Πρέσβεις ΗΠΑ, Τουρκίας, Ισραήλ: Βρέθηκαν στον ίδιο χώρο και ακούστηκαν οι απόψεις των πρεσβευτών των ΗΠΑ, Τζέφρι Πάιατ, της Τουρκίας, Μπουράκ Οζουγκεργκίν καιτου Ισραήλ, Γιόσι Αμράνι, στην Αθήνα, καθώς και του Γενικού Διευθυντή Πολιτικών Υποθέσεων του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών,Κυριάκου Λουκάκη. Το ακροατήριο ήταν πολυπληθές, ενώ μεταξύ όσων παρευρέθηκαν, ήταν και ο πρώην πρωθυπουργός, Κώστας Σημίτης. Οκ. Πάιατ επισήμανε ότι τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ελλάδα συμφωνούν ότι η διατήρηση της συνεργασίας με μία σύμμαχο στο ΝΑΤΟ, όπως η Τουρκία, αποτελεί την "ψύχραιμη και ώριμη προσέγγιση".

Τόνισε ότι η Τουρκία μπορεί να αποτελέσει ενεργειακό σταυροδρόμι, αρκεί να μην υποκύψει σε μία νοοτροπία του τύπου "εμείς έναντι αυτών". Όσον αφορά την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου,ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματικής αποστολής αναφέρθηκε στην προοπτική ενός "κοινού χώρου αερίου", επιμένοντας ότι το σημαντικότερο είναι να γίνει "όσο περισσότερο συμπεριληπτική γίνεται η συζήτηση".


Προκλητικός ο Τούρκος πρέσβης

Από την πλευρά του, οπρέσβης Οζουγκεργκίναπαρίθμησε τις εξελίξεις που αφορούν την ανατολικήΜεσόγειο, μεταξύ αυτών την ανακάλυψη υδρογονανθράκων, την ισραηλινο-παλαιστινιακήδιαμάχη, τη διακοπή των συνομιλιών για το Κυπριακό, το νέοανταγωνισμόΔύσης και Ρωσίας μετά την προσάρτηση της Κριμαίας, την αντιπαράθεση του Ιράν με τις ΗΠΑ και τα κράτη του Κόλπου, την εσωτερική αναταραχή στον Λίβανο, το μέλλον για το Ιράκ και τη Λιβύη, την κρίση της Ε.Ε, σημειώνοντας ότι αυτή τη στιγμή βρίσκονται στη Μεσόγειο ναυτικές δυνάμεις 44 διαφορετικών κρατών. Υπενθύμισε, επίσης, με νόημα ότι η χώρα του έχει ακτογραμμή 2.000 χιλιομέτρων και ιστορικούς, πολιτιστικούς δεσμούς με τη Μεσόγειο. Τόνισε ότι η Τουρκία είναι και θα παραμείνει πιστός σύμμαχος του ΝΑΤΟ, αλλά πρόσθεσε ότι το νόημα μιας συμμαχίας είναι η βεβαιότητα της στήριξης από τους συμμάχους, όπως συνέβη όταν ενεργοποιήθηκε, πριν καν το ζητήσουν οι ΗΠΑ, το άρθρο 5 του Ατλαντικού Χάρτη, την επαύριο των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Αντίστοιχα, είπε, η Τουρκία δεν δέχεται στο θέμα της τρομοκρατίας δικαιολογίες ή "ναι μεν αλλά" από συμμάχους.

Ο Τούρκος πρεσβευτής ανέφερε ότι η χώρα του επιδιώκει την εξασφάλιση ανοικτών θαλασσών και αεροδιαδρόμων για τον εαυτό της και κάθε τρίτο, ενάντια σε προσπάθειες εθνικοποίησης/ιδιοποίησης των υδάτων και του αέρα, ενώ χωρίς να κατονομάζει την Ελλάδα και τους εταίρους της στην περιοχή, έκανε λόγο για "ανέντιμες συμπεριφορές, υπόγειες συμφωνίες και τετελεσμένα γεγονότα" στα οποία η χώρα του προτίθεται να αντισταθεί.

