Αόρατοι αστεροειδείς - Η απειλή για τη Γη που προέρχεται από την Αφροδίτη

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύεται στο περιοδικό Astronomy and Astrophysics αναφέρει ότι ο πλανήτης Αφροδίτη «περιβάλλεται» από πλήθος αστεροειδών  με ακανόνιστη τροχιά και οι οποίοι  θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε απρόβλεπτους κινδύνους για τη Γη. Το ανησυχητικό είναι ότι έχουμε εντοπίσει μόνο ένα μικρό μέρος, τη στιγμή που οι επικίνδυνοι είναι πολύ περισσότεροι από όσους γνωρίζουμε. 

Γιατί δεν μπορούμε να δούμε τους επικίνδυνους αστεροειδείς

Όπως διαβάζουμε στο IFL Science, μια συγκεκριμένη κατηγορία αποδεικνύεται σχεδόν αδύνατο να εντοπιστεί: πρόκειται για εκείνους που η τροχιά τους εκτείνεται ελάχιστα πιο πέρα από την Αφροδίτη και περιστασιακά φτάνει μέχρι τη Γη. Αστρονόμοι εξηγούν ότι οι σημερινές υποδομές, ακόμη και το ισχυρό τηλεσκόπιο Vera Rubin που βρίσκεται ήδη σε λειτουργία, αδυνατούν να τους παρατηρήσουν, αφού εμφανίζονται μόνιμα «μισοφωτισμένοι» και επομένως εξαιρετικά αμυδροί.

Η δυσκολία εντοπισμού τους δεν έχει να κάνει με τη φύση τους, αλλά με τη γεωμετρία των τροχιών. Όπως η Σελήνη, και αυτοί περνούν από φάσεις φωτισμού. Βρίσκονται μόνιμα είτε πίσω είτε μπροστά από τον Ήλιο, χωρίς ποτέ να τους βλέπουμε σε πλήρη λάμψη, κι έτσι ξεφεύγουν από τα γήινα τηλεσκόπια. Παρ’ όλα αυτά, έχουν καταγραφεί ήδη 20 τέτοιοι «συνοδοιπόροι» της Αφροδίτης, με πιο διάσημο τον Zoozve, γεγονός που ενισχύει την υπόθεση ότι υπάρχουν πολύ περισσότεροι που διαφεύγουν της προσοχής μας.

Ασταθείς τροχιές με επικίνδυνες διασταυρώσεις

Η συνύπαρξη αστεροειδών με πλανήτες δεν είναι σπάνιο φαινόμενο. Ο Δίας, για παράδειγμα, φιλοξενεί χιλιάδες αστεροειδείς, οι οποίοι μάλιστα παραμένουν σταθεροί και ασφαλείς. Το ανησυχητικό με την Αφροδίτη είναι ότι οι δικοί της «συνεπιβάτες» είναι ιδιαίτερα ασταθείς. Οι τροχιές τους δεν είναι κυκλικές αλλά εκκεντρικές, πράγμα που τους οδηγεί να πλησιάζουν επικίνδυνα είτε τον Ερμή είτε τη Γη. Παραδόξως, ο μόνος πλανήτης που δεν απειλούν είναι η ίδια η Αφροδίτη, καθώς η ιδιαίτερη σχέση τροχιάς τους τους εμποδίζει να τη συναντήσουν.

Οι ερευνητές υπολογίζουν ότι κάθε περίπου 12.000 χρόνια, οι τροχιές αυτών των σωμάτων μεταβάλλονται απότομα. Σε τέτοιες περιόδους, οι αστεροειδείς μπορεί να περάσουν επικίνδυνα κοντά στη Γη ή ακόμα και να διασταυρωθούν με την πορεία της. Ήδη τρεις από τους γνωστούς «συνοδοιπόρους» της Αφροδίτης έχουν τροχιές που τους φέρνουν έως και πέντε φορές πιο κοντά από τη Σελήνη, αυξάνοντας τις πιθανότητες μελλοντικών συγκρούσεων.

Η ανάγκη για νέα μέσα παρατήρησης

Αν και οι περισσότεροι έχουν μικρό μέγεθος, οι επιστήμονες ανησυχούν για εκείνους που ξεπερνούν τα 200 ή 300 μέτρα διάμετρο. Ένας τέτοιος όγκος θα μπορούσε να προκαλέσει κρατήρα αρκετών χιλιομέτρων και να απελευθερώσει ενέργεια ίση με εκατοντάδες πυρηνικές βόμβες. Ένα τέτοιο σενάριο, αν συνέβαινε σε πυκνοκατοικημένη περιοχή, θα είχε ανυπολόγιστες συνέπειες.

Το πρόβλημα επιτείνεται από το γεγονός ότι ακόμη και τα πιο εξελιγμένα τηλεσκόπια της Γης δεν μπορούν να παρατηρήσουν αυτούς τους αστεροειδείς. Για τον λόγο αυτό, οι επιστήμονες προτείνουν την ανάπτυξη νέων διαστημικών τηλεσκοπίων που θα τοποθετηθούν πιο κοντά στον Ήλιο, ίσως και στο σημείο L2 της Αφροδίτης, ώστε να μπορούμε να τους εντοπίζουμε εγκαίρως.

Το βέβαιο είναι ότι η πλανητική άμυνα δεν μπορεί πλέον να περιορίζεται μόνο στα όσα βλέπουμε. Η μελέτη των «κρυφών» αστεροειδών που μοιράζονται την τροχιά της Αφροδίτης φέρνει στο προσκήνιο έναν αθέατο αλλά πραγματικό κίνδυνο, που καθιστά την παρακολούθηση του διαστήματος πιο αναγκαία από ποτέ.