Οι «Γευσιγνώστριες» του Χίτλερ: Όταν η κάθε μέρα μπορεί να είναι η τελευταία σου...

Η γερμανόφωνη ταινία του Ιταλού σκηνοθέτη Σίλβιο Σολντίνι βασίζεται στο μπεστ σέλερ μυθιστόρημα «Le assaggiatrici» (2018) της Ροζέλα Ποστορίνο, το οποίο έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 30 γλώσσες.  Αν και ο Σολντίνι έχει αποφύγει στο παρελθόν να σκηνοθετήσει ιστορικά έργα, διασκεύασε το μυθιστόρημα για τον κινηματογράφο.

Όπως δήλωσε ο ίδιος στην DW, ένας από τους λόγους ήταν ότι οι γυναίκες παίζουν τον πιο σημαντικό ρόλο - κάτι ασυνήθιστο για μια ιστορία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Του άρεσε επίσης το γεγονός ότι οι δύο κύριοι χαρακτήρες, η Ρόζα Σάουερ και ο Άλμπερτ Τσίγκλερ, δεν κρίνονται, καθώς «είναι απλώς άνθρωποι, παρόλο που έχουν παγιδευτεί στον μηχανισμό ενός τρομερού συστήματος».

Το τρέιλερ της ταινίας:

Όσα δηλώνει ο ίδιος ο σκηνοθέτης για τις «Γευσιγνώστριες»: 

Η μαρτυρία της Μάργκοτ Βελκ

Το μυθιστόρημα της Ποστορίνο και τώρα η ταινία βασίζονται στις ιστορίες μιας γυναίκας, της Μάργκοτ Βελκ. Δεν μίλησε δημόσια για τις εμπειρίες της στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι τον Δεκέμβριο του 2012, όταν ήταν 95 ετών. Από το 1942 και μετά, για περίπου δυόμισι χρόνια, ήταν μία από τις 15 γυναίκες που έπρεπε να δοκιμάζουν το φαγητό για τον Αδόλφο Χίτλερ.

Η έμπνευση για την ιστορία αγάπης μεταξύ της Ρόζας και του Τσίγκλερ βασίζεται στη δήλωση της Βελκ ότι ένας αξιωματικός την έβαλε σε ένα τρένο για το Βερολίνο το 1944 για να τη σώσει από τον προωθούμενο Κόκκινο Στρατό, τις ένοπλες δυνάμεις της Σοβιετικής Ένωσης. Αργότερα έμαθε ότι όλες οι άλλες δοκιμάστριες πυροβολήθηκαν από Σοβιετικούς στρατιώτες. Το αν η ίδια η Βελκ είχε σχέση με κάποιον αξιωματικό των SS παραμένει ασαφές - δεν το ανέφερε ποτέ σε συνεντεύξεις.

Ωστόσο, το 2013 δήλωσε στο περιοδικό Der Spiegel ότι βιάστηκε από έναν αξιωματικό των SS κατά τη διάρκεια της θητείας της ως γευσιγνώστρια φαγητού - και αρκετές φορές από Σοβιετικούς στρατιώτες μετά την επιστροφή της στο Βερολίνο. Μόλις έναν χρόνο μετά το τέλος του πολέμου είδε ξανά τον σύζυγό της, ο οποίος είχε και ο ίδιος υποστεί σοβαρά τραύματα από τις εμπειρίες του κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η Ποστορίνο ήθελε να πάρει προσωπική συνέντευξη από τη Μάργκοτ Βελκ για το μυθιστόρημά της, αλλά εκείνη πέθανε το 2014.

Υπήρξαν πράγματι οι γευσιγνώστριες του Χίτλερ;

Μετά από την κυκλοφορία ενός ντοκιμαντέρ για τη Μάργκοτ Βελκ το 2014, ο ιστορικός Σβεν-Φέλιξ Κέλερχοφ εξέφρασε τον προβληματισμό του για τα όσα έλεγε η Βελκ. Στην εφημερίδα «Die Welt» έγραψε ότι ο Χίτλερ είχε προβλήματα στο στομάχι τα τελευταία χρόνια και του δινόταν ειδική τροφή διαίτης - παρασκευασμένη σε ξεχωριστή κουζίνα στον εσωτερικό χώρο ασφαλείας της «Φωλιάς του Λύκου» με την ονομασία «Sperrkreis 1». Επομένως, δεν θα είχε νόημα να μεταφερθεί το φαγητό εκτός αυτής της περιοχής για να το δοκιμάσει μια ομάδα γυναικών.

Επίσης, στο νέο του βιβλίο «Πριν από την Πτώση: Τα Χρόνια του Χίτλερ στη 'Φωλιά του Λύκου'», ο ιστορικός Φέλιξ Μπορ γράφει ότι τον Ιούλιο του 1943 προσλήφθηκε η Έλενε φον Έξνερ: η πρώτη διαιτολόγος που μαγείρεψε ξεχωριστά για τον Χίτλερ. Προηγουμένως, ένας μάγειρας ονόματι Ότο Γκύντερ ετοίμαζε γεύματα σε μεγάλες κατσαρόλες για όλους τους ηγέτες των Ναζί που ζούσαν στη «Φωλιά του Λύκου».

Εκτός από τον στενό κύκλο του Χίτλερ, έως και 2.000 άτομα εργάζονταν εκεί. Μήπως οι γυναίκες έπρεπε να δοκιμάσουν άλλα φαγητά για τα οποία τους είπαν μόνο ότι ήταν γεύματα του Χίτλερ; Ο Φέλιξ Μπορ σε συνέντευξή του στην DW, είπε ότι στην εντατική έρευνά του σχετικά με τις δομές της «Φωλιάς του Λύκου», «δεν βρήκε καμία πηγή που να επιβεβαιώνει την ιστορία της ταινίας, αλλά «ούτε κανένα έγγραφο που να αποδεικνύει το αντίθετο».