Δύο φυσικές ουσίες προστατεύουν το δέρμα και τα αγγεία καλύτερα από τα αντιηλιακά
Τα μυκοσπορινικά αμινοξέα ξεπερνούν τα αντηλιακά, ανοίγοντας νέους δρόμους στην υγεία.
Νέα έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό Bioscience, Biotechnology, and Biochemistry δείχνει ότι ορισμένες χημικές ενώσεις που παράγονται από άλγη και κυανοβακτήρια δεν περιορίζονται μόνο στην απορρόφηση της υπεριώδους ακτινοβολίας, αλλά μπορεί να υποστηρίζουν και την υγεία του δέρματος, ενώ ενδέχεται να παίζουν ρόλο στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Σε εργαστηριακά πειράματα, δύο τύποι αμινοξέων, γνωστοί ως μυκοσπορινικά, έδειξαν τόση αντιοξειδωτική δράση όσο και επιβράδυνση ενός σημαντικού ενζύμου που σχετίζεται με την πίεση του αίματος.
Τι είναι τα μυκοσπορινικά αμινοξέα (MAAs)
Όπως διαβάζουμε στο SciTechDaily, τα μυκοσπορινικά αμινοξέα (MAAs) είναι φυσικά μόρια που παράγονται από οργανισμούς που ζουν σε συνθήκες έντονου φωτός. Δρουν σαν φυσικά φίλτρα UV, απορροφώντας την επικίνδυνη ακτινοβολία πριν αυτή προκαλέσει βλάβες στα κύτταρα. Η προστατευτική τους δράση εξηγεί το ενδιαφέρον της καλλυντικής βιομηχανίας, που τα εξετάζει ως φυσική εναλλακτική στα συνθετικά φίλτρα UV. Σήμερα όμως, οι επιστήμονες ανακαλύπτουν ότι τα MAAs μπορεί να αλληλεπιδρούν με βιολογικές διαδικασίες πέρα από την προστασία από τον ήλιο.
Μια πρόσφατη μελέτη του Hakuto Kageyama από το Πανεπιστήμιο Meijo στην Ιαπωνία δείχνει ότι τα MAAs μπορούν να αναστείλουν τη δράση του ενζύμου ACE (μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης), το οποίο ελέγχει την αρτηριακή πίεση μέσω της σύσπασης και χαλάρωσης των αιμοφόρων αγγείων. Πολλά φάρμακα για την υπέρταση λειτουργούν ακριβώς με αυτόν τον μηχανισμό. Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, η ανακάλυψη αυτή υποδηλώνει ότι τα MAAs μπορεί να έχουν απροσδόκητα οφέλη για την καρδιαγγειακή υγεία.
Πώς διεξήχθη η μελέτη
Στην έρευνα συγκρίθηκαν δύο διαφορετικά MAAs: το porphyra-334, ένα κοινό μόριο που βρίσκεται σε βρώσιμα φύκη, και το GlcHMS326, ένα λιγότερο συνηθισμένο μόριο με επιπλέον χημικές ομάδες που αλλάζουν ελαφρά τη δομή και τη δράση του. Οι επιστήμονες τα απομόνωσαν από τα φυσικά τους «αποθέματα»—το porphyra-334 από αποξηραμένα φύκη και το GlcHMS326 από κυανοβακτήρια σε θερμές πηγές της Ταϊλάνδης—και τα εξέθεσαν σε θερμότητα και φως για να μετρήσουν τη σταθερότητα και τις βιολογικές τους ιδιότητες.
Τι έδειξαν τα αποτελέσματα
Τα αποτελέσματα ήταν σαφή: Το GlcHMS326 λειτούργησε ως ισχυρό αντιοξειδωτικό που προσφέρει μακροχρόνια προστασία, ενώ το porphyra-334 είχε πιο περιορισμένη αντιοξειδωτική δράση. Σε ό,τι αφορά τη σύνδεση σακχάρων στις πρωτεΐνες που μειώνει την ελαστικότητά τους και επιταχύνει τη γήρανση, το porphyra-334 φάνηκε πιο αποτελεσματικό. Στην αναστολή της κολλαγενάσης, ενός ενζύμου που διασπά το κολλαγόνο και συμβάλλει στις ρυτίδες, το GlcHMS326 υπερείχε, υποδεικνύοντας πιθανή αντιγηραντική δράση.
Κορυφαίο εύρημα ήταν η ικανότητα και των δύο MAAs να μειώνουν τη δραστηριότητα του ACE, το οποίο σημαίνει ότι, εκτός από φυσικό «αντηλιακό», κάθε μόριο μπορεί να έχει επίδραση στη ρύθμιση της πίεσης. Τα αποτελέσματα, αν και προέρχονται από εργαστηριακά πειράματα και όχι από ζωντανούς οργανισμούς, ανοίγουν το δρόμο για περαιτέρω μελέτες σε διατροφή και καλλυντικά. Το γεγονός ότι το porphyra-334 βρίσκεται ήδη σε βρώσιμα φύκη δημιουργεί την προοπτική ότι καθημερινά τρόφιμα μπορεί να περιέχουν ενεργά συστατικά με πολλαπλά οφέλη για την υγεία.
Συνολικά, η μελέτη αναδεικνύει πώς μικρά μόρια που εξελίχθηκαν για να προστατεύουν θαλάσσιους οργανισμούς από τον ήλιο μπορούν να γίνουν πηγή καινοτομίας σε προϊόντα φροντίδας δέρματος και λειτουργικά τρόφιμα. Οι ερευνητές τονίζουν ότι ακόμη και μικρές χημικές αλλαγές στα MAAs μπορούν να αλλάξουν σημαντικά τις βιολογικές τους δράσεις, γεγονός που καθιστά την περαιτέρω διερεύνηση ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα για την επιστήμη της διατροφής και της κοσμητολογίας.