Ελένη Γιαννατσούλια: «Δυστυχώς, ποτέ, μα ποτέ, οι δημιουργοί δεν πρόκειται να πάρουμε όσα αξίζουμε»

Η Ελένη Γιαννατσούλια ήταν καλεσμένη στην εκπομπή «Αστερόσκονη» στο Action 24 και μίλησε με τον Νίκο Γρίτση για την ψυχοθεραπεία που προσφέρουν τα τραγούδια στο κοινό, για το πόσο οι «Ψίθυροι καρδιάς» ανέβασαν την καριέρα της, αλλά και για το γεγονός ότι οι δημιουργοί είναι πάντα αδικημένοι σε αυτόν τον χώρο. «Πάρα πολλές φορές έχω νιώσει πιεσμένη, στεναχωρημένη, απογοητευμένη, καταθλιπτική, αλλά το πηγαίνω κόντρα. Με βοήθησε πάρα πολύ η ψυχανάλυση που έκανα κάποτε, 7 χρόνια. Γιατί μετά την ψυχανάλυση ήμουν ένας άλλος άνθρωπος που μπορούσα να διαχειρίζομαι καλύτερα τα τραυματικά γεγονότα, τις απογοητεύσεις, τις στεναχώριες.

Όμως όταν είσαι υπερευαίσθητος και ψυχανάλυση να έχεις κάνει, υπάρχουν τέτοιες περίοδοι που η κατάθλιψη θα σε πιάσει από τα πόδια, θα μπεις στο μαύρο σύννεφο. Εκεί λοιπόν η ψυχανάλυση μου έχει δώσει την πυγμή να πάω κόντρα σε αυτό. Θα πάω γυμναστήριο, θα πάω στο κολυμβητήριο, θα αρχίσω να σκέφτομαι διαφορετικά. Αυτό που λέμε, πάρ’ το αλλιώς. Κι εκεί, ωπ, θα ισορροπήσω πάλι. Αλλά και τα τραγούδια, μια ψυχοθεραπεία είναι. Γι’ αυτό και τους τραγουδιστές τους αποκαλούν ψυχολόγους. Γιατί με τους στίχους, ο κόσμος νιώθει ότι κάποιος τους συναισθάνεται και τους θεραπεύει κιόλας! Υπάρχουν και κάποιες φράσεις που μπορεί να είναι θεραπευτικές και να σε κάνουν να συνειδητοποιήσεις κάτι. Μια φράση μπορεί να αγγίξει μια ανακάλυψη μέσα σου».

«Στις πλάτες των δημιουργών παίζονται παιχνίδια»

«Δυστυχώς, ποτέ, μα ποτέ, οι δημιουργοί δεν πρόκειται να πάρουμε όσα αξίζουμε. Αυτό με τα δικαιώματα είναι σκανδαλώδες. Είναι κάτι που είναι αόριστο. Δεν ορίζεται. Και γι’ αυτό παίζονται στις πλάτες των δημιουργών διάφορα παιχνίδια από διάφορους επιτήδειους και υπάρχει μεγάλη διαρροή των χρημάτων μας σε οποιουσδήποτε άλλους εκτός μας. 

Δεν πιστεύω ότι η έμπνευση καθορίζεται από την οικονομική σου κατάσταση. Εγώ θεωρώ ότι η συγγραφή στίχων είναι κάποια καλλιτεχνική ανάγκη. Είναι κάτι βαθύτερο, είναι κάτι μέσα μας, δηλαδή είναι ψυχοθεραπεία, είναι χιλιάδες άλλα πράγματα. Είναι αυτό που θα πας σε ένα μαγαζί και θα τους δεις όλους να τραγουδούν τον «Έκπτωτο Άγγελο» του Νίκου Οικονομόπουλου. Όλο το μαγαζί. Και μάλιστα από τον πρώτο μήνα της κυκλοφορίας του το τραγουδούσαν όλοι. Αυτό τώρα είναι μεγαλύτερη ανταμοιβή».

«Υπάρχουν φάσεις που δεν θέλω να γράψω τίποτα»

«Μετά τους «Ψίθυρους καρδιάς» υπήρχε μία κινητικότητα και με τον Χρήστο Νικολόπουλο που γράψαμε στον Τόλη Βοσκόπουλο, στην Κατερίνα Κούκα και επίσης στη Νατάσα Θεοδωρίδου. Μετά ήρθαν και τα σίριαλ του Μανούσου Μανουσάκη… Πρέπει να έχω γράψει γύρω στα χίλια τραγούδια. Υπάρχουν κάποιες χρονικές φάσεις που χρειάζομαι την αποτοξίνωση και από αυτό. Δεν θέλω να γράψω τίποτα».