Νατάσα Εξηνταβελώνη: «Δεν είμαι ευτυχισμένη, υπάρχει αρκετή θλίψη μέσα μου»
Η νεαρή ηθοποιός μίλησε για το πώς έχει επιλέξει να πορεύεται στη ζωή και πώς συνδέεται με τους σημαντικούς ανθρώπους γύρω της…
Τη Νατάσα Εξηνταβελώνη τη γνωρίσαμε από τη συμμετοχή της στις τηλεοπτικές σειρές “Ο παράδεισος των κυριών” και “Αρχελάου 5”. Φέτος πρωταγωνιστεί στη θεατρική παράσταση “Cleansed” της Σάρα Κέιν. Η ηθοποιός μίλησε στο Harper’s Bazaar Greece για τις σχέσεις της, για την υποκριτική, αλλά και τον δρόμο που έχει χαράξει στη ζωή της…
«Οι στιγμές που έχω συνδεθεί περισσότερο με ανθρώπους στη ζωή μου είναι εκείνες που έχω απογυμνωθεί μπροστά τους και έχει συμβεί το ίδιο και από την άλλη πλευρά. Όταν έχω δει τα τρωτά τους σημεία. Είναι οι φορές που κάποιος με έχει απογοητεύσει ή με έχει πληγώσει περισσότερο, που έχει βγει προς τα έξω το ελάττωμα. Δεν έχω νιώσει να συνδέομαι βαθύτερα στις στιγμές που όλα μυρίζουν γιασεμί».
«Μέσα στα έργα συναντάς κάθε είδους ανθρώπινη εκδοχή»
«Κάνοντας τέχνη, και ειδικά θέατρο, στην ουσία μελετάς τον άνθρωπο και την ανθρώπινη ψυχή. Δεν μπορείς να είσαι ηθοποιός αν δεν αγαπάς τον άνθρωπο! Μέσα στα έργα συναντάς κάθε είδους ανθρώπινη εκδοχή: όλα χωράνε, όλα είναι προς παρατήρηση, ανάλυση και κατανόηση».
Το μονοπάτι της ζωής
«Δεν υπάρχει ένα προκαθορισμένο μονοπάτι. Υπάρχεις εσύ, οι άνθρωποι γύρω σου, η ζωή. Και κάποιες φορές χρειάζεται απλώς να καβαλήσεις το κύμα και να δεις πού θα σε πάει. Δεν είμαι σίγουρη ότι ο απόλυτος έλεγχος αποδίδει πάντα, καμιά φορά έχει και κόστος. Η ζωή, με την πολυπλοκότητα και την τυχαιότητά της, είναι συχνά πιο “έξυπνη” από εμάς και απαιτεί και λίγη εμπιστοσύνη. Η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις και χρειάζεται να της αφήνεις χώρο».
«Μόνο το τώρα υπάρχει»
«Όλοι στοχεύουμε στην ευτυχία και την έχουμε κάπως σαν ιδέα στο μυαλό μας. Συχνά υπάρχει μια ανάμνηση μιας “ευτυχισμένης” στιγμής που λειτουργεί ως μέτρο σύγκρισης για όλη μας τη ζωή. Και έτσι βιώνουμε μικρές αποτυχίες κάθε φορά που κάτι δεν φτάνει εκείνη τη στιγμή. Θυμάμαι τον εαυτό μου παλιότερα να είναι πολύ σκληρός και απόλυτος να λέει: “Αυτό δεν είναι ευτυχία, εγώ θέλω κάτι παραπάνω”. Τον τελευταίο καιρό, όμως, συνυπάρχουν μέσα μου αντίρροπες δυνάμεις που έχουν τεράστιο ενδιαφέρον και καλλιτεχνικά και ανθρώπινα.
Δεν είμαι ευτυχισμένη με τη στενή έννοια της λέξης. Υπάρχει αρκετή θλίψη μέσα μου και έχουν συμβεί πράγματα που με έχουν στεναχωρήσει. Ταυτόχρονα, όμως, έχω βρει μια απίστευτη εσωτερική ισορροπία και ηρεμία. Και αυτό με κάνει πολύ ανοιχτή στη χαρά, στη χαρά του προσωρινού, του εδώ και τώρα. Στο έργο υπάρχει μια φράση που λέει: “Μόνο το τώρα υπάρχει. Μόνο αυτό υπήρχε πάντα”. Απλά το αγνοούμε. Είναι μια τεράστια συνειδητοποίηση.
Αν το καταλάβεις, όλα απλοποιούνται με έναν σχεδόν μαγικό τρόπο. Τα ζώα το καταλαβαίνουν αυτό πολύ καλά. Δεν σκέφτονται τι θα γίνει αύριο, αν θα φύγεις για δουλειά. Για εκείνα υπάρχει μόνο το τώρα: είστε μαζί, αγκαλιά στο κρεβάτι, χαίρονται τη στιγμή, το φαγητό, το παιχνίδι. Γι’ αυτό και είναι τόσο μεγάλοι δάσκαλοι».
