Νέα πρόκληση από την Άγκυρα: Νομοθετεί τη «Γαλάζια Πατρίδα» - Aιχμές κατά της Ελλάδας

Την ύπαρξη σχεδίου νόμου για τη λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα» επιβεβαίωσαν Τούρκοι αξιωματούχοι και ακαδημαϊκοί κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στην Άγκυρα, με αντικείμενο τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες της Τουρκίας.

Η εκδήλωση διοργανώθηκε από το Εθνικό Κέντρο για τη Θάλασσα και το Ναυτικό Δίκαιο του Πανεπιστημίου Άγκυρας (DEHUKAM), τον βασικό φορέα που χαράσσει τους τουρκικούς θαλάσσιους χάρτες στο πλαίσιο της πολιτικής της Άγκυρας για τις θαλάσσιες ζώνες.

Σύμφωνα με όσα παρουσιάστηκαν, το νομοσχέδιο αναμένεται να δίνει στον Τούρκο πρόεδρο τη δυνατότητα να χαρακτηρίζει θαλάσσιες περιοχές ως «Θάλασσες ειδικού καθεστώτος», καθορίζοντας θαλάσσιες δικαιοδοσίες, σύνορα και επιτρεπόμενες δραστηριότητες.

Ο καθηγητής Τσαγρί Ερχάν, αναπληρωτής πρόεδρος του Συμβουλίου Ασφάλειας και Εξωτερικής Πολιτικής της τουρκικής προεδρίας, δήλωσε ότι το σχέδιο βασίζεται «στα δικαιώματα και τα συμφέροντα του τουρκικού έθνους που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο».

Αιχμές και κατά της ΕΕ

Από την πλευρά του, ο διευθυντής του DEHUKAM, Μουσταφά Μπάσκαρα, κατηγόρησε την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός της «υποστηρίζει τις ελληνικές θέσεις», σημειώνοντας ότι η Τουρκία αντιτίθεται σε αυτή την προσέγγιση.

«Για εμάς, η Γαλάζια Πατρίδα είναι όπου φτάνει ένα πλοίο με τουρκική σημαία», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο καθηγητής Γιουτζέλ Ατσέρ υποστήριξε ότι η Τουρκία χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο νομικό πλαίσιο για τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες της και τόνισε ότι το νέο νομοσχέδιο δεν παραβιάζει τη Συνθήκη του Μοντρέ.

Όπως είπε, ο νόμος θα ενισχύει τη «νομική θέση της Τουρκίας» ότι τα Δαρδανέλλια, η Θάλασσα του Μαρμαρά και ο Βόσπορος αποτελούν «τουρκικά ύδατα».

Η «Γαλάζια Πατρίδα» αποτελεί βασικό τουρκικό γεωπολιτικό δόγμα για τις θαλάσσιες ζώνες της Άγκυρας σε Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο και Μαύρη Θάλασσα και παραμένει ένα από τα βασικά σημεία τριβής στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Ο Ερχάν, κλείνοντας τη συνέντευξη Τύπου, άφησε αιχμές κατά της Ελλάδας, δηλώνοντας ότι «κάποιες χώρες μπορεί να πιστεύουν ότι ο κόσμος τους ανήκει. Δεν μας απασχολεί για τι ανησυχούν».