Κι όμως, υπάρχουν φωτογραφίες των Αγωνιστών του 1821 - Τι δηλώνουν στον FLASH οι απόγονοί τους
Ανακαλύψτε τα σπάνια φωτογραφικά «κλικ» που απαθανάτισαν τους ήρωες του 1821 και όσα εξομολογούνται οι απόγονοί τους για το βάρος της κληρονομιάς τους.
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, Κωνσταντίνος Κανάρης, Αθανάσιος Διάκος, Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, Βασίλειος Πετμεζάς και πολλοί πολλοί άλλοι…Μια χούφτα άνθρωποι που όμως έμελλε να γράψουν το όνομά τους στην ιστορία με τα πιο φωτεινά γράμματα. Αγωνιστές της Επανάστασης του 1821 και συνάμα «πρόσωπα-σύμβολα» για την Ελλάδα και την ελευθερία. Μορφές που διασώζονται καθώς αποτυπώνονται σε πίνακες ζωγραφικής, ανδριάντες, λιθογραφίες. Εκτός από ορισμένες εξαιρέσεις. Ήρωες που έζησαν αρκετά, μέχρι και την εφεύρεση της φωτογραφίας. Γι αυτό και κάποιοι εξ’ αυτών, είτε έχουν σταθεί γεμάτοι υπερηφάνεια μπροστά από τον φωτογραφικό φακό, είτε αυτός τους «αποχαιρέτησε» μ’ ένα ύστατο «κλικ», στη νεκρική κλίνη. Ο κύριος Αντώνης Πετμεζάς, απόγονος του ήρωα της Επανάστασης, αρματολού και αρχηγού της κλεφτουριάς των Καλαβρύτων, Αθανασίου Πετμεζά, δηλώνει στον FLASH…
«Επειδή η φωτογραφία στην Ελλάδα ήταν στα σπάργανα, είναι πολύ λίγοι οι αγωνιστές που έχουν φωτογραφηθεί. Μία από τις κλασικές φωτογραφίες είναι του Ναυάρχου Κωνσταντίνου Κανάρη με τα παράσημα στο πέτο, καθώς και του Δημητρίου Πλαπούτα που τη γνωρίζω και φυσικά του Στρατηγού Ιωάννη Μακρυγιάννη στη νεκρική κλίνη. Επίσης στη νεκρική κλίνη είναι και του Βασιλείου Πετμέζα, που είναι μια από τις πρώτες φωτογραφίες που τραβήχτηκαν στο Αίγιο, στην περιοχή της Αχαΐας.»
Κωνσταντίνος Κανάρης, ο «Μπουρλοτιέρης» ποζάρει με τα παράσημα
Μια από τις σπουδαιότερες μορφές της Ελληνικής Επανάστασης και του ναυτικού αγώνα, ναύαρχος και πολιτικός που διετέλεσε πέντε φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας, σε ταραγμένες περιόδους και σε διάστημα 33,5 ετών. Ο Κωνσταντίνος Κανάρης ο πυρπολητής, το μικρότερο παιδί του Μιχαήλ Κανάριου και της Μάρως Μπουρέκα, πατέρας επτά παιδιών, άφησε ανεξίτηλο το σημάδι του στην ιστορία με την καταστροφή της τουρκικής ναυαρχίδας στη Χίο το 1822, οπότε και έπληξε τον Οθωμανικό στόλο.
Ο «Μπουρλοτιέρης» που γεννήθηκε το 1793 στην Ψαρά, με τα ανδραγαθήματά του να είναι τόσα πολλά ώστε να του γεμίσουν το πέτο παράσημα, έφυγε από τη ζωή το 1877. Δηλαδή, μερικές δεκαετίες μετά την εφεύρεση της φωτογραφίας, γι αυτό και λίγο πριν φύγει από τη ζωή, σε ηλικία περίπου 84 ετών, μπόρεσε να σταθεί μπροστά στον φακό, να κοιτάξει αγέρωχα και να μείνει για πάντα «αθάνατος».
Διασώζεται όμως και δεύτερη φωτογραφία με τον Έλληνα ήρωα, στα ψηφιοποιημένα αρχεία του Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου (ΕΛΙΑ). Σε αυτήν ο Κανάρης ποζάρει καθήμενος στο κέντρο, βαστώντας τη μαγκούρα του.
Βασίλειος Πετμεζάς: «Υπάρχουμε, διότι υπήρξαν» δηλώνει στον FLASH ο απόγονός του ήρωα που φωτογραφήθηκε στη νεκρική κλίνη
Στη νεκρική του κλίνη, απαθανατίζεται ο Βασίλειος Πετμεζάς. Στην πρώτη φωτογραφία που τραβήχτηκε ποτέ στην περιοχή του Αιγίου, όπως δήλωσε στον FLASH ο δισέγγονός του, Αντώνης Πετμεζάς. Ο γιος του αρματωλού Αθανασίου και γόνος της ιστορικής οικογένειας των Πετιμεζάδων, μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και παρέστη στην Αγία Λαύρα κατά την κήρυξη της Επανάστασης την 25η Μαρτίου.
