Ο μοναχός «σαμουράι» με το κρητικό επίθετο που φυλάει την Παναγία Πορταΐτισσα στο Άγιο Όρος

Ο πατήρ Τιμόθεος, γνωστός πριν από τη μοναχική του κουρά ως Τακαγιούκι Κοζάκι, συνηθίζει να αστειεύεται με τους επισκέπτες όταν διαπιστώνει ότι κατάγονται από την Κρήτη.

«Είμαι από την Ιαπωνία, είμαι χριστιανός Ορθόδοξος και το όνομα μου… ακούγεται κρητικό!» λέει συχνά, προκαλώντας έκπληξη στους προσκυνητές που επισκέπτονται το Άγιο Όρος και ιδιαίτερα τη Μονή Ιβήρων. Η παρουσία του δίπλα στην Παναγία Πορταΐτισσα δίνει σε πολλούς την αίσθηση ότι πρόκειται για έναν σύγχρονο «σαμουράι» φρουρό της θαυματουργής εικόνας.

Όταν αντιληφθεί ότι συνομιλεί με Κρητικούς, συνεχίζει το χιούμορ του λέγοντας: «Είμαι από το Τόκυο αλλά το επίθετό μου είναι… κρητικό, Κοζάκης», χαρίζοντας ένα θερμό και εγκάρδιο χαμόγελο πριν αρχίσει την ξενάγηση στους χώρους και την ιστορία της μονής.

Με γλαφυρό τρόπο αφηγείται την παράδοση της Παναγίας Πορταΐτισσας και εξηγεί για ποιο λόγο η εικόνα συνδέθηκε με το παρεκκλήσι της εισόδου και όχι με το Καθολικό της Μονής Ιβήρων, η οποία κατέχει την τρίτη θέση στην ιεραρχία των μοναστηριών του Αγίου Όρους και ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα από Γεωργιανούς μοναχούς, γνωστούς και ως Ίβηρες, με την αρχική ονομασία «Μονή του Κλήμεντος».

Όπως αναφέρει ο ίδιος, μιλώντας στο Creta24: «Όσοι είμαστε εδώ συνειδητοποιούμε τη θαυματουργή παρουσία της Παναγίας και το ιστορικό βάρος του μοναστηριού». Μιλώντας άπταιστα ελληνικά, δεν κρύβει τη συγκίνησή του όταν αναφέρεται στον μακαριστό ηγούμενο της μονής, Βασίλειο Γοντικάκη, τον οποίο γνώρισε στα πρώτα χρόνια της παραμονής του στη Μονή Ιβήρων.

Από το διάστημα στο Άγιο Όρος

Η προσωπική του διαδρομή είναι εξίσου εντυπωσιακή. Στην Ιαπωνία σπούδαζε αεροναυπηγική και τεχνολογία διαστήματος, ενώ παράλληλα εργαζόταν σε διάφορες δουλειές για να εξασφαλίσει τα προς το ζην. Στην πορεία διαπίστωσε ότι ούτε ο Σιντοϊσμός ούτε ο Βουδισμός τον εξέφραζαν πνευματικά. Η πρώτη του επαφή με τον χριστιανισμό ήρθε μέσω του προτεσταντισμού και της μελέτης της Αγίας Γραφής. Από τότε άρχισε να εμβαθύνει στην πίστη, αναζητώντας απαντήσεις μέσα από το διάβασμα και την έρευνα, μέχρι που γνώρισε την Ορθόδοξη Εκκλησία. Όπως λέει σήμερα, «αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια», μια διαπίστωση που τον οδήγησε στην απόφαση να αφιερώσει τη ζωή του στον Θεό.

Το ταξίδι της αναζήτησής του τον οδήγησε αρχικά στην Καλιφόρνια, την Αλάσκα και την Αριζόνα. Αργότερα βρέθηκε σε ορθόδοξη χριστιανική κοινότητα της Κορέας, όπου άκουσε για πρώτη φορά για το Άγιον Όρος και τη Μονή Ιβήρων. Με την ευλογία του πνευματικού του, ταξίδεψε στον Άθω, όπου ζει πλέον μόνιμα τα τελευταία χρόνια.

Ιδιαίτερη θέση στην καρδιά του κατέχει η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Πορταΐτισσας. Καθημερινά υποδέχεται τους προσκυνητές και τους αφηγείται την ιστορία της.

«Η εικόνα φυλασσόταν στη Νίκαια της Μικράς Ασίας. Την περίοδο της Εικονομαχίας, μια ευσεβής χήρα την έριξε στη θάλασσα για να τη σώσει. Όταν ολοκληρώθηκε η ίδρυση της Μονής Ιβήρων, στα ανοιχτά της θάλασσας, εμφανίστηκε η ιερή εικόνα της που ξεχώριζε από ένα φωτεινό στύλο, ο οποίος ξεκινούσε από τη θάλασσα και έφτανε μέχρι τον ουρανό. Οι μοναχοί όταν είδαν την εικόνα, προσπάθησαν να την πλησιάσουν, μα όσο την πλησίαζαν, αυτή απομακρυνόταν. Η εικόνα έφτασε “όρθια και φωτεινή” στις ακτές του Αγίου Όρους. Μόνο ο Γαβριήλ κατάφερε να την πάρει. Οι μοναχοί την τοποθέτησαν αρχικά στο Καθολικό της Μονής. Ωστόσο, η εικόνα μεταφερόταν μυστηριωδώς πάνω από την πύλη της μονής. Η Παναγία εμφανίστηκε στον μοναχό Γαβριήλ και του είπε ότι δεν ήρθε για να τη φυλάνε οι μοναχοί, αλλά για να φυλάει εκείνη τη Μονή! Έτσι χτίστηκε το παρεκκλήσι της Πορταΐτισσας ακριβώς δίπλα στην είσοδο, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα και την προσκυνάτε», είπε.