Το πλαφόν στους βουλευτές και ο Καστανίδης με τα 35 χρόνια και τις 14 θητείες
Μια από τις σημαντικές αλλαγές στο καταστατικό του ΠΑΣΟΚ, που έγινε αποδεκτή συντριπτικά από τους συνέδρους και η οποία είχε σκοπό να στείλει ένα ηχηρό μήνυμα στο ζοφερό σκηνικό των ημερών που θέλει την πολιτική – βόλεμα και τους πολιτικούς ισόβιους, ήταν η επιβολή ορίου θητειών. Είκοσι χρόνια, με αναδρομική ισχύ για τους βουλευτές και αντίστοιχα τρεις θητείες ή 15 χρόνια για τους ευρωβουλευτές.
Σκοπός πολλαπλός: Να μην είναι και να μην αισθάνεται κανένας μόνιμος στην καρέκλα του με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις εξαρτήσεις που δημιουργεί η πολύχρονη παραμονή σε δημόσιο αξίωμα. Ένα μέρος του θλιβερού φαινομένου του ρουσφετιού και των «εξυπηρετήσεων» το βλέπουμε στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Να υπάρχει ανανέωση και δημοκρατική εναλλαγή. Να σπάσει η κακώς νοούμενη παράδοση των εσαεί εκλεγόμενων βουλευτών και ευρωβουλευτών, οι οποίοι με το επιχείρημα «με εκλέγει ο λαός» φτάνουν μέχρι τα γεράματα στο έδρανο.
Μεταξύ όσων εμφανίζονται να λένε οι πολίτες στις έρευνες κοινής γνώμης είναι ότι αποστρέφονται την πολιτική γιατί πολλοί από τους «εκπροσώπους του λαού» το αντιμετωπίζουν ως επάγγελμα ή γιατί δεν επιθυμούν να βλέπουν τα ίδια και τα ίδια πρόσωπα στις ίδιες θέσεις επί δεκαετίες. Με άλλα λόγια, φαυλοκρατία, οικογενειοκρατία, έλλειψη λογοδοσίας και σχέσεις πελάτη – ψηφοφόρου...
Σκεπτόμενος όλα αυτά ο Ανδρουλάκης είπε να θεσμοθετήσει τις θητείες. Όχι ότι θα πατάξει το πρόβλημα ή θα κάνει καμία επανάσταση, αλλά σε επίπεδο συμβολισμών ήθελε να δείξει ότι συμμερίζεται αυτό το κοινωνικό αίτημα κατά των «καρεκλοκένταυρων».
Όλα τα ηγετικά στελέχη αλλά και η βάση το χαιρέτισαν και το ψήφισαν με ευρεία αποδοχή. Ιστορικά πρόσωπα όπως ο Κώστας Σκανδαλίδης ή ο Δημήτρης Ρέππας και άλλοι δεν έφεραν την παραμικρή αντίρρηση κι ας γνώριζαν ότι η ρύθμιση αυτή λειτουργεί εις βάρος τους, αφού δεν θα μπορούσαν να είναι ξανά υποψήφιοι. Μάλιστα, ο Ρέππας δεν ήταν υποψήφιος ούτε για την Κεντρική Επιτροπή και όλοι «του έβγαλαν το καπέλο».
Υπήρξε όμως και ένας που γκρίνιαξε, ο μονίμως διαμαρτυρόμενος Χάρης Καστανίδης που είδε να στήνεται μια συνωμοσία εναντίον του και κατήγγειλε ότι η διάταξη είναι φωτογραφική και αφορά μόνο εκείνον. Ό,τι εμπίπτει στη ρύθμιση ισχύει, αλλά ό,τι γίνεται για να τον αποκλείσει δεν το υποστηρίζουν και πολλοί στο ΠΑΣΟΚ. Εξαλλου, όπως λένε διάφορες πηγές, ούτε στο συνέδριο έδωσε το παρών και εδώ και πολύ καιρό δεν υπάρχει σχεδόν καμία θετική συνεισφορά του για το Κίνημα. Εντάξει, υπάρχει η προσωπική βεντέτα με τον Ανδρουλάκη, αλλά αν «πονούσε» την παράταξη θα την έβαζε πιο πάνω, σημειώνουν.
Για την ιστορία αλλά και για την ουσία, ο Καστανίδης, ο οποίος για να είμαστε δίκαιοι έχει μια διαδρομή καθαρή και έντιμη, εκλέχθηκε πρώτη φορά βουλευτής το 1981 και (με ένα διάλειμμα από το 2012 ως το 2019) παρέμενε στο Κοινοβούλιο ως το 2023. Συνολικά, 35 χρόνια σε 14 διαφορετικές κοινοβουλευτικές περιόδους. Δεν τα λες και λίγα...
