Παναγιώτα Διαμαντή: Η δασκάλα που έφερε οικογένειες πίσω στα χωριά μιλά στο Flash.gr
Κάνε το χόμπι σου επάγγελμα και δεν θα χρειαστεί να εργαστείς ποτέ. Η φράση που αποδίδεται στον Κομφούκιο, είναι αυτή ακριβώς που ταιριάζει στην Παναγιώτα Διαμαντή. Τη δασκάλα από τα Φουρνά Ευρυτανίας.
Με την αγάπη της να μοιράζεται στη μάθηση και στα παιδιά, βρήκε τον τρόπο να κάνει πάντα αυτό που της δίνει χαρά αλλά και να καταφέρνει να ξεχωρίζει. Η εκπαιδευτικός που έγραψε μια νέα σελίδα στο χωριό της Ευρυτανίας αφού κατάφερε μέσα από συλλογική προσπάθεια με τον πατέρα Κωνσταντίνο, να προσελκύσει νέες οικογένειες και κυρίως μαθητές που κρατούν ανοιχτά τα σχολειά του τόπου, μιλά στο Flash.gr για την ιδιαίτερα τιμητική διάκρισηνα φιγουράρει ανάμεσα στους 50 καλύτερους εκπαιδευτικούς στον κόσμο.
Μια διάκριση που δόθηκε από το Global Teacher Prize του Varkey Foundation, σε συνεργασία με την UNESCO…
«Πρόκειται για την ανάδειξή μου ανάμεσα στους 50 καλύτερους εκπαιδευτικούς όλου του κόσμου. Μια πάρα πολύ σημαντική διάκριση, η οποία πραγματικά δεν αποτελεί απλά προσωπική τιμή για μένα, όσο και για όλους τους εκπαιδευτικούς από τα μικρά μονοθέσια σχολεία που παλεύουν, που αγωνίζονται κάθε μέρα με ελάχιστους πόρους, ώστε να μπορέσουν να δώσουν στα παιδιά τους τα καλύτερα ερεθίσματα. Στην ιστορία του θεσμού αυτού, για πρώτη φορά βραβεύεται Ελληνίδα εκπαιδευτικός από μονοθέσιο δημοτικό σχολείο. Οπότε για μένα είναι πολύ σημαντικό, γιατί ουσιαστικά ο οργανισμός αυτός που δρα σε συνεργασία με την UNESCO, αξιολογεί υποψηφίους ανάμεσα σε χιλιάδες εκπαιδευτικούς. Νομίζω φέτος ήταν γύρω στους 15 χιλιάδες εκπαιδευτικούς που συμμετείχαμε απ’ όλο τον κόσμο. Για την ακρίβεια, αξιολογεί την ποιότητα του εκπαιδευτικού έργου και την καινοτομία των εκπαιδευτικών δράσεων, σε συνδυασμό με τον κοινωνικό αντίκτυπο που έχει η εκπαίδευση»
-Η επιλογή των εκπαιδευτικών και η αξιολόγηση αυτών πώς γίνεται ακριβώς;
«Υπάρχει μια διεθνής επιστημονική κριτική επιτροπή, με χιλιάδες κριτές που συνδράμουν ώστε να γίνει αυτή η λίστα. Εμείς ως εκπαιδευτικοί δηλώνουμε το έργο που έχουμε κάνει κι από εκεί και πέρα μελετούν, ψάχνουν, βλέπουν τον κοινωνικό αντίκτυπο, δηλαδή τι πραγματικά έχει προσφέρει η δράση μας αυτή και αντίστοιχα βγαίνουν οι κατατάξεις.»
Η ανακοίνωση των 50 καλύτερων εκπαιδευτικών είναι μόνον η αρχή. Κατά τα τέλη του Γενάρη, ξεχωρίζουν οι δέκα καλύτεροι, το «χρυσό» Top Ten, ενώ στο τέλος του Φεβρουαρίου αναδεικνύεται ένας νικητής. Στην περίπτωση της κυρίας Διαμαντή ωστόσο, η νίκη έχει ήδη αποδοθεί αφού τόσο το έργο που είναι απαιτητικό, όσο και η διάκριση που είναι σπάνια, έχουν γράψει τη δική τους ιστορία για το χωριό τους και κατ’ επέκταση τη χώρα μας…
«Είναι πολύ μεγάλη τιμή, γιατί αν δείτε τα βιογραφικά και τα έργα των ανθρώπων αυτών με τους οποίους ανταγωνίζεται η χώρα μας, θα καταλάβετε πως βρισκόμαστε ανάμεσα σε χώρες μεγαθήρια….Της Αμερικής, του Καναδά, χώρες προηγμένες με STEM, με ρομποτική, με κονδύλια που κάνουν τεράστια προγράμματα και απ' την άλλη, με χώρες πάρα πολύ φτωχές, οι οποίες όμως είναι φαβορί γιατί κάνουν τρομερό κοινωνικό έργο μέσα από την εκπαίδευση. Χώρες όπως είναι η Ινδία, όπως είναι το Ιράν, η Συρία που εκπαιδεύουν παιδιά από περιοχές που δεν έχουν καμία εμπειρία μάθησης, που δεν υπάρχουν οργανωμένα σχολεία, παιδιά που έχουν έρθει από πολέμους, ορφανά, κορίτσια που δεν εκπαιδεύονται στις μουσουλμανικές χώρες και πραγματικά και μόνον η ένταξη μου μέσα σε αυτή την λίστα, σε αυτή την ομάδα είναι τρομερή τιμή για εμένα και για τη χώρα μας.»
