Ελένη Καρακάση: «Είχα καταπιέσει πάρα πολύ την ανάγκη μου να νιώσω τη μητρότητα»
Η ηθοποιός μίλησε για το πόσο συνειδητοποιημένα εκείνη και ο σύζυγός της μπήκαν στη διαδικασία της υιοθεσίας και αναδοχής ενός παιδιού.
Η Ελένη Καρακάση ήταν καλεσμένη στο “Καλύτερα Αργά” του Action 24 και μίλησε με την Αθηναΐδα Νέγκα και για την υιοθεσία και την αναδοχή, διαδικασίες τις οποίες έχει ήδη ξεκινήσει γιατί με τον άντρα της θέλουν να μεγαλώσουν την οικογένειά τους. «Την υιοθεσία και την αναδοχή τη σκεφτόμουν από πολύ νωρίς, για κάποιον λόγο υπήρχε πάντα στο μυαλό μου. Και βιολογικά παιδιά να κάναμε, πάντα με ενδιαφέρει η υιοθεσία. Ήρθε όμως ο καιρός που πια δεν μπορούσαμε βιολογικά και μου λέει ο Δημήτρης “μήπως;” και του λέω “ναι”.
Πριν από τρία χρόνια ανεβάσαμε τα χαρτιά στην πλατφόρμα, πήγαμε να μιλήσουμε για πρώτη φορά, ανήμερα στα γενέθλιά μου. Όταν μπαίνεις στη διαδικασία να κάνεις αυτή την κίνηση, πρέπει να είσαι συνειδητοποιημένος. Και όταν έρχεται και του τηλεφώνημα για να σου πουν ότι υπάρχει ένα ταίριασμα, εκεί, ας πούμε, είναι ένα σοκ.
Εμείς δεν επιλέξαμε. Το μόνο που επιλέξαμε ήταν να είναι -δεν θα ακουστεί ωραία αυτό που θα πω- όσο το δυνατόν πιο υγιές. Μακάρι να μπορούσαμε να πάρουμε ένα οποιοδήποτε παιδί, αλλά ούτε οικονομικά μπορούμε να το αντέξουμε, ούτε έχουμε το σπίτι για κάτι τέτοιο. Αλλά δεν κάναμε επιλογή ούτε σε φύλο, ούτε σε ηλικία. Και βάλαμε και αδελφάκια στην αναδοχή».
«Πρέπει ανά πάσα στιγμή να δικαιολογείς τους γονείς»
«Από τη στιγμή που μπαίνεις στη διαδικασία της αναδοχής, ποτέ -σε αυτά τα παιδιά- δεν πρέπει να πεις κάτι κακό για τους γονείς τους, απλώς τους δικαιολογείς. Είναι πολύ σημαντικό να δικαιολογείς, γιατί υπάρχει το μέτρο σύγκρισης, μπορεί δηλαδή να πουν “γιατί είσαι εσύ έτσι και δεν είναι η οικογένειά μου;”. Δεν πρέπει λοιπόν να πας σε όλη αυτή τη διαδικασία με καμία κακία και κανένα μίσος. Πρέπει να δικαιολογείς -ανά πάσα στιγμή- τους γονείς, αυτή είναι η δουλειά σου.
Το σεμινάριο που κάναμε για τους ανάδοχους γονείς ήταν αρκετά σκληρό γιατί σου λένε ότι το παιδί αυτό θα έρθει σε εσένα, αλλά εσύ το προετοιμάζεις για να γυρίσει στην οικογένειά του. Είναι παιδιά που ακόμα η επιμέλειά τους δεν έχει πάει στο κράτος, εκκρεμούν τα δικαστήρια».
«Θέλουμε μια μεγαλύτερη οικογένεια»
«Όταν λες ότι θα υιοθετήσεις ένα παιδάκι, σου λένε ότι θα κάνεις ένα καλό. Δεν κάνεις ένα καλό στο παιδί, κάνεις ένα καλό στον εαυτό σου. Και αυτό κρύβει έναν εγωισμό από κάτω. Δεν είναι όμως ένας κακός εγωισμός!
Συνειδητοποίησα λοιπόν κάτι που δεν είχα μπροστά στο μυαλό μου, ότι δηλαδή είχα καταπιέσει πάρα πολύ την ανάγκη μου να νιώσω τη μητρότητα. Έλεγα πως για να μην το έχω κάνει τόσο καιρό, δεν το ήθελα. Ήταν γεμάτη η ζωή μου, αλλά μετά κατάλαβα πως η οικογένειά μου, δεν είναι μόνο ο Δημήτρης κι εγώ και ελπίζω σύντομα ότι θα είναι μεγαλύτερη».