Ο βουλευτής, γερουσιαστής και αντιπρόσωπος της επαρχίας Καλαβρύτων σε διάφορες εθνοσυνελεύσεις, έλαβε το βαθμό του στρατηγού και μετείχε του Αγώνα κατά του Μαχμούτ Αλή Πασά Δράμαλη, ενώ ήταν πολλές και οι φορές που πρωταγωνίστησε σε μάχες στην Πελοπόννησο. «Αγώνες που δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ ως έθνος», μας λέει ο κύριος Αντώνης Πετμεζάς, μέλος του Ομίλου Απογόνων Αγωνιστών 1821, υπογραμμίζοντας τη σημασία της ιστορικής μνήμης και της διατήρησης της εθνικής κληρονομιάς…
«Η φωτογραφία μόλις είχε αρχίσει να αναπτύσσεται την εποχή της Ελληνικής Επανάστασης, γι’ αυτό και οι περισσότεροι αγωνιστές δεν πρόλαβαν να φωτογραφηθούν. Σε αρκετές περιπτώσεις, όταν κάποιος απεβίωνε, συνηθιζόταν να δημιουργούν εκμαγεία του προσώπου του, ώστε να διατηρηθεί η μορφή του και να αποτυπωθεί όσο το δυνατόν πιο πιστά η εικόνα του. Στην περίπτωση του Βασίλειου Ζαϊμη ωστόσο, έχει τραβηχτεί φωτογραφία στη νεκρική κλίνη.»
Ο κύριος Πετμεζάς, ωστόσο δεν μας μιλά μόνο για τη φωτογραφία. Μας μιλά και για το ιδιαίτερο βάρος που αισθάνεσαι όταν είσαι απόγονος ενός τέτοιου ήρωα. «Οφείλεις να προσφέρεις και να κάνεις ό,τι περνά απ’ το χέρι σου για να διατηρήσεις τη μνήμη των Αγωνιστών μας, ζωντανή», μας λέει. Γι αυτό και φροντίζουν μέσα από εκδηλώσεις, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του Ομίλου, να τιμούν τη μνήμη των προγόνων τους, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους…
«Νιώθεις ότι έχεις μεγαλύτερη ευθύνη, ότι πρέπει να προσφέρεις όσο το δυνατόν περισσότερα στην κοινωνία. Δηλαδή να αφήνεις ένα θετικό «αποτύπωμα». Επίσης, αισθάνεσαι μια ευθύνη παραπάνω στο να μην ξεχαστούν οι θυσίες κι οι αγώνες που έκαναν οι πρόγονοί μας, για να είμαστε σήμερα ελεύθεροι. Διότι, θα σας πω κάτι…Υπάρχουμε, διότι εκείνοι υπήρξαν. Αυτό πρέπει να το θυμόμαστε.
Το μήνυμα είναι πολύ απλό -εκτιμώ- κι είναι το εξής… Απ' τις θυσίες των προγόνων μας, οφείλουμε να βαστάμε τη φλόγα κι όχι τη στάχτη. Κι επαναλαμβάνω, υπάρχουμε, γιατί εκείνοι υπήρξαν!»
Δημητράκης Πλαπούτας, ο Αγωνιστής που στάθηκε στο πλευρό του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη
Μια από τις φωτογραφίες που κυκλοφορούν, είναι κι αυτή που αποδίδεται στον Δημήτρη (Δημητράκη) Πλαπούτα που μοίρασε τη ζωή του σε πολλούς ρόλους. Ο Έλληνας στρατηγός, βουλευτής Καρύταινας, γερουσιαστής, επίτιμος υπασπιστής του βασιλιά Όθωνα, Διοικητής της 12ης Τετραρχίας Αρκαδίας της Βασιλικής Φάλαγγας του Όθωνα και φυσικά Αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης , ήταν επικεφαλής του αγώνα στην Αρκαδία μαζί με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.
Ο γιος του κλέφτη Νικόλα-Κόλια Πλαπούτα, γεννήθηκε το 1786 και άφησε την τελευταία του πνοή στις 5 Ιουλίου του 1864, γι αυτό και θεωρείται πολύ πιθανό να στάθηκε μπροστά από τον φακό και να έμεινε για πάντα στην ιστορία, όχι μόνο για τις ανδρείες του, αλλά και γι αυτό το «κλικ». Ωστόσο η αυθεντικότητά της συγκεκριμένης φωτογραφίας δεν έχει επιβεβαιωθεί απόλυτα, αν κι έχει χαρακτηριστικά παλιάς δαγκεροτυπίας. Μιας πρώιμης, δηλαδή, φωτογραφικής τεχνικής που αναπτύχθηκε το 1839, με την εικόνα να αποτυπώνεται επάνω σε μεταλλική πλάκα.
Ιωάννης Μακρυγιάννης, η φωτογραφία στη νεκρική κλίνη
Ένας από τους κορυφαίους οπλαρχηγούς της Ελληνικής Επανάστασης, στρατιωτικός, πολιτικός και συγγραφέας των «Απομνημονευμάτων», ο Ιωάννης Μακρυγιάννης έζησε μια ζωή γεμάτη κακουχίες, βάσανα και τραυματισμούς στο πεδίο της μάχης, που «σημάδεψαν» την εικόνα του. Η φωτογραφία του Αγωνιστή του 1821, που φιλοξενείται σε άρθρο στη «Μηχανή του Χρόνου», τραβήχτηκε στη νεκρική κλίνη και δείχνει έναν άνθρωπο ιδιαίτερα προχωρημένης ηλικίας αν και ήταν 67 ετών.
Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης -το πραγματικό όνομα του οποίου ήταν Ιωάννης Τριανταφύλλου- γεννήθηκε το 1797. Μεγαλώνοντας, εντάχθηκε ενεργά στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα κι έγινε αναπόσπαστο κομμάτι του. Ξεχώρισε για την αποφασιστικότητά του, το θάρρος και την αφοσίωσή του στην ελευθερία της πατρίδας. Έφυγε από τη ζωή στις 27 Απριλίου 1864, αφήνοντας πίσω του σημαντική ιστορική παρακαταθήκη.
