Κωστής Σαββιδάκης: Έχω περάσει φάσεις που είπα «Θεέ μου υπάρχεις;»

Ο Κωστής Σαββιδάκης ήταν καλεσμένος της Αθηναΐδας Νέγκα στο «Καλύτερα Αργά» του Action 24 και μίλησε για τη μηχανή του που λατρεύει, τις στιγμές που χάνει την πίστη του, αλλά και τον κόσμο που όταν τον βλέπει στο δρόμο ακόμα πιστεύει πως είναι πραγματικά παπάς! «Ο κόσμος με έχει ταυτίσει με τον παπα-Γρηγόρη από τις Άγριες μέλισσες. Μια μέρα πήγα να βρω μια φίλη και δώσαμε τυχαία ραντεβού έξω από μια εκκλησία. Ήταν καλοκαίρι κι εγώ ήμουν με τη βερμούδα. Κατεβαίνω από τη μηχανή, πηγαίνω, την αγκαλιάζω, τη φιλάω. Έρχεται μια κυρία μεγάλης ηλικίας και μου λέει: Πάτερ, τα ράσα στο καθαριστήριο; Και το εννοούσε! Ναι, της είπα, δεν είχα κάτι άλλο να βάλω!»

«Με κάποιον τρόπο μαλακώνει τις πληγές»

«Έχω περάσει φάσεις που είπα Θεέ μου υπάρχεις; Και λογικό είναι. Τσαντιζόμαστε με κάποια πράγματα, μας εκνευρίζει. Λες και γιατί σε μένα και όχι κάπου αλλού; Ανέκαμψα όμως γρήγορα. Έχει να κάνει με τη σκέψη. Είχα χάσει την ανιψιά μου όταν ήταν 7 ετών κι εκείνο το διάστημα είχα κλείσει μία δουλειά σε ένα παιδικό ξενοδοχείο στην Κρήτη και μου είχε φύγει τελείως από το μυαλό. Δύο μέρες πριν ξεκινήσει η σεζόν, με παίρνει τηλέφωνο η κυρία Ρέα και μου λέει: σας περιμένουμε, δεν έχετε στείλει το βιογραφικό και της λέω: μα δεν γίνεται όπως είμαι. Μου λέει: σας παρακαλώ. Με έφερε στο φιλότιμο, πήγα. Ήταν το μεγαλύτερο δώρο που πήρα για την απώλεια της μικρής. Με 220 πιτσιρίκια για σχεδόν τρεις μήνες. Οπότε εκεί είχα πει: υπάρχεις; Ναι, υπάρχει. Με κάποιον τρόπο μαλακώνει τις πληγές».

Ο… παπα-Σούζας

«Είμαι μηχανόβιος. Πάντα με μηχανή, από τα 14 μου. Αν μια μέρα βρέχει και έχω τη δυνατότητα να πάω με τη μηχανή, ναι θα πάω, αν έχει πλημμύρες θα πάρω το αυτοκίνητο. Έχω περάσει και φάση μεγάλης μηχανής, αλλά τώρα πια έχω πάρει το αυτόματο το δυομισάρι. Συνειδητοποίησα ότι είναι βαριές οι μηχανές για την ηλικία μου και επειδή έπεσα κάποια στιγμή και δεν μπορούσα να τη σηκώσω, είπα ότι χρειάζομαι κάτι πιο ελαφρύ γιατί κυκλοφορώ μέσα στο κέντρο».