Η καρέκλα του βασιλιά Κάρολου στο Βατικανό - Το συμβολικό δώρο του Πάπα Λέοντα
Από σήμερα ο βασιλιάς Κάρολος και οι διάδοχοί του έχουν αποκλειστικά δική τους καρέκλα στο Βατικανό.
Την δική του αποκλειστική θέση σε μια από τις παπικές βασιλικές της Ρώμης, τον Άγιο Παύλο εκτός των τειχών θα έχει από σήμερα ο Βασιλιάς Κάρολος της Αγγλίας, καθώς και οι διάδοχοί του. Μπορεί η Εκκλησία της Αγγλίας να έχει αποσχιστεί από από το σώμα της ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας από τον 16ο αιώνα, ωστόσο η σημερινή συνάντηση και η κοινή προσευχή του Βασιλιά Καρόλου και μάλιστα με την ιδιότητα του Υπάτου Κυβερνήτη της Αγγλικανικής Εκκλησίας με τον Πάπας Λέοντα ΙΔ' στο Βατικανό, ιδίως στην Καπέλα Σιστίνα, είναι ένα γεγονός κορυφαίας ιστορικής σημασίας.
Σηματοδοτεί την πρώτη φορά μετά από πέντε αιώνες (από το σχίσμα του Ερρίκου Η' το 1534) που Βρετανός μονάρχης προσεύχεται δημόσια μαζί με έναν Ποντίφικα.
Αυτό το ορόσημο «σπάει» 500 χρόνια θρησκευτικής ρήξης και υπογραμμίζει την πρωτοφανή προσέγγιση και το πνεύμα οικουμενισμού μεταξύ της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και της Εκκλησίας της Αγγλίας. Συμβολίζει την ενίσχυση του διαλόγου, ειδικά σε θέματα όπως η κλιματική βιωσιμότητα, και ανοίγει μια νέα εποχή συμφιλίωσης.
Η καρέκλα του Κάρολου
Για να σηματοδοτήσει αυτή την ιστορική στιγμή το Βατικανό προχώρησε σε μια βαθιά συμβολική δωρίζοντας στον βασιλιά Κάρολο την δική του καρέλα στην βασιλική του Αγίου Παύλου εκτός των τειχών.
Η καρέκλα αυτή θα βρίσκεται στην αψίδα της βασιλικής του Αγίου Παύλου, που βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία του Βατικανού, η οποία έχει ιστορικούς δεσμούς με τη βρετανική μοναρχία.
Προορίζεται για αποκλειστική χρήση από τους Βρετανούς μονάρχες σε μελλοντικές επισκέψεις. Η καρέκλα του Κάρολου είναι διακοσμημένη με το οικόσημο του και φέρει στα λατινικά την φράση "Ut unum sint" (ίνα πάντες εν ώσι). Η φράση προέρχεται από την Καινή Διαθήκη, και συγκεκριμένα από το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον. Πρόκειται για μέρος της λεγόμενης Αρχιερατικής Προσευχής του Ιησού Χριστού με την προτροπή της ενότητας των μαθητών του κάτι που με θεολογικούς όρους μεταφράζεται σε ευχή για διαχριστιανική ενότητα. Σήμερα η φράση έχει υιοθετηθεί ως το βασικό σύνθημα της οικουμενικής κίνησης των χριστιανικών Εκκλησιών.
Η παραχώρηση αυτής της καρέκλας θεωρείται ένα σημαντικό οικουμενικό σύμβολο αναγνώρισης και προσέγγισης μεταξύ της Αγγλικανικής και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, μετά από αιώνες σχίσματος.
Το αγγλικανικό σχίσμα και οι γάμοι του Ερρίκου Η'
Η Αγγλικανική Εκκλησία αποσχίστηκε από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία το 1534, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ερρίκου Η'.
Ο κύριος λόγος της διάσπασης ήταν η άρνηση του Πάπα Κλήμη Ζ' να ακυρώσει τον γάμο του Ερρίκου με την Αικατερίνη της Αραγωνίας, ώστε ο βασιλιάς να μπορέσει να παντρευτεί την Άννα Μπολέιν και να εξασφαλίσει έναν άρρενα διάδοχο. Ο Ερρίκος, μέσω της Πράξης της Υπεροχής (Act of Supremacy) του 1534, ανακήρυξε τον εαυτό του Ανώτατη Κεφαλή (Supreme Head) της Εκκλησίας της Αγγλίας.
Η θέση του Βρετανού Μονάρχη
Ο εκάστοτε Βρετανός μονάρχης (σήμερα ο Κάρολος Γ') φέρει τον τίτλο του Υπάτου Κυβερνήτη (Supreme Governor) της Εκκλησίας της Αγγλίας. Ο ρόλος αυτός είναι σήμερα σε μεγάλο βαθμό εθιμοτυπικός και συμβολικός και όχι δογματικός ή λειτουργικός. Ο Μονάρχης διορίζει επίσημα (κατόπιν κυβερνητικής συμβουλής) τους ανώτερους κληρικούς, όπως τους Αρχιεπισκόπους του Καντέρμπουρι και της Υόρκης, και ορκίζεται να διατηρεί την Εκκλησία. Η πνευματική κεφαλή της Αγγλικανικής Κοινωνίας είναι ο Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι.
