Βρήκε (ακαριαία) την... Ιθάκη της

Δεν πέρασε ούτε μήνας από την αποχώρηση της από το ΠΑΣΟΚ με καταγγελίες κατά της ηγεσίας, ότι στο συνέδριο δεν υπήρξε ουσιαστική επεξεργασία θέσεων (κι ας εγκρίθηκε ένα πλήρες πολυσέλιδο πρόγραμμα). 

Ότι δεν υπήρξαν ψηφοφορίες επί κειμένων ούτε εμβάθυνση στις στρατηγικές επιλογές της παράταξης (κι ας ψηφίστηκε η στρατηγική που αποκλείει τη συγκυβέρνηση με τη ΝΔ όπως ζητούσε και η ίδια). 

Οτι επίσης «κυριάρχησαν προκατασκευασμένοι συσχετισμοί και μια μάχη μηχανισμών με βασικό στόχο την αναπαραγωγή και ισχυροποίηση της ηγετικής ομάδας» (ίσως γιατί η ίδια απέτυχε να εκλεγεί στα όργανα).

Και χθες η αποχωρήσασα Άννα Παπαδοπούλου βρήκε την... Ιθάκη της, όπως σας έγραφα εδώ προ ημερών, στο υπό ίδρυση κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, μετέχοντας μάλιστα και στο πάνελ της εκδήλωσης στο Χαλάνδρι.

Στην Χαριλάου Τρικούπη οι πρώην σύντροφοί της έχουν ωστόσο κάποιες απορίες (και μου τις μετέφεραν), έχοντας διαβάσει το άρθρο που είχε γράψει στην «Εφ. Συν.» για να ανακοινώσει ότι φεύγει από το ΠΑΣΟΚ: 

Πρώτον, έλεγε ότι  «η κοινωνία δεν αναζητά απλώς διακηρύξεις, ζητά αξιοπιστία, καθαρό σχέδιο και απτή προοπτική. Αυτή η εμπιστοσύνη δεν επιβάλλεται από κανέναν κομματικό μηχανισμό. Κερδίζεται με συνέπεια, ειλικρίνεια και πολιτικό θάρρος». Και αναρωτιούνταν, αν ο Αλέξης Τσίπρας τα εικονοποιεί όλα αυτά.

Δεύτερον, στο ίδιο κλίμα σημείωνε «σήμερα, περισσότερο από ποτέ, αναδεικνύεται η ανάγκη για μια βαθιά ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου ως μια νέα συλλογική προσπάθεια με κοινωνική γείωση και προγραμματική». 

Και σχολίαζαν: «Συλλογική προσπάθεια είναι η μονοπρόσωπη πρωτοβουλία χωρίς πρόγραμμα του κ. Τσίπρα;».

Απορία ψάλτου βηξ, που έλεγαν και οι αρχαίοι μας πρόγονοι.