Λιονάκη: Η σκληρή δήλωση της μητέρας της «Δεν μπορώ να αγκαλιάσω μία γυναίκα που δεν θα τη γνωρίζω»

Η μητέρα της Ναταλίας Λιονάκη μίλησε στην εκπομπή «Το' χουμε» με αφορμή την ιστορία της 21χρονης Καμίλα Ροντρίγκες Καρντόσο που άφησε το μόντελινγκ για να γίνει καλόγρια και είπε για την μοναχή Φεβρωνία όπως θέλει να την αποκαλούν τώρα.

«Η κόρη μου δεν μου μίλησε ποτέ για μοναχισμό. Δεν μου είπε ποτέ ότι θα γίνει μοναχή. Εμένα με πήρε στη γιορτή μου, παραμονή Χριστουγέννων, και αντί να μου πει χρόνια πολλά, με πήρε να μου ανακοινώσει πως θα γίνει καλόγρια. Της λέω: «Το σκέφτηκες καλά; Αυτή είναι η απόφασή σου;». Λέει «ναι» και της είπα να είναι πάντα καλά.

Δεν προσπάθησα να της δώσω άλλη οπτική, όταν μου ανακοίνωσε την απόφασή της. Γιατί το είχα καταλάβει. Εκείνη το αρνιόταν και με είχε εκνευρίσει πάρα πολύ αυτό. Γιατί ποτέ δεν μου έλεγε ψέματα. Της είχα μάθει πάντα να λέει την αλήθεια κι ας ήταν κι εις βάρος της. Υπάρχει η συγγνώμη. Τα λάθη είναι ανθρώπινα.

Ήταν εγωίστρια. Δεν ήθελε να κάνω άλλο παιδί. Ήθελε να με έχει μόνο αυτή. Όταν έδινα ρούχα και πράγματα σε άλλα παιδάκια, επειδή είχε μεγαλώσει, αντιδρούσε και μου έλεγε: «Τα δικά μου πράγματα, δεν θα τα δίνεις». Εγώ ήμουν δίπλα της μέχρι που τελείωσε το πανεπιστήμιο. Εγώ την πήγαινα στο πανεπιστήμιο, εγώ πήγαινα και την έπαιρνα. Όταν μπήκε στο Εθνικό της λέω: «Κοίταξε, τώρα είσαι υπεύθυνη εσύ για τη Ναταλία. Ένα ζητάω από σένα. Αυτό είχα ζητήσει μόνο. Μη με κάνεις να ντραπώ ποτέ για εσένα.

Δε μου είχε δώσει ποτέ δικαίωμα να ντραπώ. Αλλά δεν είμαι και περήφανη γι’ αυτό που κάνει. Εγώ νομίζω πως δεν ήταν επιλογή της. Δεν έχω προσπαθήσει να έρθω σε επικοινωνία μαζί της. Εγώ δεν άλλαξα ούτε τηλέφωνο, ούτε διεύθυνση».

Με αφοπλιστική ειλικρίνεια πρόσθεσε: «Δεν ξέρω αν η αγκαλιά μου είναι ανοιχτή. Ανάλογα τι θα δω μπροστά μου. Θα δω την κόρη μου μπροστά μου ή κάτι άλλο; Δεν μπορώ να αγκαλιάσω μία γυναίκα που δεν θα τη γνωρίζω. Πήγε, λέει, σε ορφανοτροφείο στην Κένυα. Γιατί, εδώ δεν έχουμε ορφανοτροφεία; Εδώ δεν έχουμε ανθρώπους που χρειάζονται βοήθεια; Εγώ βασανίστηκα χρόνια να δω πού έφταιξα. Ίσως η πολλή αγάπη και η φροντίδα μου… Δεν ξέρω. Εμένα τρία χρόνια, με κορόιδευε. Και ξαφνικά τηλεφωνικώς μου είπε άντε γεια; Δεν το δέχομαι αυτό».