Ποιος σκότωσε τον Κώστα Ταχτσή; 38 χρόνια μετά, το έγκλημα στον Κολωνό παραμένει μυστήριο

Ο Κώστας Ταχτσής έζησε χωρίς να χωρά εύκολα στα μέτρα της εποχής του. Από τη λογοτεχνία και τα κοσμικά σαλόνια μέχρι τις νυχτερινές πιάτσες, κινήθηκε σε κόσμους που συνήθως δεν συναντιούνται.

Στις 27 Αυγούστου 1988, όμως, η πολυτάραχη διαδρομή του τελείωσε βίαια μέσα στο σπίτι του στον Κολωνό. Ο συγγραφέας του «Τρίτου Στεφανιού» βρέθηκε νεκρός, στραγγαλισμένος. Ο δολοφόνος του δεν βρέθηκε ποτέ.

Μια ζωή ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους

Ο Κώστας Ταχτσής γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 8 Οκτωβρίου 1927. Μετά τον χωρισμό των γονιών του, σε ηλικία μόλις επτά ετών, μετακόμισε στην Αθήνα μαζί με τη γιαγιά του, η οποία ανέλαβε την ανατροφή του.

Τα παιδικά του χρόνια υπήρξαν δύσκολα και ο ίδιος τα περιέγραψε ως οδυνηρά. Στην ενήλικη ζωή του, όμως, δημιούργησε έναν κόσμο γεμάτο αντιθέσεις.

Από τη μία οι λογοτεχνικοί και κοσμικοί κύκλοι και από την άλλη η νύχτα και οι περιθωριακές «πιάτσες».

Ο ίδιος είχε περιγράψει χαρακτηριστικά πως είχε δύο θείους: ο ένας τον έφερνε κοντά στα «σαλόνια» και ο άλλος στον κόσμο του υπόκοσμου. Ο Ταχτσής μπορούσε έτσι να κινείται με την ίδια άνεση και στους δύο κόσμους.

Από τα ταξίδια στο «Τρίτο Στεφάνι»

Ο Ταχτσής εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα το 1951 με την ποιητική συλλογή «Ποιήματα», ενώ έναν χρόνο αργότερα ακολούθησαν τα «Μικρά ποιήματα».

Συνδέθηκε με σημαντικές μορφές της ελληνικής λογοτεχνίας, όπως ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Νίκος Γκάτσος και ο Ανδρέας Εμπειρίκος.

Η ζωή του, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στην Ελλάδα. Έζησε στην Αγγλία και αργότερα ταξίδεψε για χρόνια στην Ευρώπη, την Αφρική και την Αυστραλία.

Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του έγραψε το έργο που θα τον έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό: «Το Τρίτο Στεφάνι».

Το μυθιστόρημα ολοκληρώθηκε στην Αυστραλία και, όταν στάλθηκε στην Ελλάδα, απορρίφθηκε αρχικά ως ακατάλληλο. Ο Ταχτσής προχώρησε τελικά σε ιδιωτική έκδοση στην Αθήνα το 1962.

Το βιβλίο έμελλε να γίνει ένα από τα σημαντικότερα έργα της μεταπολεμικής ελληνικής λογοτεχνίας.

Η ζωή πέρα από τα κοινωνικά «καλούπια»

Ο Ταχτσής δεν έκρυψε ποτέ τη διαφορετικότητά του και μιλούσε ανοιχτά για την ομοφυλοφιλία του και την εμπειρία του ως τραβεστί.

Η επιλογή του να ζήσει έξω από τα κοινωνικά πρότυπα της εποχής τον έφερε αντιμέτωπο με διακρίσεις, αλλά και με βίαιες συμπεριφορές.

Τη δεκαετία του 1970 συμμετείχε ενεργά στον αγώνα για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, ενώ παράλληλα βρέθηκε να κινείται στις νυχτερινές «πιάτσες», όπου δεν έλειπαν οι συγκρούσεις.

Η προσωπική του ζωή παρέμενε έτσι ένα αμάλγαμα αντιθέσεων, όπως ακριβώς και ο ίδιος ο χαρακτήρας του.

Το σπίτι στον Κολωνό και το φρικτό εύρημα

Το πρωί της 27ης Αυγούστου 1988, η αδελφή του, Ελπίδα Ταχτσή-Αρτέμη, ανησύχησε επειδή δεν μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί του.

Είχε επανειλημμένα τηλεφωνήσει στο σπίτι του στην οδό Τυρνάβου, χωρίς απάντηση. Έχοντας κλειδί, αποφάσισε να μπει στη μονοκατοικία.

Αυτό που αντίκρισε ήταν το σκηνικό ενός εγκλήματος.

Το σπίτι ήταν αναστατωμένο, με ανοιχτά συρτάρια και ντουλάπες. Τα φώτα και ο κλιματισμός λειτουργούσαν. Στο υπνοδωμάτιο βρισκόταν ο Ταχτσής νεκρός, γυμνός, με γυναικεία περούκα και αίματα στο κεφάλι.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, δίπλα του είχαν βρεθεί γυναικεία ρούχα, ενώ τα νύχια του ήταν βαμμένα κόκκινα.

