Σοφία Κουρτίδου: «Από μικρή πίστευα ότι ήμουν υπέρβαρη, ενώ δεν ήμουν»
Η ηθοποιός μίλησε για τις διατροφικές διαταραχές που είναι τόσο σημαντικές, όσο και οι ψυχικές και με μεγαλύτερα ποσοστά θνησιμότητας!
«Είμαι η Σοφία Κουρτίδου και είμαι 100 κιλά»! Μετά από αυτό το συγκλονιστικό βίντεο που ανέβασε στο Instagram, η ηθοποιός μίλησε στην εκπομπή «Buongiorno» για την παχυσαρκία, που είναι μια πολύ σημαντική νόσος από την οποία πάσχει μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού. «Υπάρχει πάντοτε μια τάση είτε προς την παχυσαρκία, είτε ως προς το να αναπτύξει κάποιος μια διατροφική διαταραχή. Τα ερεθίσματα που θα πάρουμε από το περιβάλλον μας είναι αυτά που μπορεί να δώσουν το έναυσμα για να πυροδοτηθεί όλο αυτό.
Το θέμα είναι να έχουμε μια ισορροπία. Να έχει ο καθένας το υγιές βάρος, την ιδανική σύσταση σώματος, η οποία όμως δεν είναι πάντοτε αυτή που φαίνεται. Το να βλέπουμε έναν άνθρωπο που απλώς έχει ένα μεγαλύτερο σωματικό βάρος, δεν σημαίνει ότι έχουμε δει και τις εξετάσεις του για να είμαστε βέβαιοι ότι είναι σίγουρα χειρότερες από κάποιου άλλου ανθρώπου που έχει λιγότερο σωματικό βάρος».
«Μας κάνουμε να αισθανόμαστε ενοχικά για το σώμα μας»
«Εγώ τόσα χρόνια είχα έναν παραμορφωτικό καθρέφτη μέσα από τον οποίο έβλεπα τον εαυτό μου γιατί ένιωθα πάντοτε ότι ήμουν ένα παιδί υπέρβαρο. Δηλαδή έπρεπε να έρθει μια στιγμή που πραγματικά είδα τις παιδικές μου φωτογραφίες για να καταλάβω ότι εγώ δεν ήμουν ποτέ ένα υπέρβαρο παιδί! Έβλεπα πάντοτε πράγματα τα οποία θέλω να κρύψω, γιατί αυτό είναι το body dysmorphia. Το οποίο δεν το αντιλαμβάνεσαι βέβαια τη στιγμή εκείνη που το ζεις. Και αυτό είναι και το πιο παράξενο απ' όλα.
Δηλαδή, θεωρούσα ότι τα χέρια μου είναι πολύ μεγάλα. Έχω λάβει χιλιάδες μηνύματα για το πώς δαιμονοποιούνται τα μπράτσα. Ή η κοιλιά, άλλο ένα πάρα πολύ σημαντικό σημείο, που η κοιλιά είναι αυτή που μας φέρνει στη ζωή. Είναι η πηγή της ζωής. Και μας κάνουν να αισθανόμαστε ενοχικά γι' αυτό ότι πρέπει να το κρύψουμε, ενώ το σώμα μας είναι το όχημά μας! Δηλαδή, είναι τελικά τόσο σημαντικοί οι κοιλιακοί; Θα ερωτευτείς έναν άνθρωπο και αν -χτύπα ξύλο- φύγει από τη ζωή θα πεις: ε, ρε τους κοιλιακούς του να έβλεπα μια τελευταία φορά και τίποτα άλλο στον κόσμο!
«Ας τον αντιμετωπίσουμε ως έναν άνθρωπο που νοσεί»
«Όλα αυτά είναι λίγο μέσα στο μυαλό μας. Το σημαντικό είναι να είμαστε υγιείς! Σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσα να μιλώ υπέρ μιας νόσου όπως είναι η παχυσαρκία. Απλώς ο κόσμος αγνοεί ότι οι διατροφικές διαταραχές είναι νόσοι με τα υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας από κάθε άλλη ψυχική διαταραχή. Αν λοιπόν θέλουμε να βοηθήσουμε έναν άνθρωπο που νιώθουμε ότι αντιμετωπίζει διατροφική διαταραχή, είτε παχυσαρκία, ας τον αντιμετωπίσουμε ως έναν άνθρωπο που νοσεί κι όχι ως έναν άνθρωπο που έφαγε το φαγάκι του και πρέπει να τον επιπλήξουμε.
Αν οι νέες κοπέλες δουν εμένα να κρύβομαι αυτή τη στιγμή θα πάρουν το μήνυμα ότι πρέπει να κρυβόμαστε, ενώ είναι πάρα πολύ σημαντικό να αποδεχόμαστε τον εαυτό μας όπως μπορεί να είναι την κάθε στιγμή μέχρι να μπορέσουμε να τον αλλάξουμε και να είμαστε υγιείς. Όσο σημαντική είναι η σωματική μας υγεία, άλλο τόσο είναι και η ψυχική μας υγεία, που είναι κάτι που δεν φαίνεται».
