«Φωνάζει όποιος επιδιώκει τη σιγή»
Όλα τους ενοχλούν, εγκαίνια, δηλώσεις, συμφωνίες. Και αναφέρομαι στους «απέναντι», στους γείτονες εξ Ανατολής. Και η αλήθεια είναι ότι το τελευταίο διάστημα είναι λαλίστατοι και δεν κρύβουν τον εκνευρισμό τους. Και πως να μην είναι. Ο Λίβανος σεβάστηκε το Διεθνές Δίκαιο και υπέγραψε ΑΟΖ με την Κύπρο.
Στο SAFE έμειναν εκτός πριν η συζήτηση διεξαχθεί σε πολιτικό επίπεδο όπου είχαν ποντάρει στην «παρέμβαση» του Βερολίνου, την ίδια ώρα που η Ελλάδα αναβαθμίζεται ενεργειακά από τις ΗΠΑ, αγοράζει πυραυλικά συστήματα από το Ισραήλ και παραλαμβάνει την πρώτη φρεγάτα από τους Γάλλους.
Και στοχοποιούν κυρίως τον υπουργό Άμυνας. Είναι συγκεκριμένη η τακτική, «ο γνωστός τρόπος να επιβάλεις σιγή» μου είπαν όταν ρώτησα γιατί το κάνουν.
Φωνάζουν με την παραμικρή αφορμή ώστε κάποια στιγμή να «ζυγίζουμε» διαφορετικά, να σταματήσουμε να μιλάμε ανοικτά και να υπενθυμίζουμε τις τουρκικές προκλήσεις και παράλογες απαιτήσεις μη χαλάσουμε την «τούρκικη συνταγή» λένε στη Μεσογείων. Γιατί όταν δεν μιλάς, θα έλεγα εγώ, όλα δείχνουν «καζάν-καζάν» και αυτό επιδιώκουν οι γείτονες. Και όταν είδαν ότι δεν ιδρώνει το αυτί, επέστρεψαν στις εμπλοκές μαχητικών στο Αιγαίο και στις παραβιάσεις…
