Γιώργος Γρηγοριάδης: «Στην Ουκρανία τρόμαξα πολύ, μπήκαν στο δωμάτιό μας με όπλα»

Ο Γιώργος Γρηγοριάδης ήταν καλεσμένος της Αθηναΐδας Νέγκα στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά» του Action 24 και μίλησε για το τελευταίο του βράδυ στο σπίτι πριν φύγει για αποστολή στον πόλεμο! «Είχαμε αγκαλιές και φιλιά. Είπα στα παιδιά μου και στη Θεοδώρα ότι θα προσέχω και ότι θα επικοινωνούμε. Εγώ θα σας καλώ, δεν θα με καλείτε εσείς, γιατί μπορεί να μην μπορώ να απαντήσω και να πάει το μυαλό σας ότι μπορεί να έχει συμβεί κάτι κακό. Κάθε βράδυ μιλούσαμε με βιντεοκλήση.

Έχω τρομάξει πάρα πολύ στον πόλεμο στην Ουκρανία. Είμαι με τον οπερατέρ μου, τον Δημήτρη Γρούμπα, και έχουν έρθει πάνοπλοι στρατιωτικοί. Ζούσαμε σε μια χώρα η οποία ήταν στρατοκρατούμενη. Έβλεπες παντού ένοπλους να κυκλοφορούν στο δρόμο. Εγώ επειδή είμαι και ξανθός περνούσα για Ρώσος, δεν περνούσα για Ουκρανός. Και είχα ένα φοβερό έλεγχο στο δρόμο, δηλαδή με ξεσκόνιζαν, από διαβατήρια, ταυτότητες, τα πάντα. Έχουν έρθει ένα βράδυ και χτυπούν την πόρτα μας με τα όπλα τους και έψαχναν όπλα. Να προσπαθούμε να επικοινωνήσουμε εμείς με το ξενοδοχείο, με τη ρεσεψιόν να μην απαντάει κανένας για να τους πούμε τι γίνεται, ελάτε πάνω να μας προστατέψετε, να μην μιλούν Αγγλικά, να μην μιλούμε Ουκρανικά, να προσπαθούμε να συνεννοηθούμε, να βγάζουν ρούχα, να ανοίγουν ντουλάπες. Εκεί τρομάξαμε και οι δύο. Όταν τους βλέπεις τους άλλους με τα καλάσνικοφ απέναντί σου, να είναι τρεις μέσα στο δωμάτιό σου, δεν ξέρεις πώς μπορεί να εξελιχθεί αυτό». 

«Οι καριέρες χτίζονται με τα όχι, αλλά δεν το εφάρμοσα ποτέ»

«Έδωσα Πανελλήνιες το 1992, που μόλις είχαν ξεκινήσει οι σχολές δημοσιογραφίας και στα ΑΕΙ. Ήταν πάρα πολύ ψηλά τα μόρια, δεν μπορούσες να τα αγγίξεις, αλλά ήθελα να γίνω εγώ δημοσιογράφος. Ήταν με την άνθηση της ιδιωτικής τηλεόρασης. Καθόμουν και παρακολουθούσα και μου άρεσε πάρα πολύ. Και είπα αυτό θέλω να κάνω κι εγώ. Να γίνω ένας ρεπόρτερ. Και πάλεψα για αυτό. Δεν τα κατάφερα με τις Πανελλήνιες, πήγα σε μια ιδιωτική σχολή, το αγαπούσα πολύ και ήμουν καλός.

Μπήκα στον χώρο, μου δόθηκαν και κάποιες ευκαιρίες, βρέθηκαν και κάποιοι άνθρωποι που πίστεψαν σε εμένα, με βοήθησαν, με στήριξαν. Νομίζω ότι και μου δόθηκαν ευκαιρίες και τις άρπαξα. Εγώ είμαι ένας άνθρωπος που δεν λέω όχι επαγγελματικά. Οι καριέρες χτίζονται με τα όχι, το πιστεύω αυτό. Δεν το έκανα ποτέ πράξη. Ό,τι μου λέγανε να κάνω επαγγελματικά, εγώ το έκανα».