ΣΥΡΙΖΑ: «Όμηρος» του Τσίπρα - Μπροστά σε δραματικά διλήμματα ο Φάμελλος - Ο ρόλος Πολάκη και Παππά

«Στην κόψη του ξυραφιού βρισκόμαστε και μια λάθος κίνηση μπορεί να οδηγήσει σε ρήξη και, μάλιστα, πριν της ώρας της». Η παραπάνω φράση ανήκει σε υψηλό παράγοντα του ΣΥΡΙΖΑ, όταν ρωτήθηκε από τον FLASH για το κλίμα που θα επικρατήσει στη σημερινή συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας.

Μια συνεδρίαση που καλείται να σβήσει τη φωτιά που έχει ανάψει εδώ και καιρό, προετοιμάζοντας τη σύγκληση της Κεντρικής Επιτροπής το Σάββατο το πρωί. Ή να ανάψει το φυτίλι μιας βραδυφλεγούς βόμβας, η έκρηξη της οποίας θα διαλύσει το όλο οικοδόμημα.

«Έχεις αποφασίσει να πας με τον Τσίπρα;»

Η κατάσταση στο πάλαι ποτέ ισχυρό κυβερνητικό κόμμα, είναι οριακή. Τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα τον Σωκράτη Φάμελλο ο οποίος καλείται να λάβει αποφάσεις για το παρόν κυρίως, όμως, για το μέλλον του κόμματος. Τουλάχιστον σε αυτό θα επιμείνουν σύμφωνα με πληροφορίες οι Πολάκης, Παππάς, Δούρου, Αλεξιάδης.

«Θα του ζητήσουμε ευθέως να απαντήσει «μιλάς με Τσίπρα, με Χαρίτση, με Ανδρουλάκη; Και αν μιλάς, τι λες; Έχεις αποφασίσει να πας με τον Τσίπρα;», τόνιζε στον FLASH στέλεχος της μειοψηφίας, αποκαλύπτοντας ταυτοχρόνως τη ένταση που επικρατεί εντός των τειχών.

Από την άλλη πλευρά, δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν πως όλη αυτή η ένταση δημιουργείται επειδή έχουν αντιληφθεί πως ο Αλέξης Τσίπρας δεν πρόκειται να ασχοληθεί μαζί τους ενώ τους κατηγορούν και για «προσωπικό και πολιτικό καιροσκοπισμό»!

«Όμηρος» του Τσίπρα όλος ο ΣΥΡΙΖΑ 

Σύμφωνα με πληροφορίες ο Νίκος Παππάς, παρά το γεγονός πως συντάσσεται με τη σκληρή στάση του Παύλου Πολάκη, λέγεται, πως θα κρατήσει μια διακριτική απόσταση. Δεν θα επιμείνει, ούτε στην «αυτοδιάλυση» ούτε στην «απομόνωση» αλλά θα προτείνει «επιτάχυνση». Με άλλα λόγια την «φυγή προς τα εμπρός», δηλαδή, την ένταση της επικοινωνίας με άλλα κόμματα για την ανεύρεση μιας κοινής συνισταμένης των προοδευτικών δυνάμεων.

Η λύση, όμως, δεν είναι εύκολη. Όλα εξαρτώνται από τη στάση του προέδρου του κόμματος, που φαίνεται πως θα επιμείνει στην «ενότητα και στο διάλογο».

Λέγεται πως η μειοψηφία θα του ζητήσει να λάβει καθαρές αποφάσεις. Μια κίνηση που, όπως υποστηρίζεται από την πλειοψηφία αποτελεί casus belli καθώς ούτε εκ του πολιτικού χαρακτήρος ούτε εκ των πραγμάτων δεν δύναται ο Σωκράτης Φάμελλος να λάβει αποφάσεις που θα δεσμεύσουν το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ.

Η πλειοψηφούσα πλευρά εκτιμά πως ήδη έχει οργανωθεί ένα σχέδιο από εκείνους που θέλουν να μειώσουν τον πρόεδρο του κόμματος και να απορρίψουν το σχέδιο Τσίπρα. Θεωρούν πως η πρόσφατη κίνηση Αλεξιάδη που κατέθεσε και συγκεκριμένες ημερομηνίες εσωκομματικών κινήσεων, αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου πλάνου με απώτερο στόχο να διατηρηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ υπό νέα ηγεσία.

Είναι σαφές πως όλα εξαρτώνται από τις αποφάσεις που θα λάβει ο Αλέξης Τσίπρας. Αλλά αυτές μπορεί να καθυστερήσουν ή να αναβληθούν, όσον αφορά την τελική τους δημοσιοποίηση. Την ίδια στιγμή η πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ, στελέχη, μέλη, και σχεδόν το σύνολο της ηγεσίας κινείται διακριτικά μεν αλλά φανερά δε, στον ευρύτερο κύκλο Τσίπρα. Κάτι που κάνει ακόμη δυσκολότερη την λύση μια εξίσωσης που όμοια της δεν έχει αντιμετωπίσει, ιστορικά, σχεδόν κανένα κόμμα.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκτιμούν πως ακόμη και αν αύριο ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωνε την ίδρυση κόμματος το πρόβλημα δεν θα λυνόταν έτσι εύκολα. Τα ζητούμενα που μετατρέπουν σε εφιάλτη την οποιαδήποτε απόφαση είναι:

• η απόφαση του ΠΑΣΟΚ για τον ευρύτερο χώρο της κεντροαριστεράς.

• η απόφαση της Νέας Αριστεράς που μπορεί να είναι θετική προς το ΣΥΡΙΖΑ αλλά «ποιον ΣΥΡΙΖΑ» και σίγουρα όχι με τον Παύλο Πολάκη, Νίκο Παπά κλπ.

• η απόφαση του Αλέξη Τσίπρα για την ίδρυση κόμματος αλλά όχι με το ΣΥΡΙΖΑ καθώς αν συμβεί αυτό τότε το όλο εγχείρημα του θα είναι απλώς μια επανάληψη του παρελθόντος.

• η διοργάνωση έκτακτου συνεδρίου που θα κληθεί να λάβει οριστικές αποφάσεις. Αυτό θα πραγματοποιηθεί όταν ο Αλέξης Τσίπρας ανακοινώσει το νέο κόμμα και

• η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη της διενέργειας εκλογών. Αν είναι πρόωρες τότε όλα γίνονται δραματικά. Αν είναι στην ολοκλήρωση της τετραετίας τότε απλώς κερδίζεται ένας επιπλέον (πολύτιμος;) πολιτικός χρόνος…