Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα…

Οι γιορτές είναι κοινωνικές εκδηλώσεις αλλά δεν παύουν να αποτελούν και ακτινογραφίες των σχέσεων. Το να μην παρευρεθείς σε γενέθλια ή ονομαστικές γιορτές αγγίζει τα όρια της παρεξήγησης. Δικαιολογημένοι οι επικαλούμενοι ανωτέρα βία ή οι έχοντες πένθος. Είναι κάτι σαν τον στίχο του Αγγελάκα «δεν θέλουμε θλιμμένους στην γιορτή μας».

Τώρα αν κάποιοι βρίσκουν τα συμβαίνοντα γιορτινά και κάποιοι άλλοι πένθιμα, γίνεται σαφές πόσο διαφορετικά αξιολογούν τα πράγματα και πόσο μεγάλη είναι η απόσταση μεταξύ τους. Και επειδή «ο ζωντανός ο χωρισμός παρηγοριά δεν έχει», ούτε είναι συνηθισμένα αυτά που λένε για πολιτισμένα διαζύγια, οι κακίες και οι μπηχτές περισσεύουν.

Κάποιοι άλλοι στήνουν γιορτές όχι σε γενέθλια αλλά στις μεταγραφές. Πανηγυρίζουν για μια μεταγραφή, «αεροδρομίου» όπως τις λένε οι φίλαθλοι, επειδή πάνε στο αεροδρόμιο να υποδεχθούν τον νέο Πελέ ή τον Μέσι, άσχετα που τις περισσότερες φορές αποδεικνύονται φρούδες οι ελπίδες, ή παλτά οι παιχταράδες κατά την γηπεδική αργκό. Βεβαίως και αυτή η μεταγραφική ελπίδα κάπου ξεθωριάζει όταν ο μεταγραφόμενος έχει περάσει από αρκετές ομάδες, και έχει φιλήσει αρκετές φανέλες ορκιζόμενος ισόβια πίστη και αφοσίωση.

Η αλήθεια είναι ότι όλα, όρκοι και φιλιά, ήταν με ημερομηνία λήξης μέχρι τον επόμενο. Εκεί βέβαια, στις μεταγραφές, αντιμετωπίζεται και ένα σχεδόν υπαρξιακό ζήτημα. Οι φίλαθλοι μπορεί να υποδέχονται μετά βαΐων και κλάδων αυτούς που έρχονται, αλλά καταριούνται όσους φεύγουν.

Οι καταραμένοι δε, γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει γυρισμός παθαίνουν κάτι σαν ένα σύνδρομο «γενίτσαρου», και γίνονται βασιλικότεροι του βασιλέως, πουλάνε οπαδιλίκι στην νέα ομάδα, ανεμίζουν πλαστικές σημαίες και ξελαρυγγιάζονται φωνάζοντας όσο πιο δυνατά συνθήματα που κάποτε ίσως και να χλευάζαν.

Κατά το κοινώς λεγόμενο «γλύφουν εκεί που έφτυναν» και άντε τώρα να γίνουν πιστευτοί ή πόσο μάλλον αρεστοί. Με αυτά και με αυτά, κάτι οι γιορτές που παραπέμπουν σε πάρτι διαζυγίων, και κάτι οι μεταγραφάρες που από το πολύ το γυρολόι ζαλίζουν, νοικοκυραίοι και κακομοίρηδες «είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα»…