«Δεν είμαι συνταξιούχος, ξέρω ότι «θα φάω ξύλο» με το βιβλίο» - Τσίπρας και Χειλάκης για την «Ιθάκη»
Σκέφτηκε και το ντοκιμαντέρ ο Αλέξης Τσίπρας πριν από την «Ιθάκη» όπως ο ίδιος αποκαλύπτει. Το βιβλίο έχει και λογοτεχνική αξία, γιατί είναι ένας άνθρωπος που μιλά σωστά ελληνικά και έχει σωστή σύνταξη» λέει ο Αιμίλιος Χειλάκης.
Την πρώτη του συνέντευξη, κατά την οποία εξηγεί τους λόγους που τον ώθησαν στο να γράψει το βιβλίο με τον τίτλο «Ιθάκη», παραχώρησε ο Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στο podcast «Bookvoice», με τον Αιμίλιο Χειλάκη και τον Σπήλιο Λαμπρόπουλο.
«Αυτό το βιβλίο έχει ένα χαρακτήρα χρέους απέναντι στην ιστορία, αλλά έχει και ένα χαρακτήρα κάθαρσης, αυτογνωσίας, επαναπροσέγγισης της αλήθειας και των γεγονότων. Ήταν μια, πώς να το πω έτσι, με όρους, δεν είναι branding, είναι reload, ξαναγέμισα τις μπαταρίες μου μέσα από την συγγραφή των γεγονότων και την αποτύπωση στο χαρτί της δικής μου αλήθειας», σημειώνει ο πρώην πρωθυπουργός.
«Τίποτα εκτός ύλης»
Ιδιαίτερη αξία έχει το γεγονός πως αναγνωρίζει την ιδιαιτερότητα του βιβλίου του, καθώς σημειώνει πως «κανείς πρώην πρωθυπουργός δεν γράφει σε ενεστώτα χρόνο. Όλοι γράφουν σε παρελθόντα χρόνο. Κάνω την αυτοκριτική μου, αλλά κάνω και κριτική». «Όταν αποφάσισα να παραιτηθώ, είχα στο μυαλό μου ότι έρχεται η στιγμή που πρέπει να μιλήσω. Διότι προσέξτε τώρα έχουν μιλήσει όλοι γι’ αυτές τις δραματικές, γι’ αυτή τη δραματική περίοδο της ελληνικής σύγχρονης ελληνικής ιστορίας έχουν μιλήσει πάρα πολλοί ξένοι και Έλληνες», ανέφερε στη συνέχεια. «Εγώ γράφω το βιβλίο, έχοντας αποφασίσει ότι δεν είμαι συνταξιούχος και άρα έχοντας αποφασίσει ότι θα φάω ξύλο, γιατί όλα τα πρόσωπα στα οποία αναφέρομαι είναι εν ζωή και δεν τα κολακεύω, λέω την άποψή μου για τα όσα έκαναν και όσα παρέλειψαν. Κάνω την αυτοκριτική μου, αλλά κάνω και κριτική. Αυτό είναι ένα τόλμημα. Θέλει θάρρος» λέει χαρακτηριστικά.
Ο Αλέξης Τσίπρας, ισχυρίστηκε ότι δεν έχει αφήσει τίποτα εκτός ύλης. «Ομολογώ ότι από την πρώτη γραφή μέχρι την τελευταία έχει υπάρξει επεξεργασία, κυρίως όχι με το βλέμμα στο μέλλον, με το βλέμμα στην προσπάθεια να είμαι όσο πιο αντικειμενικός και όσο το δυνατόν λιγότερο άδικος, γατί δεν μπορεί να μην είσαι καθόλου άδικος απέναντι στους ανθρώπους και στα γεγονότα. Γι’ αυτό το λόγο έχω το βιβλίο, γράφτηκε και μία και δεύτερη και τρίτη φορά, ενώ υπήρξε μία προσπάθεια από τον Ιούλη μέχρι σήμερα. Το είδα αρκετές φορές ώστε κάθε λέξη να με αντιπροσωπεύει και να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στην αλήθεια».
Σημειώνει, επίσης, πως το Grexit δεν το γλιτώσαμε το ’15. Το γλιτώσαμε και το ’15, το γλιτώσαμε το ’16, το γλιτώσαμε και το ‘17. Και αναφέρεται σε όλα τα καυτά θέματα της εποχής. Στο προσφυγικό, στην τραγωδία στο Μάτι, στη συμφωνία των Πρεσπών και στις συγκρούσεις. «Δεν υπήρξαν συγκρούσεις και κοινωνική ένταση τα τρία χρόνια υλοποίησης δύσκολων οικονομικών αποφάσεων. Αλλά υπήρχαν συγκρούσεις για το ταυτοτικό αυτό θέμα. Κατά τη γνώμη μου, που έδωσε μια προοπτική σημαντική για τη χώρα. Σήκωσε τη χώρα αυτή η επιλογή με πολύ μεγάλο πολιτικό κόστος όμως».
Novartis, Μάτι, Τηλεοπτικές άδειες
Στο βιβλίο, επίσης, υπάρχει αναφορά στην υπόθεση Novartis, στην τραγωδία στο Μάτι, αλλά και για τις τηλεοπτικές άδειες – δύο θέματα που αναμένεται να ξεσηκώσουν αντιδράσεις από την πλευρά των Παύλου Πολάκη και Νίκου Παππά. Δύσκολα θέματα. Φτάνει στη εκλογική ήττα και στην επόμενη μέρα και σε αυτό που χαρακτηρίζει «χαμένη ευκαιρία για τη χώρα και για την Αριστερά».
«Για μένα όλη αυτή η διαδικασία της συγγραφής είχε ένα χαρακτήρα λύτρωσης, κάθαρσης. Άρα ψυχοθεραπευτικό θα έλεγε κανείς, αυτογνωσίας. Και ναι, όντως το κομμάτι της αφήγησης, όταν μπαίνει και σε διαλόγους και σε προσπάθεια μεταφοράς στο κείμενο, ας πούμε του βιώματος, έχει μια γοητεία, σημειώνει ο πρώην πρωθυπουργός.
Ως προς τον; «Η Ιθάκη δεν είναι ένας προορισμός, είναι ένα ταξίδι αέναο. Και αυτό αφορά τον καθένα από εμάς. Γιατί όλοι μας βιώνουμε τις δικές μας Οδύσσειες και έχουμε τις δικές μας Ιθάκες. Αλλά έχει να κάνει και με την πολιτική. Έχει να κάνει με την Αριστερά, έχει να κάνει με την κοινωνία, έχει να κάνει με τους κοινωνικούς αγώνες, την εξέλιξη του κόσμου. Δεν σταματάει, αυτό δεν σταματάει ποτέ….. Υπό αυτή την έννοια έχει και μια φιλοσοφική αξία ο τίτλος που επέλεξα. Τον επέλεξα βέβαια εδώ και ένα εξάμηνο, έχοντας δομήσει το βιβλίο και έχοντας συνειδητοποιήσει τελικά πως υπάρχει ένα αλληγορικό πεδίο όλων όσων ζήσαμε σαν περιπέτεια συλλογική και η περιπέτεια που έχει ο κάθε άνθρωπος παλεύοντας, διεκδικώντας, ελπίζοντας, κάνοντας όνειρα και κατακτώντας κάποια από αυτά».
