Θάνατος από... καθημερινή συνήθεια: Πώς ένας Ταϊβανέζος έχασε τη ζωή του από τον καφέ στο θερμός
Ο άνδρας, ο οποίος διατηρούσε σχολαστικά καθαρό το παγούρι του, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με πνευμονία.
Μια υπόθεση που αποκαλύφθηκε πρόσφατα από διεθνή μέσα ενημέρωσης φέρνει στο φως έναν αόρατο κίνδυνο που κρύβεται σε ένα αντικείμενο της καθημερινότητάς μας: το ισοθερμικό παγούρι. Ένας άνδρας στην Ταϊβάν έχασε τη ζωή του από χρόνια δηλητηρίαση με μόλυβδο, προερχόμενο από το θερμός που χρησιμοποιούσε επί δέκα και πλέον χρόνια.
Ο άνδρας, ο οποίος διατηρούσε σχολαστικά καθαρό το παγούρι του, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με πνευμονία. Ωστόσο, η πορεία της υγείας του πήρε ξαφνικά δραματική τροπή. Οι γιατροί εντόπισαν υψηλές συγκεντρώσεις μολύβδου στο αίμα του, κάτι που οδήγησε σε ευρείας κλίμακας έρευνα για την πηγή της έκθεσης. Το εύρημα εξέπληξε ακόμη και τους ειδικούς: υπαίτιο ήταν το φαινομενικά αθώο θερμός.
Το εσωτερικό του είχε υποστεί σημαντική διάβρωση με την πάροδο του χρόνου, κυρίως λόγω της τακτικής αποθήκευσης όξινων ροφημάτων όπως καφές και τσάι. Οι φθορές αυτές δεν ήταν ορατές εξωτερικά, αλλά είχαν οδηγήσει στη δημιουργία μικρορωγμών στην επικάλυψη, επιτρέποντας τη διείσδυση βαρέων μετάλλων στα ροφήματα.
Μικρές ποσότητες, μεγάλος κίνδυνος
Η χρόνια κατανάλωση μικρών ποσοτήτων βαρέων μετάλλων, ιδίως μολύβδου, είχε ως αποτέλεσμα τη σταδιακή συσσώρευσή τους στον οργανισμό του άνδρα. Για χρόνια, χωρίς να το γνωρίζει, έθετε καθημερινά τον εαυτό του σε κίνδυνο, ώσπου τα συμπτώματα έγιναν μη αναστρέψιμα.
Εργαστηριακές αναλύσεις αποκάλυψαν πως στο εσωτερικό του θερμός είχε σχηματιστεί ένα παχύ στρώμα σκουριάς, αόρατο στο γυμνό μάτι. Ο επιφανειακός καθαρισμός δεν ήταν αρκετός για να απομακρύνει τις επικίνδυνες ουσίες, οι οποίες πέρασαν σταδιακά στον οργανισμό του.
Τοξικός σύντροφος της καθημερινότητας
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η δηλητηρίαση από μόλυβδο προκαλεί περίπου 1 εκατομμύριο θανάτους ετησίως. Οι επιπτώσεις είναι πολυεπίπεδες: βλάβες στο ήπαρ, στο κεντρικό νευρικό σύστημα και στο καρδιαγγειακό. Ιδιαίτερα ύπουλη είναι η μακροχρόνια έκθεση σε μικρές δόσεις, όπως στην περίπτωση αυτή.
Το περιστατικό θέτει ερωτήματα για την ποιότητα των υλικών που χρησιμοποιούνται σε θερμός, ειδικά εκείνων που παράγονται σε περιοχές όπου η χρήση μολύβδου δεν ρυθμίζεται αυστηρά. Αντίθετα, στην Ευρωπαϊκή Ένωση εφαρμόζεται ο Κανονισμός (ΕΚ) 1935/2004, ο οποίος προβλέπει αυστηρά όρια μετανάστευσης επιβλαβών ουσιών από σκεύη σε τρόφιμα και ποτά. Όμως ακόμη και πιστοποιημένα προϊόντα μπορεί να καταστούν επικίνδυνα λόγω φθοράς ή παρατεταμένης χρήσης.
