Βασιλόπουλος: Δεν κουβαλάω την φυλή των Ρομά στην πλάτη - Χρειάζεται αγώνας που έρχεται με τον πολιτισμό
Ο διάσημος σολίστ μίλησε για τα δύσκολα παιδικά χρόνια στο Αγρίνιο και στα Λιόσια και εξήγησε πώς κατάφερε να καταξιωθεί.
Ο βιρτουόζος του κλαρίνου Θανάσης Βασιλόπουλος φιλοξενήθηκε το Μ. Σάββατο στην εκπομπή «Αστερόσκονη» και μίλησε για τα δύσκολα παιδικά του χρόνια, την οικονομική δυσχέρεια καθώς μεγάλωνε σε μια οικογένεια με 11 αδέλφια, την δύναμη της εκπαίδευσης, την επαγγελματική του διαδρομή και την καταξίωση. Αναφέρθηκε όμως και στην απόφαση να μην αποκτήσει παιδί με την σύντροφό του, καθώς η ιδιότητα του γονιού απαιτεί συνεχή παρουσία, κάτι που η απαιτητική του καριέρα δεν θα του επέτρεπε και χάρισε στους τηλεθεατές υπέροχες μελωδίες.
«Εγώ δεν κουβαλάω την φυλή των Ρομά στην πλάτη. Σίγουρα η φυλή έχει ένα ταλέντο όσον αφορά στη μουσική και στις τέχνες, αλλά ευθυνόμαστε και εμείς γιατί έχουμε επαναπαυθεί. Χρειάζεται αγώνας που έρχεται με τον πολιτισμό. Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και κρίνω τον άνθρωπο ανάλογα με τις πράξεις του είπε αρχικά.
Ήμασταν μέσα στη λάσπη κάθε μέρα με τη βροχή
«Αναρωτιέμαι και εγώ πολλές φορές πώς τα κατάφερα και έπεισα έναν άνθρωπο να με πάει στο σχολείο. Νομίζω ότι έκανα το καλύτερο δώρο στον εαυτό μου» εξομολογήθηκε ενώ ο Νικός Γρίτσης διευκρίνισε ότι ο Χρήστος Βασιλόπουλος παρακάλεσε έναν κύριο που είδε έξω από ένα κατάστημα που πουλούσε πατσά και που πήγαινε τις κόρες του σχολείο, να πάει και τον ίδιο. «Ήθελα πολύ να μάθω να διαβάζω γιατί η μάνα μου έβλεπε κάποιες σειρές και δεν καταλάβαινε τι έβλεπε» πρόσθεσε.
Μιλώντας για τα παιδικά του χρόνια στο Αγρίνιο όπου και γεννήθηκε ανέφερε. «Εγώ μέχρι κάποια ηλικία δεν ήξερα τι γινόταν... ήμασταν μέσα στη λάσπη κάθε μέρα με τη βροχή... Βέβαια μου άρεσε για να πω την αλήθεια, αλλά αυτός ήταν για όλους αγώνας επιβίωσης. Με το που με πήγε ο πατέρας μου στο πανηγύρι που έπαιζε και έπαιξα κι εγώ, από τότε είδα τον κόσμο και κατάλαβα ότι ο κόσμος είναι ανοιχτός. Υπήρξα πάρα πολύ τυχερός γιατί μέσα από το κλαρίνο έμαθα να εκφράζομαι και ό,τι προβλήματα έχω να φεύγουν».
Τα δύσκολα παιδικά χρόνια στο Αγρίνιο
«Όταν φύγαμε από το Αγρίνιο και ήρθαμε στα Λιόσια, εγώ στεναχωρήθηκα γιατί έχασα τους φίλους μου με τους οποίους μοιραζόμουν τα πάντα. Δύσκολα χρόνια... ήρθαμε με ένα φορτηγό, μας ξεφόρτωσε ο θείος μου πάνω σε ένα λόφο. Δεν υπήρχε τίποτα... Όταν έβρεχε γινόταν χαμός... νάϋλον και κουβέρτες που γέμιζαν νερά... στρωματσάδα. Σκέφτηκα ότι χρειάζεται δουλειά και πηγαίναμε στα καφενεία και παίζαμε... και εγώ σιγά - σιγά έγινα αυτόνομος. Έπρεπε να μπορέσουμε να επιβιώσουμε, να έχουμε φαγητό και αργότερα ένα σπίτι. Νιώθω ευλογημένος πια...» παραδέχθηκε.
Μια από τις σημαντικότερες στιγμές στην πορεία του, η εμφάνιση στο Ηρώδειο. «Εγώ δεν περίμενα ποτέ να παίξω στο Ηρώδειο. Μέχρι και την ώρα που τελείωσε η παράσταση δεν μπορούσα να το πιστέψω γιατί ήταν ό,τι πιο σημαντικό έχω κάνει στη ζωή μου. Θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου τους ανθρώπους για την αγάπη τους» ανέφερε.
Δεν ήμουν ώριμος για να κάνω ένα παιδί
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης μίλησε για την απόφαση να μην αποκτήσει παιδί. «Είναι πάρα πολύ δύσκολο να κάνεις παιδί και να μην είσαι εκεί. Έχω πάει είκοσι φορές Αμερική και Αυστραλία... Ήταν αγώνας η δουλειά, οπότε δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να είμαι εκεί και να μεγαλώσει όμορφα. Όταν κάνεις παιδί είναι προτεραιότητα. Απαγορεύεται ειδικά τα πρώτα χρόνια να μην είσαι δίπλα στο παιδί. Εγώ μεγάλωσα δύσκολα. Πήγαινα να παίξω και κοιμόμουν στα παγκάκια στα Εξάρχεια μέχρι να πάω να παίξω στο μαγαζί. Αυτό δεν θα ήθελα να το περνάει τώρα ένα παιδί. Η ζωή αυτή που έκανα ήταν μόνο για μένα. Δεν έχω δικαίωμα να κάνω ένα παιδί και να είναι δυστυχισμένο. Δεν ήμουν έτοιμος να κάνω παιδί, δεν ήμουν ώριμος, αλλά ήμουν ώριμος για να καταλάβω ότι δεν έπρεπε να κάνω. Την ίδια άποψη έχει και η σύντροφός μου» αποκάλυψε ο Θανάσης Βασιλόπουλος.