστές ΦΠΑ, είτε να μειωθούν αντίστοιχα άλλες κρατικές δαπάνες. Για τον ΕΝΦΙΑ και τους συντελεστές ΦΠΑ η οποιαδήποτε αύξηση κρίνεται, φυσικά, απαγορευτική, καθώς μικρομεσσαίοι αδυνατούν να βάλουν ξανά το χέρι στη τσέπη και να πληρώσουν για πολλοστή φορά το…μάρμαρο. Άρα εφόσον η έκβαση της συγκεκριμένης δίκης είναι θετική για τους εργαζόμενους στο δημόσιο, το οικονομικό επιτελείο θα πρέπει να λύσει αυτή τη δύσκολη εξίσωση, εφόσον φυσικά λάβει το «πράσινο φως» από τους εταίρους.