«Υπάρχει μία λίστα με 100-150 οικογένειες που αναμένουν έναν τόπο για να μετοικήσουν – Ήδη εγκαταστάθηκε η πρώτη οικογένεια στη Ζίτσα Ιωαννίνων»
Η πραγματική βράβευση για την άοκνη εκπαιδευτικό μας, είναι η καθημερινότητα στα Φουρνά, εκεί όπου το έργο συνεχίζεται. Στο χωριό όπου τώρα πια ζουν επιπλέον έξι οικογένειες με 18 παιδιά, που έχουν αυξήσει τον πληθυσμό των μαθητών από 9 σε 27, μας λέει η κυρία Διαμαντή…
«Στο δημοτικό υπάρχουν επτά παιδάκια, τρία στο νηπιαγωγείο που άνοιξε ξανά, πέντε ακόμη μικρότερα και τα υπόλοιπα στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο. Αλλά ξέρετε, η μεγαλύτερη χαρά είναι ότι μέσα από το μικρό αυτό σχολείο, έτσι όπως το βίωσα και το ένιωσα με αυτά τα δύο βασικά προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε -της ερημοποίησης και του δημογραφικού- και με το γεγονός ότι δημιουργήθηκε η «Νέα ζωή στο χωριό», ο οργανισμός μας, καταφέραμε να μπορώ πλέον να είμαι σε θέση να υποστηρίζω περισσότερα σχολεία και όχι μόνον εδώ. Στη Ζίτσα που έχουμε «υιοθετήσει» έχει πάει ήδη η πρώτη οικογένεια. Εκεί όπου υποστηρίζουμε το σχολείο τους με εκπαιδευτικές δράσεις και δωρεάν δραστηριότητες για τα παιδιά. Μάλιστα, συνδέσαμε το σχολείο τους με το Ελληνορθόδοξο σχολείο του Μόντρεαλ και δεν σταματάμε εδώ. Στη Βοιωτία θα είναι το τρίτο χωριό που θα πάνε οικογένειες. Έχουμε ήδη ξεκινήσει το εκπαιδευτικό έργο, καθώς πρόκειται να δημιουργηθεί βιβλιοθήκη κλπ»
-Μιλήστε μας για το χωριό σας. Τα Χριστούγεννα στα Φουρνά ήταν διαφορετικά φέτος, είχαν διαφορετικό «χρώμα»;
«Βέβαια! Κάθε φορά που βλέπουμε παιδιά, οικογένειες περισσότερες να λένε τα κάλαντα, οι πλατείες μας να γεμίζουν, για εμάς αυτό είναι μεγάλη τιμή και μακάρι να καταφέρουμε να υποστηρίξουμε περισσότερες οικογένειες και περισσότερα χωριά, καθώς υπάρχει μία λίστα με 100-150 οικογένειες που αναμένουν έναν τόπο για να μετοικήσουν, να φύγουν από τα αστικά κέντρα, να βρουν μια καλύτερη ζωή!»
Το έργο που έχει αναλάβει η κυρία Διαμαντή με τους συντοπίτες της, είναι ιδιαίτερα σημαντικό και ξεφεύγει από το πλαίσιο της εκπαιδευτικής δράσης σε επίπεδο σχολείου. Η εκπαίδευση γίνεται σπουδαιότερη και αφορά παιδιά, ενήλικες, την ίδια την αναγέννηση της ελληνικής επαρχίας. «Υπάρχουν ακόμα τόσα χωριά τα οποία πραγματικά βλέπουν τα σχολεία τους να κλείνουν, τα καφενεία τους να κλείνουν, τα χωριά να ερημώνουν γιατί δεν έχουν κόσμο να ζήσει εκεί» τονίζει και συμπληρώνει:
«Καταλαβαίνετε πόσο σημαντικό είναι για εμάς να κάνουμε αυτή τη σύνδεση, να δημιουργήσουμε αυτό το πλαίσιο που δημιουργούμε σε κάθε τόπο που πηγαίνουμε, έτσι ώστε να εγκατασταθούν οι οικογένειες, να αποκτήσουν ένα καλύτερο βιοτικό επίπεδο και οι άνθρωποι που ζουν εκεί και οι άνθρωποι που παίρνουν την απόφαση να μετοικήσουν.»
