Νίκος Καλογερόπουλος: Η πικρία στην τελευταία του τηλεοπτική συνέντευξη - Ποιον συγχώρεσε

Τον Δεκέμβριο του 2024 άγνωστοι ρήμαξαν και κατέστρεψαν το Τρενοτεχνείο, τον πολυχώρο πολιτισμού που είχε δημιουργήσει στην Κυπαρισσία ο εκλιπών Νίκος Καλογερόπουλος. Στις 30 Δεκεμβρίου 2024 ο ηθοποιός είχε μιλήσει στο «Πρωινό» του Γιώργου Λιάγκα για την απόφασή του να αποσυρθεί από τα καλλιτεχνικά δρώμενα της Αθήνας και να ζήσει στην Κυπαρισσία, όπου δημιούργησε έναν πολυχώρο πολιτισμού, το Τρενοτεχνείο.

«Στο χωριό εγώ δεν πήγα για να κάνω καλύτερη ζωή, πήγα για το Τρενοτεχνείο. Είχα να κατέβω πολλά χρόνια, 5 - 6 χρόνια και όταν κατέβηκα μετά από χρόνια τον σταθμό της Κυπαρισσίας, το ωραιότερο σημείο της πόλης, και σε μια ταμπέλα που ήταν έτσι στραβιά έλεγε Τίρανα - Βουκουρέστι. Αυτό με ενόχλησε πολύ και λέω θα κάνω κάτι εδώ ρε παιδί μου στα τρένα. Ο σταθμός επειδή είναι απόμερα, είναι στην άκρη της πόλης, ήταν ο σκουπιδοτενεκές της Κυπαρισσίας. Πετάξαμε 38 φορτηγά σκουπίδια! Το πήρα έτσι πατριωτικά και λέω εδώ θα αναστήσουμε. Έλειπε και ο χώρος ο πολιτιστικός σε όλη την περιφέρεια και φτιάξαμε έναν χώρο αριστούργημα. Έχουν έρθει όλοι. Έγινε ο χαμός. Εκεί που ήταν σκουπιδότοπος έγινε εστία πολιτισμού».

«Τα είχα όλα μέχρι χθες, τίποτα πια δεν έχω»

Στην ίδια συνέντευξη ο ηθοποιός αναφέρθηκε και στη διάρρηξη που είχε γίνει στον συγκεκριμένο χώρο. «Δεν πήραν τίποτα, αλλά δεν άφησαν τίποτα, τα έσπασαν όλα. Δεν ξέρω ποιοι μπήκαν, το έχει αναλάβει η αστυνομία. Κοίτα, έχω φορτώσει το αυτοκίνητό μου μαζί με το φίλο μου, τον Θανάση, που παίζουμε μαζί. Πάμε λοιπόν να πάρουμε τα σκηνικά για το έργο του Πλούταρχου που ανεβάζουμε και ξαφνικά βλέπω σπασμένο το τζάμι της πόρτας, κοιτάζω μέσα και παθαίνω σοκ. Δηλαδή δεν το έχω ξανανιώσει αυτό.

Μου ’ρθε στο μυαλό το τραγούδι που λέω στην ταινία μου «Οι ιππείς της Πύλου» που λέει: δεν έχει τόπο η χαρά στο σπίτι μου ν’ ανθίσει μέσα φωτιά, έξω φωτιά και ποιος θα τη σβήσει; Κρατάω τα μάτια μου ανοιχτά, τι βλέπω; Δεν κατέχω. Τα είχα όλα μέχρι χθες, τίποτα πια δεν έχω. Σ’ το είπα κι εσένα ρε Θεέ που βλέπεις μέσα έξω, μην με φορτώνεις για να δεις πόσα μπορώ ν’ αντέξω. Κοίτα τη στάχτη που άφησες εγώ την κάνω χώμα, ξαναφυτεύω απ’ την αρχή και τραγουδάω ακόμα!

Να είναι καλά αυτός ο μπαγάσας που το έκανε. Θα το φτιάξω ξανά με τον κόπο μου και με τους φίλους μου. Όσα λεφτα μαζέψουμε από τις παραστάσεις θα τα πάμε στο νοσοκομείο Κυπαρισσίας, να πάρουμε και ένα ασθενοφόρο και εύχομαι ο πρώτος που θα το χρειαστεί να είναι αυτός που μου έκαψε τον χώρο!»