Ελένη Καρακάση: «Είχα φτάσει να είμαι ένας σκελετός με δέρμα και με έβλεπα στον καθρέφτη χοντρή»
Η ηθοποιός αναφέρθηκε στη νευρική ανορεξία που πέρασε στο παρελθόν και πόσο κακό της έκανε δίχως καν να το καταλάβει!
Η Ελένη Καρακάση μίλησε στην κάμερα της εκπομπής «Buongiorno» για τη μάχη που έδωσε στο παρελθόν με τη νευρική ανορεξία, μάχη από την οποία κατάφερε να βγει νικήτρια. Κοιτούσε τον εαυτό της στον καθρέφτη και ενώ ήταν πάρα πολύ αδύνατη, εκείνη έβλεπε απέναντί της μια παχιά γυναίκα! «Είναι αλήθεια, έχω βιώσει τη νευρική ανορεξία. Είμαι ένας άνθρωπος που έχει φτάσει να είναι ένας σκελετός με δέρμα και να βλέπει τον εαυτό του στον καθρέφτη χοντρό!
Η ηθοποιός κατάλαβε πολύ γρήγορα πως πάσχει από νευρική ανορεξία και έσπευσε να ζητήσει βοήθεια από ειδικούς, μα πρώτα από το ίδιο της το περιβάλλον. «Εγώ ευτυχώς πολύ γρήγορα το συνειδητοποίησα και είχα δίπλα μου τους ανθρώπους μου και έκανα τις σωστές κινήσεις και μπόρεσα και το ξεπέρασα».
«Έπρεπε να συνηθίσω να ζω με τον πόνο»
Πριν από λίγο καιρό η ηθοποιός είχε μιλήσει ανοιχτή για την ολική υστερεκτομή στην οποία υπεβλήθη και πόσο αυτή η επέμβαση άλλαξε τη ζωή της. «Πριν από τρία χρόνια χρειάστηκε να κάνω ολική υστερεκτομή. Πήγαν όλα καλά, ήμουν πολύ τυχερή, ήμουν σε πολύ καλό γιατρό και σε δημόσιο νοσοκομείο. Στις 40 ημέρες άρχισα να έχω πόνους σε όλο το σώμα, το οποίο φοβηθήκαμε και ξεκινήσαμε να ψάχνουμε για διάφορες παθήσεις. Βγήκα αρνητική σε όλα και έτσι άρχισα να δοκιμάζω άλλα πράγματα και πάλι δεν βρήκα λύση.
Καταλήξαμε ότι είναι ινομυαλγία. Την ινομυαλγία την κατατάσσουν στα αυτοάνοσα, αλλά δεν ξέρουν, είναι ακόμα κάτι που ερευνούν. Αυτό που μου είπε ο ορθοπεδικός μου είναι ότι είναι σαν να δίνει ο εγκέφαλος μου εντολή στο σώμα ότι ο πόνος που νιώθεις είναι πολύ πιο ισχυρός από αυτό που ουσιαστικά είναι.
Πολλοί γιατροί μού είπαν ότι πρέπει να συνηθίσω να ζω με αυτό, αλλά δεν μπορώ να συνηθίσω να ζω με αυτό. Είναι κάτι που δεν το είχα και μου κάνει δύσκολη τη ζωή. Δεν μπορούσα να σηκωθώ από τον καναπέ. Κατέληξα τελικά σε μια θεραπεία που με βοήθησε, αλλά δεν έχω τελειώσει ακόμα με αυτό το κομμάτι. Αν δεν περάσεις τον χρόνιο πόνο, δεν μπορείς να τον καταλάβεις. Εύχομαι σε κανέναν να μην συμβεί αυτό».