Πασχαλάκης στον FLASH: «Άνω των 50 ετών το θεσμικό πλαίσιο για τις πισίνες στα beach bar»

Το τραγικό περιστατικό που σημειώθηκε στην Πάρο βυθίζοντας στο πένθος όχι μόνο την οικογένεια του τετράχρονου παιδιού που έπεσε στην πισίνα ενός beach bar χωρίς να το αντιληφθεί κανείς με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του, αλλά και όλο το πανελλήνιο, φέρνει στο προσκήνιο μια σειρά από ερωτήματα γύρω από τα κενά του νόμου και τα μέτρα ασφαλείας που θα έπρεπε να υπάρχουν, στις πισίνες των τουριστικών καταστημάτων.

Το τραγικό περιστατικό στην Πάρο δεν είναι μόνο μία υπενθύμιση ότι λίγα δευτερόλεπτα αρκούν για να μετατραπεί μία στιγμή ανεμελιάς σε τραγωδία.

Πότε είναι υποχρεωτική η παρουσία ναυαγοσώστη; Ποιος είναι υπεύθυνος για την επιτήρηση και την ασφάλεια του κόσμου; Το υφιστάμενο πλαίσιο προστατεύει πραγματικά τα παιδιά ή τους ενήλικες;

Σύμφωνα με τον Παναγιώτη Πασχαλάκη, Πρόεδρος του Μη Κερδοσκοπικού Οργανισμού Safe Water Sports, υπάρχει άμεση ανάγκη για θεσμική αλλαγή πλαισίου όσον αφορά την παρουσία ναυαγοσώστη σε πισίνες που βρίσκονται σε χώρους εστίασης και αναψυχής, ενώ υποστηρίζει ότι το κενό του νόμου είναι εμφανές.

«Το τραγικό περιστατικό στην Πάρο, με την απώλεια ενός τετράχρονου παιδιού σε πισίνα επιχείρησης, μας συγκλονίζει όλους. Πριν από οτιδήποτε άλλο, εκφράζουμε τη βαθιά μας θλίψη και τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια του παιδιού. Το περιστατικό, αναδεικνύει για ακόμη μία φορά την ανάγκη να εξετάσουμε συνολικά και άμεσα το θεσμικό πλαίσιο για την ασφάλεια στις κολυμβητικές δεξαμενές δημόσιας χρήσης», λέει στον FLASH ο Παναγιώτης Πασχαλάκης, Πρόεδρος του Μη Κερδοσκοπικού Οργανισμού Safe Water Sports.

Το ζήτημα της ασφάλειας

Για τις πισίνες που δεν ανήκουν σε τουριστικά καταλύματα -όπως πισίνες σε χώρους εστίασης και αναψυχής και άλλες εγκαταστάσεις δημόσιας χρήσης-το βασικό κανονιστικό πλαίσιο εξακολουθεί να είναι η Υγειονομική Διάταξη Γ1/443/1973 Περί κολυμβητικών δεξαμενών μετά οδηγιών κατασκευής και λειτουργίας αυτών, υποστηρίζει ο ίδιος.

«Πρόκειται για ένα θεσμικό πλαίσιο ηλικίας άνω των πενήντα ετών, το οποίο προβλέπει επόπτες ασφαλείας, προσωπικό εκπαιδευμένο στη διάσωση και την ανάνηψη, σωστικά μέσα και σειρά άλλων μέτρων ασφαλείας», λέει ο κ. Πασχαλάκης.

Ενώ όσον αφορά τα τουριστικά καταλύματα, «αντίθετα, η Πολιτεία προχώρησε το 2020, με την δική μας συμβολή και συνεργασία, σε ένα νεότερο και σαφέστερο πλαίσιο. Το άρθρο 46 του Ν. 4688/2020 προβλέπει υποχρεωτικά τουλάχιστον έναν απόφοιτο Σχολής Ναυαγοσωστικής Εκπαίδευσης, με ισχύουσα πιστοποίηση ναυαγοσώστη πισίνας ή άδεια ναυαγοσώστη από Λιμενική Αρχή, και καθορίζει συγκεκριμένους όρους παρουσίας ή ετοιμότητάς του ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του καταλύματος και της πισίνας. Θεωρούμε ότι έχει έρθει η ώρα να αρθεί αυτή η διαφοροποίηση. Η ασφάλεια ενός παιδιού ή ενός ενήλικα μέσα σε μια πισίνα δεν μπορεί να εξαρτάται από το αν η πισίνα βρίσκεται σε ξενοδοχείο, σε beach bar, σε χώρο εστίασης ή σε οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση», δηλώνει ο κ. Πασχαλάκης.

Κανόνες επιτήρησης για ασφαλή πρόσβαση σε πισίνα

Το Safe Water Sports πιστεύει ότι χρειάζεται ένα ενιαίο, σύγχρονο πλαίσιο ασφάλειας για όλες τις κολυμβητικές δεξαμενές δημόσιας χρήσης. Στον πυρήνα του πλαισίου αυτού πρέπει να βρίσκονται η πιστοποιημένη εκπαίδευση του προσωπικού που έχει την ευθύνη της διάσωσης, οι σαφείς κανόνες επιτήρησης και παρουσίας του, η ελεγχόμενη και ασφαλής πρόσβαση στην πισίνα —ιδιαίτερα για τα μικρά παιδιά—, η κατάλληλη σήμανση και τα σύγχρονα μέσα διάσωσης και αντιμετώπισης έκτακτων περιστατικών».

Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η πρόληψη δεν μπορεί να ξεκινά μετά από ένα δυστύχημα και προσθέτει ότι «ο Οργανισμός μας είναι έτοιμος να συνεργαστεί με το Υπουργείο Υγείας, το Υπουργείο Τουρισμού και όλους τους αρμόδιους φορείς για την επεξεργασία μιας ολοκληρωμένης πρότασης».