Ειρωνεύτηκε τα περί του East Med, αποκαλώντας τον "κατά φαντασίαν αγωγό", στερούμενο νοήματος από επιχειρηματική άποψη. Υπογράμμισε δε ότι τα ευρήματα υδρογονανθράκων σε μη οριοθετημένη περιοχή θα αφήσουν με άδεια χέρια όσους τα αντιμετωπίζουν ως δώρο εξ ουρανού. Η ορθολογική εναλλακτική, αντέτεινε, είναι η "συμπεριληπτική" συνεργασία μεταξύ νομιμοποιημένων ενδιαφερομένων (legitimate stakeholders), διότι, σε τελική ανάλυση, σε κανέναν δεν αρέσει μία κατάσταση lose-lose.


Πρέσβης Ισραήλ: Οι ΗΠΑ δεν νοείται να «ηγούνται από το πίσω κάθισμα»

Ο κ. Γιόσι Αμράνι έθεσε εννέα προϋποθέσεις σταθεροποίησης της περιοχής: την εσωτερική σταθερότητα των χωρών, η οποία συνεπάγεται την αποφυγή ανάμιξης τρίτων, τον διαμοιρασμό του πλούτου με γείτονες στο πλαίσιο της διαφάνειας που φέρνουν οι νέες τεχνολογίες, τον περιορισμό της θρησκείας εκτός της λήψης πολιτικών αποφάσεων, την ισορροπία στα διεθνή φόρα, την εξασφάλιση ισχυρότερης αμερικανικής παρουσίας στον κόσμο, καθώς οι ΗΠΑ δεν νοείται να "ηγούνται από το πίσω κάθισμα", την περιφερειακή συνεργασία, τον σεβασμό στις διαφορετικές κουλτούρες, την αξιοποίηση των διδαγμάτων της Ιστορίας, που θα έπρεπε να προσγειώνει χώρες με ηγεμονικές βλέψεις ή πρώην αποικιακές δυνάμεις και τέλος την επίλυση συγκρούσεων με πρωτοβουλία των εμπλεκομένων, όπως συνέβη με τη συμφωνία Ισραήλ-Ιορδανίας. Σε κάθε περίπτωση, τόνισε, η περιοχή έχει πολλές συγκρούσεις και το Ισραήλ δεν είναι η πηγή όλων αυτών.


Πρέσβης Λουκάκης: Επιλογή της Ελλάδας οι συνέργειες χωρίς αποκλεισμούς

Ο πρέσβης Λουκάκης κατήγγειλε την εξωεδαφική δράση για εσωτερικές ανάγκες ασφαλείας, όπως λ.χ. η τουρκική επέμβαση στη βόρεια Συρία, και τις παραβιάσεις διεθνούς δικαίου που δημιουργούν ένα πλέγμα παραβατικότητας που απλώνει το δίκτυό της από τη Συρία ως τη Λιβύη, ενώ έκρινε ότι η ελπίδα πως το Deal of the Century του Ντόναλντ Τραμπ θα ανανέωνε τη συζήτηση για την ισραηλινο-παλαιστινιακή διαμάχη δεν υλοποιείται, εφόσον αυτό δεν γίνεται δεκτό ως αφετηρία από τη μία πλευρά. Για το Κυπριακό κατηγόρησε την τουρκική πλευρά ότι προκρίνει άλλη διέξοδο διαδρομής, εκτός παραμέτρων ΟΗΕ, ενώ υπογράμμισε ότι η ανακάλυψη των υδρογονανθράκων λειτουργεί ως μεγεθυντικός φακός των ευκαιριών και των προβλημάτων.

Ωστόσο, η επιλογή της Ελλάδας, συνέχισε, είναι οι συνέργειες και οι διμερείς ή πολυμερείς συνεργασίες χωρίς αποκλεισμούς. Η καθημερινή αναμέτρηση με διαφορετικές πεποιθήσεις δικαίου, δεν αναιρεί πάντως την αποφασιστικότητα της χώρας να προασπίσει την κυριαρχία της, ιδίως όταν αντιμετωπίζει ασυνέπεια λόγων και έργων και έλλειψη ειλικρίνειας και καλής πίστης.