Οι μουσικοί δεν βιώνουν πόνο όπως οι υπόλοιποι άνθρωποι - Αποκαλυπτική έρευνα εξηγεί τον λόγο

Δεν αποτελεί μυστικό πως η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου μπορεί να προσφέρει πολλαπλά οφέλη πέρα ​​από μια απλή μουσική ικανότητα.

Μάλιστα, έρευνα που δημοσιεύτηκε στο ScienceAlert, αποδεικνύει ότι είναι μια εξαιρετική δραστηριότητα για τον εγκέφαλο, η οποία μπορεί να ενισχύσει τις λεπτές κινητικές δεξιότητες, τη γλώσσα, την ομιλία και τη μνήμη ενώ μπορεί ακόμη και να βοηθήσει στη διατήρηση νεότερης ηλικίας του εγκεφάλου μας.

Ωστόσο ένα από τα βασικά ερωτήματα που προκύπτουν όταν μιλάμε για μουσικούς είναι πως αυτοί επιμένουν στην εκπαίδευσή τους παρά τον πόνο που προκαλείται από την εκτέλεση χιλιάδων επαναλαμβανόμενων κινήσεων. Αν, λοιπόν, η μουσική εκπαίδευση μπορεί να αναδιαμορφώσει τον εγκέφαλο με τόσους τρόπους, έχει τον τρόπο να αλλάξει το πως οι μουσικοί αισθάνονται τον πόνο;

Πως ο πόνος αλλάζει τη δραστηριότητα του εγκεφάλου

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Οι επιστήμονες γνωρίζουν ήδη ότι ο πόνος ενεργοποιεί διάφορες αντιδράσεις στο σώμα και τον εγκέφαλό μας, αλλάζοντας την προσοχή και τις σκέψεις μας, καθώς και τον τρόπο που κινούμαστε και συμπεριφερόμαστε.

Ο πόνος αλλάζει επίσης τη δραστηριότητα του εγκεφάλου μας και αυτό γιατί συνήθως μειώνει τη δραστηριότητα στον κινητικό φλοιό, την περιοχή του εγκεφάλου που ελέγχει τους μύες, κάτι που βοηθά να μην χρησιμοποιείται υπερβολικά ένα τραυματισμένο μέρος του σώματος.

Αυτές οι αντιδράσεις βοηθούν στην πρόληψη περαιτέρω τραυματισμού και αν το καλοσκεφτούμε, ο πόνος είναι ένα προστατευτικό σινιάλο που μας βοηθά βραχυπρόθεσμα. Αλλά αν αυτός συνεχιστεί για ένα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και ο εγκέφαλος συνεχίζει να στέλνει αυτά τα σήματα, η κατάσταση θα μπορούσε να... στραβώσει.

Ο «χάρτης σώματος» του εγκεφάλου

Έρευνες, μάλιστα, έχουν διαπιστώσει ότι ο επίμονος πόνος μπορεί να συρρικνώσει τον «χάρτη σώματος» του εγκεφάλου μας. Τι σημαίνει αυτό; Ο συγκεκριμένος όρος αναφέρεται στην λειτουργία του εγκεφάλου που στέλνει εντολές για το ποιοι μύες θα κινηθούν και πότε – και αυτή η «συρρίκνωση» συνδέεται με χειρότερο επιβάρυνση.

Ωστόσο, ενώ ο τρόπος με τον οποίο μερικοί άνθρωποι μπορούν να διαχειριστούν τον πόνο καλύτερα και οι εγκέφαλοι τους να είναι λιγότερο ευαίσθητοι σε αυτόν αποτελεί ένα κομμάτι στο οποίο οι επιστήμονες εξακολουθούν να μην κατανοούν πλήρως γιατί συμβαίνει.

Η έρευνα και τα ευρήματά της

Στη συγκεκριμένη μελέτη, λοιπόν, προκλήθηκε σκόπιμα πόνος στο χέρι ανθρώπων για αρκετές ημέρες τόσο σε μουσικούς όσο και σε μη μουσικούς για να διαπιστωθεί αν υπάρχει κάποια διαφορά στον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίθηκαν σε αυτόν.

Έτσι, λοιπόν όταν η ομάδα των επιστημών σύγκρινε τα αποτελέσματα, οι διαφορές μεταξύ τους ήταν εντυπωσιακές. Οι μουσικοί έδειξαν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα όσο περισσότερες ώρες είχαν αφιερώσει στην εξάσκηση τους σε ένα μουσικό όργανο.

Μετά την πρόκληση πόνου, οι μουσικοί ανέφεραν ότι ένιωθαν λιγότερη δυσφορία συνολικά.

Η εκπαίδευση στη μουσική... τοίχος προστασίας

Αυτή ήταν μια μικρή μελέτη μόλις 40 ατόμων, αλλά τα αποτελέσματα έδειξαν ξεκάθαρα ότι οι εγκέφαλοι των μουσικών αντέδρασαν διαφορετικά στον πόνο που προκλήθηκε. Η εκπαίδευσή τους φαίνεται να τους έχει προσφέρει ένα είδος προστασίας από τις συνήθεις αρνητικές επιπτώσεις, τόσο στο πόσο πόνο ένιωθαν όσο και στο πώς αντέδρασαν οι κινητικές περιοχές του εγκεφάλου τους.

Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι η μουσική είναι θεραπεία για τον χρόνιο πόνο ωστόσο δείχνει ότι η μακροχρόνια εκπαίδευση και η εμπειρία μπορούν να διαμορφώσουν τον τρόπο που τον αντιλαμβανόμαστε. Κι αυτό, εξηγεί η επιστημονική ομάδα είναι συναρπαστικό γιατί μπορεί να προσφέρει βοήθεια για να διαπιστωθεί ο λόγος όπου ορισμένοι άνθρωποι είναι πιο ανθεκτικοί στον πόνο από άλλους.