Γιώργος Χρυσοστόμου: Έχω υπάρξει σε οντισιόν που μου είπαν «βάλε το εσώρουχό σου έτσι και κάνε ότι…»
Ο ηθοποιός μίλησε για τις κακές συμπεριφορές στην τέχνη και το πόσο δύσκολο είναι να αλλάξουν αυτά που μας κληροδοτήθηκαν από άλλες γενιές…
Ο Γιώργος Χρυσοστόμου μίλησε για το θέατρο και το πως αυτά που κάποτε ήταν αυτονόητα, επειδή μας τα πέρασε η προηγούμενη γενιά, πλέον δεν είναι αποδεκτά. «Οι κακές συμπεριφορές θεωρούνταν κάτι αυτονόητο στο θέατρο, έτσι κληρονομήθηκε από τους προηγούμενους. Χάος παραλάβαμε, γιατί αυτοί οι άνθρωποι κληρονόμησαν από τους προηγούμενους ότι έτσι είναι η εκπαίδευση στρατιωτικού τύπου, οπότε πάμε προς τα εκεί», είπε στο «Daily Kous Kous» και ένα απόσπασμα της κουβέντας του προβλήθηκε στο «Breakfast@Star».
«Οι γενιές αλλάζουν»
«Το θέατρο είναι πάντα αντικατοπτρισμός του τι συμβαίνει και μέσα στα σπίτια. Ο πατέρας της μάνας μου ήταν μια γενιά που έδερναν τα πάντα. Παιδιά, σκυλιά, τους έδερναν όλους, γιατί αυτό ήταν η εκπαίδευση. Εγώ έχω από παλαιότερο κύριο να λέει: τα παιδιά και τα ζώα πρέπει να τρώνε ξύλο. Έλεγαν μάλιστα: δεν σε έδειρε πολύ η μάνα σου. Η επόμενη γενιά έδερνε μόνο τα αγόρια. Οπότε αυτό είχε αντικατοπτρισμό και στην τέχνη. Και όχι μόνο στο ελληνικό θέατρο, αλλά παγκόσμια.
Έχετε ακούσει για κάτι δασκάλους που είναι σε ρώσικα μπαλέτα, που είναι με το ξύλο στο χέρι χτυπάνε πόδια; Ο βασανισμός των καλλιτεχνών -και στον χορό, μην το δαιμονοποιούμε μόνο το ελληνικό θέατρο- ήταν κάτι γενικότερο.
Σήμερα δεν έχει εξαλειφθεί εντελώς, γιατί δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη, γιατί έχει μείνει ακόμα σαν συνήθειο, υπάρχει κόσμος που το φέρει αυτό, είναι κάποιος κόσμος που έτσι έμαθε. Οι γενιές αλλάζουν πολύ πιο crossfade η μία με την άλλη, δεν μπορεί να γίνει cut και να πάμε στην επόμενη σελίδα. Γίνεται η μία σελίδα μες στην άλλη».
«Αν τότε έβαζα όριο, δεν θα είχα δουλειά»
«Το #metoo έκανε κάποιους ανθρώπους να βάλουν όρια στον ίδιο τους τον εαυτό. Όλο αυτό ήταν ανορίωτο! Έχω υπάρξει σε οντισιόν που χωρίς κανέναν λόγο για να σε κανιβαλήσει κάποιος από τους κάτω, που δεν έχει σημασία τώρα ποιος και τι- μου είπαν βάλε το εσώρουχό σου έτσι και κάνε ότι είσαι κάποιος που σε κάνουν αυτοί έτσι και χαχαχα…
Υπήρχε λοιπόν ένα ρωμαϊκό κανιβαλιστικό πράγμα, για να γελάσουμε, το οποίο το δεχόμουν και εγώ εκεί πάνω, αντί να πω: χρειάζεται αυτό για τον ρόλο, όχι, τότε γιατί το κάνουμε; Το άφησα και εγώ ανορίωτο τότε αυτό. Αν τότε έβαζα όριο, δεν θα είχα δουλειά. Τώρα σιγά - σιγά όμως έπρεπε αυτό λίγο να φτάσει σε ένα ακραίο βαθμό, για να γίνει ένα restart. Δυστυχώς μόνο έτσι αλλάζουν τα πράγματα».