Μιχάλης Σαράντης: «Είχα την ενοχή ότι έχω περισσότερα από τους φίλους μου, που δεν είχαν καθόλου»
Ο ηθοποιός δηλώνει ενοχικός άνθρωπος και εξηγεί ότι όταν ο διπλανός του δεν έχει να φάει θα του δώσει, γιατί είχε αυτό το παράδειγμα από την μητέρα του.
Συνέντευξη στο «Βήμα της Κυριακής» έδωσε ο Μιχάλης Σαράντης και αναφέρθηκε στο θέμα της ατομικής ευθύνης, στην ενοχικότητα που πολλές φορές νιώθει ως άνθρωπος αλλά και στην κοινωνική ευαισθησία.
«Όλοι νιώθουμε την ενοχή για τα μεγάλα πράγματα που συμβαίνουν και κάπως τα έχουμε αφήσει να συμβούν, ακόμα και αν δεν το θέλαμε. Η ενοχή είναι πρωτόγονο συναίσθημα. Ούτως ή άλλως είμαι και πολύ ενοχικός άνθρωπος» είπε αρχικά ο ηθοποιός.
Και συνέχισε: «Εμένα η παγίδα της ατομικής ευθύνης δεν μου πολυαρέσει – ο κόσμος την αναλαμβάνει και οφείλει να το κάνει. Αλλά η κοινωνική ευαισθησία πρέπει να είναι πρωταρχικός στόχος και εκείνων που κυβερνούν αυτή τη χώρα. Ούτε πρέπει να είσαι αριστερός για να είσαι κοινωνικά ευαίσθητος.
Εγώ, όσο μπορώ, κάτι κάνω. Όταν έρθει ένας διπλανός μου και μου πει “δεν έχω να φάω”, θα του δώσω. Θυμάμαι τη μάνα μου, έτσι ήταν. Εμείς, επειδή τότε ήμασταν λίγο πιο άνετοι σε μια γειτονιά που ήτανε πολύ δύσκολα, είχα την ενοχή ότι έχω περισσότερα από τους φίλους μου, που δεν είχαν καθόλου».
Σε παλαιότερη συνέντευξή του είχε πει για τα παιδικά του χρόνια. «Μεγάλωσα σε μια δύσκολη και πολύ ωραία γειτονιά, στο Μεταξουργείο και παράλληλα πήγαινα σε ιδιωτικό σχολείο γιατί οι γονείς μου δεν ήθελαν να πάω σε σχολείο της γειτονιάς γιατί υπήρχε μεγαλύτερη παραβατικότητα. Το γεγονός ότι μεγάλωσα σε δύο κόσμους με ανάγκασε να γίνω «χαμαιλέοντας», να προσαρμόζομαι. Από εκεί άρχισε η όξυνση της πραγματικότητας. Μέσω πρόβας και τεχνικής στο θέατρο, μου είναι πολύ εύκολο να «φορέσω κάποιου άλλου το δέρμα». Το έκανα από παιδί για να επιβιώσω».