Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης: «Θα ήθελα να μπορώ να ευχαριστιέμαι πιο πολύ τον εαυτό μου»

Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης ήταν καλεσμένος στο «Στούντιο 4» και έκανε έναν απολογισμό ζωής, ενώ παραδέχτηκε πως υπάρχει μια περίοδος στη ζωή του όπου μέχρι να βρει το επόμενο project του βρίσκεται σε μια ψυχική κοιλιά! «Τα προσωπικά μου πήγαν καλά, τα επαγγελματικά επίσης. Και στο πεδίο των σχέσεων των φιλικών τα πήγα καλά γιατί έχω φιλίες που κρατάνε πολλές δεκαετίες πια. Τα πήγα καλά και στο οικογενειακό πεδίο, στο πώς δηλαδή είναι διαμορφωμένη η οικογένειά μου η οποία είναι ευρύτερη και λειτουργική.

Μπορώ να πω όμως ότι εγώ ως άνθρωπος που τον ενδιαφέρει πολύ να δημιουργεί, με επηρεάζει πολύ -περισσότερο από ότι θα ήθελα- το σε ποια στιγμή βρίσκομαι δημιουργικά. Δηλαδή αν έχω βρει το επόμενο, αν είμαι πολύ, λίγο, περισσότερο ή λιγότερο ευχαριστημένος από αυτό που φτιάχνω. Θα ήθελα να μπορώ να ευχαριστιέμαι πιο πολύ τον εαυτό μου απαλλαγμένος από το πώς συνδέομαι με αυτό που κάνω τώρα».

«Με επηρεάζει πολύ ψυχικά το σε ποια στιγμή βρίσκομαι δημιουργικά»

«Χαίρομαι πάρα πολύ τη ζωή. Χαίρομαι πάρα πολύ τους φίλους, τις συζητήσεις, τον κόσμο γύρω. Οτιδήποτε προσλαμβάνω από τον κόσμο, το χαίρομαι πάρα πολύ. Και έχω και τον χρόνο να το κάνω αυτό. Όμως με επηρεάζει πολύ ψυχικά το σε ποια στιγμή βρίσκομαι δημιουργικά. Σαν ένα μέτρημα του εαυτού. Είναι βαρύ… Το συζητούσα με έναν φίλο σκηνοθέτη του κινηματογράφου και χωρίς να του πω τίποτα, μου είπε το ίδιο πράγμα. Μου λέει, ξέρεις, ανάμεσα σε δύο project κάνω μια ψυχική κοιλιά.

Νομίζω ότι συμβαίνει αυτό. Και δεν έχει να κάνει τόσο πολύ με το πώς θα το προσλάβει ο κόσμος. Εγώ νομίζω ότι από αυτό έχω απαλλαγεί μεγάλο βαθμό. Αν το επόμενο πράγμα που θα κάνεις θα έχει την ίδια επιτυχία ή αν θα λειτουργήσει, αλλά πόσο πολύ μπορεί να σε εμπλέξει εσένα δημιουργικά και ψυχικά και να σε αφορά και να θεωρήσει ότι αξίζει τον κόπο αυτό που κάνεις.

Δεν είμαι γκρινιάρης, είμαι αισιόδοξος, φωτεινός, με όρεξη, με χιούμορ. Είμαι γενικά χαρούμενος άνθρωπος. Τα διαστήματα μέχρι να βρω κάτι δημιουργικό μου συμβαίνει αυτό…»