Η εξομολόγηση του Φρέντι Γκουαρίν για τις απόπειρες αυτοκτονίας και τη ζωή του στην Ιταλία

Για χρόνια, το όνομα του Φρέντι Γκουαρίν ήταν συνδεδεμένο με ποιοτικές ενέργειες στους αγωνιστικούς χώρους. Πίσω όμως από τη βιτρίνα της Serie A και τη φανέλα της Ίντερ, ο Κολομβιανός μέσος έδινε μια μάχη αόρατη, αλλά εξαντλητική. Μια μάχη με τον ίδιο του τον εαυτό.

Σε συνέντευξη που έδωσε στη Gazzetta.it μίλησε για τα δύσκολα χρόνια. Η άφιξή του στην Ιταλία το 2012 έμοιαζε με την επιβεβαίωση ενός ονείρου ζωής. Αγωνίστηκε σε υψηλό επίπεδο, έζησε έντονα συναισθήματα και δημιούργησε δεσμούς με τον σύλλογο και τον κόσμο του. Ωστόσο, όσο το ποδόσφαιρο συνέχιζε, η προσωπική του ζωή άρχισε να διαλύεται. Ο χωρισμός, η απομάκρυνση από τα παιδιά του και η καθημερινή μοναξιά δημιούργησαν ένα εσωτερικό κενό που μεγάλωνε επικίνδυνα.

Στους τελευταίους μήνες του στο Μιλάνο, ο Γκουαρίν άρχισε να αναζητά διέξοδο στο αλκοόλ. Όχι ως απόλαυση, αλλά ως μηχανισμό άμυνας. Το ποτό έγινε τρόπος να αντέχει την πίεση και την ψυχική φθορά, χωρίς όμως να λύνει τίποτα. Αντίθετα, τον βύθιζε περισσότερο σε έναν φαύλο κύκλο απομόνωσης και σκοτεινών σκέψεων.

Ο ίδιος περιγράφει εκείνη την περίοδο ως ένα επικίνδυνο πέρασμα, όπου ένιωθε παγιδευμένος, σαν να είχε χτίσει μια φυλακή μέσα του. Έφτασε στα όρια, αντικρίζοντας κατάματα την απώλεια κάθε ελπίδας. Το ποδόσφαιρο, που κάποτε του έδινε ζωή, δεν μπορούσε πια να τον σώσει.

Σήμερα, έχοντας επιστρέψει στην Κολομβία, ο Φρέντι Γκουαρίν δείχνει διαφορετικός. Πιο ήρεμος, πιο συνειδητοποιημένος. Έχοντας αφήσει πίσω του τα σκοτάδια, προσπαθεί να δώσει νόημα στην εμπειρία του, βοηθώντας άλλους ανθρώπους να μη χαθούν στον ίδιο δρόμο.