Μαρία Κανελλοπούλου: «Δεν είμαι συμφιλιωμένη με την εικόνα μου - Λέω χάλια έπαιξα, είμαι άσχημη»

Η Μαρία Κανελλοπούλου ήταν καλεσμένη της Αθηναΐδας Νέγκα στο «Καλύτερα Αργά» του Action 24 και μίλησε για την απώλεια της μητέρας της, αλλά και αυτά που έμαθε από τις χήρες! «Υπήρξε και ένα γεγονός που χάσαμε τη μητέρα μας, υπήρχε το πένθος και εγώ έγινα ένα μικρό κορίτσι που ακολουθούσα τις χήρες. Τους χρωστάω πάρα πολλά, γιατί ως μικρή μου μάθανε πώς να ανάβω τα καντήλια, πώς να μην τα παίρνει ο αέρας, πώς να στέκονται τα λουλούδια στα ανθοδοχειάκια. Είναι βασικό αυτό για μένα. Είναι τελετουργικό και είναι θεμελιακό για τον τρόπο που μεγαλώνεις, που επιλέγεις τι θα κάνεις μετά.

Εκείνο που είναι σημαντικό είναι ότι η ζωή είναι πιο δυνατή από τον θάνατο! Γιατί μεγαλώνεις, ερωτεύεσαι, κάνεις σκανταλιές, κάνεις κοπάνες από το σχολείο, αλλά με ένα βαθύ τραύμα πάντα. Δηλαδή, κλαίω πάρα πολύ εύκολα, με συγκινούν ιστορίες αγνώστων ανθρώπων, απωλειών… Η μαμά μιας φίλης μου, η οποία ήταν πάρα πολύ καλή γυναίκα, προφανώς με φροντίδα το έκανε, όταν τη ρωτούσαν: ποιος είναι μαμά, απαντούσε το ορφανό! Κάπως σε περιθωριοποιούσε όλο αυτό. Οι αναφορές δηλαδή, μου είπε ο πατέρας μου, μου είπε η μάνα μου, και μετά στα 20 έφυγε κι ο πατέρας μου. Ήμουν πραγματικά ορφανό».

«Γιατί το έπαιρνα τόσο κατάκαρδα;»

Η ηθοποιός παραδέχτηκε και το πόσο σκληρή ήταν στο παρελθόν με τον εαυτό της. «Δεν βλέπω τον εαυτό μου, δεν είμαι συμφιλιωμένη, λέω τι χάλια έπαιξα, τι βλάκας, τι άσχημη που είμαι, τι φόρεσα. Πάντα έχω κάτι κακό να πω για μένα, οπότε με αφήνω στην ησυχία μου. Αλλά το καλοκαίρι που μετά από δέκα χρόνια ξαναείδα το Εμείς και εμείς, είδα μερικές σκηνές και λέω: α, δεν ήταν και τόσο χάλια, ρε παιδί μου, γιατί το έπαιρνα τόσο κατάκαρδα τότε, εκ των υστέρων όμως».