«Θανατική ποινή για τους λαθροδιακινητές»: Η Λατινοπούλου «ξαναχτυπά» με ακραία ρητορική
Την επιβολή ακόμη και θανατικής ποινής στους λαθροδιακινητές επανέφερε η Αφροδίτη Λατινοπούλου, δηλώνοντας πως έχει ήδη θέσει την πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σε μια τοποθέτηση που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις λόγω του ακραίου περιεχομένου της.
Την επιβολή ακόμη και θανατικής ποινής στους λαθροδιακινητές επανέφερε η Αφροδίτη Λατινοπούλου , δηλώνοντας πως έχει ήδη θέσει την πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σε μια τοποθέτηση που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις λόγω του ακραίου περιεχομένου της.
Μιλώντας το βράδυ της Τρίτης στο MEGAnews η πρόεδρος της Φωνής Λογικής περιέγραψε τα μέτρα που –όπως είπε– θα εφάρμοζε στο Μεταναστευτικό, εάν αναλάμβανε αρμόδια υπουργός. Ανάμεσά τους, η σύλληψη όσων επιχειρούν να περάσουν τα ελληνικά σύνορα και η μεταφορά τους σε κλειστά κέντρα κράτησης «σε ακατοίκητα νησιά», χωρίς παροχή επιδομάτων ή στέγασης.
Η ίδια χαρακτήρισε τις προτάσεις της «αυτονόητες και λογικές», απορρίπτοντας εκ των προτέρων κάθε κριτική περί σκληρών μέτρων, ενώ ξεκαθάρισε πως –κατά την άποψή της– η Ελλάδα οφείλει να στείλει σαφές μήνυμα αποτροπής προς πάσα κατεύθυνση.
Θανατική ποινή και σύγκρουση με το ευρωπαϊκό πλαίσιο
Η δήλωση που ξεχώρισε, ωστόσο, ήταν η επανάληψη της θέσης της υπέρ της θανατικής ποινής για τους λαθροδιακινητές, μια πρόταση που συγκρούεται ευθέως με το ευρωπαϊκό και διεθνές νομικό πλαίσιο. Η κ. Λατινοπούλου επικαλέστηκε φαινόμενα εγκληματικότητας, αύξηση γκέτο και τη δράση του Ισλάμ στην Ευρώπη, υποστηρίζοντας πως «αυτά δεν αντιμετωπίζονται με ασπιρινούλες».
Επιμονή στον όρο «λαθρομετανάστες»
Παράλληλα, επέμεινε στη χρήση του όρου «λαθρομετανάστες», υποστηρίζοντας ότι όποιος εισέρχεται παράνομα σε μια χώρα πρέπει να χαρακτηρίζεται ως τέτοιος, αγνοώντας τη διεθνώς κατοχυρωμένη ορολογία και τις νομικές διαφοροποιήσεις μεταξύ προσφύγων και μεταναστών.
Απαντώντας στην παρέμβαση του Τάκη Χατζή για τους συγκεκριμένους χαρακτηρισμούς, η πρόεδρος της Φωνής Λογικής υιοθέτησε ακόμη πιο επιθετικό ύφος, δηλώνοντας πως «δεν χωράνε όλοι στην Ελλάδα» και παρομοιάζοντας τη χώρα με «σταθμό Λαρίσης».
Τοποθετήσεις που, για ακόμη μία φορά, μετακινούν τη δημόσια συζήτηση από τις εφαρμόσιμες λύσεις σε μια ρητορική ακραίων προτάσεων, με έντονο ιδεολογικό φορτίο και σοβαρά ερωτήματα ως προς τη συμβατότητά τους με το κράτος δικαίου και τις ευρωπαϊκές αξίες.