Ζέτα Δούκα: «Πόσες μητέρες δεν θα ’πρεπε να είναι μητέρες…»
Η ηθοποιός μοιράστηκε σκέψεις της για τη σχέση μάνας - παιδιού, για τις μητέρες που χάνουν τα παιδιά τους, για εκείνες που τα σκοτώνουν....
Ένα σκληρό, δύσκολο και συνάμα πολύ αληθινό post μοιράστηκε η Ζέτα Δούκα στο Instagram. Η ηθοποιός θέλησε να αγγίξει το θέμα “μητρότητα” και όλες τις πτυχές που αυτή η λέξη εμπεριέχει. «Γράφω - σβήνω. Και ξαναγράφω και ξανασβήνω. Γιατί δεν ξέρω τι να πρωτογράψω για την ανάγκη μιας μητέρας να νιώσει ότι το παιδί της είναι καλά. Κι ευτυχισμένο. Και ότι έκανε καλά που το έφερε σ’ αυτό τον κόσμο…
Πόσες ιστορίες για μητέρες που δεν ξέρουν πώς να προστατέψουν τα παιδιά τους σε αυτό τον άθλιο, απάνθρωπο κόσμο. Πόσες μητέρες που θάβουν τα παιδιά τους, ανήμπορες να τα κρατήσουν στη ζωή. Και στον αντίποδα, μητέρες που σκοτώνουν τα παιδιά τους, που τα κακοποιούν επειδή θεωρούν ότι έχουν το δικαίωμα. Πόσες μητέρες που δεν θα ’πρεπε να είναι μητέρες…
«Επιλέγω να είμαι ειλικρινής»
Δεν αντέχω… Δεν μπορώ να κλείσω ούτε αυτιά ούτε μάτια. Αλλά δεν μπορώ να είμαι και μια μητέρα διαρκώς κατηφής, προβληματισμένη. Μου λέει η Θάλεια το πρωί “Μαμά, όποτε κοιτάς το κινητό σου, στεναχωριέσαι και απομονώνεσαι”. Έχει δίκιο! Ακροβατώ ανάμεσα στη σκληρή πραγματικότητα εντός και εκτός Ελλάδας και την ανάγκη μου να είμαι μια παρούσα κι αισιόδοξη μητέρα. Επιλέγω να είμαι ειλικρινής, αληθινή.
Αλλά το 9χρονο παιδί μου, έχει και κάποια όρια σε αυτά που πρέπει και μπορεί να ξέρει. Και προσπαθώ ειλικρινά να μην τα ξεπερνώ.
Ώρες ώρες έχω την ανάγκη, να πάρω όλα τα παιδιά του κόσμου και τους άξιους γονείς τους και να πάμε σ’ ένα νησί που δεν θα μας βρει κανένας. Δεν θα μπορεί να μας βλάψει τίποτα και θα μεγαλώσουμε εκεί νιώθοντας ότι άξιζε τελικά να έρθουμε σ’ αυτό τον κόσμο… Αχχχ».
