Η Παλμέιρας κρατά ζωντανό το πνεύμα του ποδοσφαίρου ενώνοντας τους ποδοσφαιριστές με τις ρίζες τους
Η Παλμέιρας με έναν τρομερό και πρωτότυπο τρόπο κρατά το πνεύμα του παιχνιδιού ζωντανό μέσα στους ποδοσφαιριστές της.
Η Παλμέιρας είναι μια από τις μεγαλύτερες, και πιο επιτυχημένες ομάδες στην Βραζιλία, αλλά και στην Λατινική Αμερική. Η ομάδα του πρώην τεχνικού του ΠΑΟΚ, Αμπέλ Φερέιρα, κατέχει 12 πρωταθλήματα Βραζιλίας, τέσσερα κύπελλα και τρία Copa Libertadores, και είναι μια ομάδα που από τα σπλάχνα της έχουν βγει σπουδαίοι ποδοσφαιριστές.
Έχοντας βρει το κουμπί της επιτυχίας, δηλαδή τις καλές ακαδημίες και την ανάδειξη ποδοσφαιριστών, η βραζιλιάνικη ομάδα τα τελευταία χρόνια έχει ρίξει πολλά χρήματα στα φυτώριά της. Πρόσφατα ανακαίνισε το προπονητικό της κέντρο και πλέον διαθέτει πέντε γήπεδα, γυμναστήριο με σύγχρονο εξοπλισμό και ξεχωριστά τμήματα φυσικοθεραπείας, ιατρικής και διατροφολογίας. Έκανε όμως μια κίνηση-ματ, καθώς πέρα από το να παρέχει στους ποδοσφαιριστές της την δυνατότητα να εξελιχθούν με τις καλύτερες δυνατές εγκαταστάσεις, θέλει να έχουν πάντα μέσα τους το «πνεύμα» του παιχνιδιού και να μην ξεχνάνε τις ρίζες τους.
Ένα από τα πέντε γήπεδα που υπάρχουν στο προπονητικό της ομάδας είναι με χώμα. Δεν έχει ούτε τούφα χόρτου. Ο λόγος ύπαρξης αυτού του γηπέδου είναι να γνωρίζουν οι νεαροί ποδοσφαιριστές πως μεγάλωσαν και πως ζούσαν το ποδόσφαιρο οι μεγαλύτερες γενιές. Το ποδόσφαιρο το αγνό, το παιχνίδι που ήταν πάνω από συμβόλαια, φήμη και χρήματα. Αυτό το άθλημα που γύμναζε το κορμί και ευχαριστούσε την ψυχή. Να ζήσουν και να πατήσουν στα γήπεδα που οι παλιοί μάτωναν κάθε φορά που έπεφταν κάτω, όμως δεν τους ένοιαζε γιατί άξιζε. Για χάρη της «στρογγυλής θεάς» και όλων όσων προσφέρει και σε κάνει να νιώθεις.
Έξω από το χωμάτινο γήπεδο υπάρχει μια ταμπέλα που γράφει «Απαγορεύονται οι προπονητές». Ανα διαστήματα τα 300 παιδιά των ακαδημιών το επισκέπτονται και έχουν το ελεύθερο να κάνουν ότι θέλουν. Να χωριστούν σε ομάδες, να παίξουν και να το ευχαριστηθούν, χωρίς συστήματα, χωρίς τακτικές, μόνο με την φαντασία τους, κρατώντας ζωντανό το αίσθημα της αλάνας που υπήρχε παλαιότερα, και όπως λέει ο προπονητής της ομάδας U13: «Στο χώμα η μπάλα γίνεται απρόβλεπτη. Έτσι τα παιδιά βελτιώνουν την τεχνική και το κοντρόλ τους και αναπτύσσουν τις ατομικές δεξιότητες τους. Εμείς δεν συμμετέχουμε καθόλου. Είναι ένας χώρος για ελευθερία και αυτοσχεδιασμό».
Να θυμίσουμε πως τα τελευταία χρόνια η Παλμέιρας πουλάει ποδοσφαιριστές της σε ομάδες της Ευρώπης με χρήματα πάνω από 25 εκατομμύρια. Τα ονόματα είναι πολλά, με τα πιο πρόσφατα των Έντρικ και Εστεβάο να ξεχωρίζουν, αλλά και ποδοσφαιριστές όπως οι Γκαμπριέλ Ζεσούς, Λουίς Γκιγιέρμε και Ντανίλο να είναι μερικά από τα τρανταχτά παραδείγματα που άνοιξαν τα φτερά τους ξεκινώντας από τις ακαδημίες της «Βερντάο». Με αυτό τον τρόπο του «από την παραγωγή στην κατανάλωση και την πώληση», η ομάδα δυναμώνει και οικονομικά, και δεν βγάζει απλά ταλέντα, άλλα παιδία που νιώθουν από ποδόσφαιρο, με την κυριολεκτική και πιο ουσιαστική έννοια της φράσης αυτής.