Ο θάνατος που τοποθετήθηκε δύο ημέρες νωρίτερα

Ο ιατροδικαστής Χαράλαμπος Σταμούλης κατέληξε ότι ο συγγραφέας είχε στραγγαλιστεί με τα χέρια και ότι δεν είχε προλάβει να αντιδράσει.

Η τοξικολογική εξέταση έδειξε μεγάλη ποσότητα αλκοόλ στον οργανισμό του, γεγονός που θα μπορούσε να εξηγήσει την αδυναμία αντίδρασής του.

Ο χρόνος του θανάτου τοποθετήθηκε περίπου δύο ημέρες πριν από την αποκάλυψη, στις 25 Αυγούστου.

Το έγκλημα, όμως, δεν άφησε πίσω του τα στοιχεία που θα οδηγούσαν στον δράστη.

Τι πήραν από το σπίτι του;

Από την κατοικία έλειπαν ένας βιντεοεγγραφέας, ένας αυτόματος τηλεφωνητής και μία φωτογραφική μηχανή.

Αντίθετα, ο δολοφόνος ή οι δολοφόνοι δεν πήραν τα χρήματα που είχε πάνω του ο Ταχτσής, περίπου 5.500 δραχμές, ούτε τους ακριβούς πίνακες που βρίσκονταν στο σπίτι.

Το στοιχείο αυτό ενίσχυσε από νωρίς την εκτίμηση ότι δεν επρόκειτο για μια απλή ληστεία.

Παράλληλα, δεν εντοπίστηκαν άγνωστα δακτυλικά αποτυπώματα, πέρα από εκείνα ανθρώπων του στενού περιβάλλοντος του συγγραφέα.

Οι τρεις άνδρες της τελευταίας νύχτας

Μάρτυρες ανέφεραν ότι τη νύχτα του θανάτου του ο Ταχτσής είχε βγει από το σπίτι του ντυμένος γυναίκα και είχε επιστρέψει σε αυτό τρεις φορές.

Κάθε φορά, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, συνοδευόταν από διαφορετικό άνδρα.

Το στοιχείο αυτό αποτέλεσε ένα από τα βασικά κομμάτια του παζλ της έρευνας.

Μία από τις θεωρίες που διατυπώθηκαν ήταν ότι ο τελευταίος άνδρας που μπήκε μαζί του στο σπίτι μπορεί να ήταν ο δολοφόνος.

Ο δημοσιογράφος Κώστας Τσαρούχας, στο βιβλίο του «Η δολοφονία του συγγραφέα», υποστήριξε την εκδοχή ότι ο τελευταίος πελάτης του Ταχτσή τον σκότωσε όταν αντιλήφθηκε ότι το πρόσωπο με το οποίο είχε βρεθεί δεν ήταν γυναίκα.

Η εκδοχή αυτή, ωστόσο, δεν αποδείχθηκε ποτέ.

Η άλλη θεωρία: Το αυτοβιογραφικό βιβλίο

Μία ακόμη υπόθεση που απασχόλησε την έρευνα συνδέθηκε με την αυτοβιογραφία που ετοίμαζε ο Ταχτσής.

Η αδελφή του είχε εκφράσει την εκτίμηση ότι η δολοφονία μπορεί να σχετιζόταν με όσα ετοίμαζε να αποκαλύψει στις σελίδες της.

Το βιβλίο, σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, θα περιείχε αναφορές σε πρόσωπα και καταστάσεις από τους κοσμικούς κύκλους στους οποίους είχε κινηθεί ο συγγραφέας.

Αν κι αυτή η θεωρία είχε βάση, δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ.

Ένα έγκλημα χωρίς απάντηση

Τριάντα οκτώ χρόνια μετά, η δολοφονία του Κώστα Ταχτσή εξακολουθεί να περιβάλλεται από ένα πέπλο μυστηρίου.

Ποιος ήταν ο άνθρωπος που μπήκε τελευταίος στο σπίτι του; Γιατί έλειπαν συγκεκριμένα αντικείμενα αλλά όχι χρήματα και πολύτιμα έργα; Είχε σχέση το έγκλημα με την προσωπική του ζωή ή με όσα γνώριζε και ενδεχομένως σκόπευε να γράψει;

Ερωτήματα που έμειναν αναπάντητα.

Ο συγγραφέας που έζησε μια ζωή στα όρια, ανάμεσα στα «σαλόνια» και τον υπόκοσμο, έφυγε με έναν τρόπο που θα μπορούσε να αποτελεί υπόθεση αστυνομικού μυθιστορήματος.

Μόνο που στην πραγματικότητα δεν υπήρξε ποτέ το τελευταίο κεφάλαιο που θα αποκάλυπτε τον δολοφόνο του.