Καίτη Κωνσταντίνου: «Μέχρι σήμερα δεν άντεχα να τη βλέπω στην οθόνη», δηλώνει η αδερφή της
Συγγενείς και φίλοι συγκεντρώθηκαν στο Αίγιο σε μια εκδήλωση μνήμης για την αγαπημένη ηθοποιό που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 63 χρόνων…
13 μήνες έχουν περάσει από τότε που η Καίτη Κωνσταντίνου έφυγε από τη ζωή χτυπημένη από τον καρκίνο και σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στη μνήμη της η αδερφή της, Μαρία, αλλά και ο Μιχάλης Ρέππας μίλησαν με συγκινητικά λόγια για εκείνη. «Μέχρι τώρα δεν είχα καταφέρει, δεν άντεχα να δω την αδερφή μου στην οθόνη. Σήμερα την είδα και χάρηκα, πραγματικά.
Για εσάς ήταν η Καίτη Κωνσταντίνου, για εμένα ήταν η μάνα μου, η αδελφή μου, ο πατέρας μου, η μάνα των παιδιών μου και τα τελευταία χρόνια η γιαγιά των εγγονιών μου!», είπε βουρκωμένη η αδερφή της ηθοποιού Μαρία και πρόσθεσε στην κάμερα της εκπομπής «Super Κατερίνα»: «Είμαι γεμάτη, είμαι πλήρης, είμαι πολύ ευτυχισμένη που την είχα αδερφή».
«Ήταν αξιοπρεπής μέχρι την τελευταία στιγμή»
Ο Μιχάλης Ρέππας με τον οποίο συνεργάστηκαν στενά και ήταν φίλοι είπε με δάκρυα στα μάτια: «Γενικώς η Καίτη δεν μιλούσε, εκφραζόταν χωρίς λέξεις και καταλάβαινες πάντα τι της αρέσει και αν ένιωθε άβολα, αλλά η Καίτη κυρίως άκουγε. Μπορούσε να σε ακούει και να της εκμυστηρευτείς οτιδήποτε. Αυτή η κάπως αμίλητη φιλία με έδενε μαζί της όλα αυτά τα χρόνια και επειδή δεν μιλούσε κι εγώ δεν της είχα πει ποτέ πόσο την εκτιμούσα και πόσο ψηλά την είχα για την εχεμύθεια και την ακεραιότητά της».
Στην κάμερα της εκπομπής «Super Κατερίνα» ο ηθοποιός σχολίασε το πόσο αξιοπρεπής ήταν μέχρι το τέλος η Καίτη. «Μην νομίζετε ότι το έχω συνειδητοποιήσει. Ενώ ξέρω τι έχει συμβεί, είναι σαν να μην ξέρω κιόλας. Δεν φαντάστηκα ποτέ ότι η «Κατάρα της Τζέλας Δελαφράγκα» θα ήταν η τελευταία της δουλειά, ούτε η ίδια δεν το πίστευε. Η Καίτη ήταν πάρα πολύ σεμνή και δεν έκανε φτήνιες για να την λυπηθούν ή να τραβήξει το ενδιαφέρον. Πραγματικά ήταν αξιοθαύμαστο το πώς αντιμετώπισε το τέλος και πραγματικά είναι ένα παράδειγμα για εμένα, γιατί όλοι θα ηττηθούμε κάποια στιγμή. Το ζήτημα είναι να ηττάσαι με αξιοπρέπεια. Και νομίζω ότι η Καίτη ήταν αξιοπρεπής μέχρι και την τελευταία στιγμή».