Σαν σήμερα ένα πάθος σκότωσε τον «Λόρενς της Αραβίας»

Όλοι, φαντάζομαι, έχετε δει ή τουλάχιστον έχετε ακουστά για την ταινία «Ο Λόρενς της Αραβίας». Η εμβληματική αυτή ταινία που προβλήθηκε το μακρινό 1962 και πήρε ούτε ένα, ούτε δύο, αλλά επτά ολόκληρα Όσκαρ, είχε να κάνει σχετικά με την ιστορία του Τόμας Έντουαρντ Λόρενς.

Επρόκειτο για έναν αξιωματικό του βρετανικού στρατού, ο οποίος κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ανέλαβε αποστολή να κατασκοπεύσει τον άτακτο στρατό των διαφόρων αραβικών φυλών στη Σαουδική Αραβία, αλλά γοητεύτηκε από το πνεύμα της ερήμου, ένωσε αντιμαχόμενες αραβικές φατρίες σε τακτικό στρατό και τις οδήγησε σε νικηφόρες μάχες εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Αν και σε όλους όσους έχουν δει την ταινία, η εικόνα του «Λόρενς της Αραβίας» είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το πρόσωπο του Πίτερ Ο’Τουλ, λίγοι γνωρίζουν ποιος ακριβώς ήταν ο πραγματικός Λόρενς, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα στις 19 Μαΐου του 1935.

Αν και η ζωή του θεωρείται πως ήταν συνυφασμένη με τη Μέση Ανατολή και την έρημο, ο Τ.Ε.Λόρενς είχε μόνο μία αγάπη, την περιπέτεια, κάτι που τελικά ήταν και ο λόγος που έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία μόλις 46 ετών.

Ήδη από τα παιδικά του χρόνια, ο Τόμας Έντουαρντ είχε επιδείξει μία ζωηρή τάση να ζήσει μία ασυνήθιστη ζωή. Όταν ήταν φοιτητής, ταξίδεψε ευρέως στη Μέση Ανατολή και δεν ήταν λίγες οι φορές που γλίτωσε τελευταία στιγμή από κάποιο φρικτό θάνατο. Στη διάρκεια του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου είχε συμμετάσχει στη Μεγάλη Αραβική Εξέγερση, πολεμώντας και απελευθερώνοντας μεγάλες εκτάσεις της Αραβίας από τους Οθωμανούς. Όταν η σύγκρουση έλαβε τέλος, επιχείρησε να γεμίσει το κενό με ένα νέο πάθος: τις μοτοσικλέτες. Χαρακτηριστική ήταν μία δήλωσή του, πως «μία δύστροπη μοτοσικλέτα με μία στάλα αίμα είναι καλύτερη από όλα τα υποζύγια του κόσμου».

Σαν σήμερα, λοιπόν, ο Λόρενς, πέθανε από τα τρομακτικά τραύματα που είχε υποστεί μία εβδομάδα νωρίτερα σε ένα ατύχημα με μοτοσικλέτα. Προσπαθώντας να αποφύγει δύο αγόρια με ποδήλατα σε έναν επαρχιακό δρόμο του Ντόρσετ, στην Αγγλία, έχασε τον έλεγχο και τσακίστηκε.

Ίσως να οδηγούσε πολύ γρήγορα. Είναι γνωστό πως οι μεγάλες ταχύτητες του άρεσαν και η μηχανή του, μία Brough Superior, είχε τη δυνατότητα να τις αναπτύξει άνετα. Τελικά, όμως το τίμημα που κλήθηκε να πληρώσει για το πάθος του ήταν πολύ ακριβό...

«Χάσαμε έναν από τους σπουδαιότερους ανθρώπους της εποχής μας» ανέφερε χαρακτηριστικά, θρηνώντας τον χαμό του, ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, ενώ οι New York Times αποκάλεσαν το περιστατικό ως μία «τραγική και άσκοπη απώλεια».

Ενδεικτικές του πόσο σκληρή ήταν η σύγκρουση, ήταν οι δηλώσεις του Χιου Κερνς, του νευροχειρουργού που τον εγχείρησε, ο οποίος συνειδητοποίησε πως οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις που είχε υποστεί ο Λόρενς πιθανότατα θα τον άφηναν τυφλό και ανίκανο να μιλήσει, ακόμα κι αν επιβίωνε. Μάλιστα, πριν περάσει πολύς καιρός -και σίγουρα όχι τυχαία- δημοσίευσε μία έρευνα με τίτλο «Μοτοσικλετιστές και τραύματα κεφαλής – Η σημασία του κράνους».

«Μάστιγα» της εποχής ο θάνατος από μοτοσικλέτα

Την εποχή εκείνη, κάθε μήνα πέθαιναν πάνω από εκατό μοτοσικλετιστές, πολύ περισσότεροι απ’ ότι σήμερα και σε πολύ πιο άδειους δρόμους. Ήταν ωστόσο δύσκολο να επικαλεστεί κανείς σαφή στατιστικά στοιχεία, τουλάχιστον μέχρι την εποχή που ο στρατός άρχισε να απαιτεί οι αγγελιαφόροι του να φορούν κράνη.

Μετά από αυτή την κίνηση, η μείωση των θανάτων από μοτοσικλέτα ήταν εμφανής. Παρ’ όλα αυτά, ο νόμος που απαιτούσε οι πολίτες να φοράνε κράνος όταν οδηγούν μοτοσικλέτα ψηφίστηκε μόλις τη δεκαετία του 1970, οπότε και το επιχείρημα των ελευθεριστών – πώς όλοι όσοι ασχολούνταν με επικίνδυνες δραστηριότητες είχαν το δικαίωμα της επιλογής- έπαψε να έχει σημασία.