Λασκαράκη για διαζύγιο με Τσιμιτσέλη: «Ζούσα σε μία ασάφεια, σε μία θολούρα και μία αναμπουμπούλα»
Η ηθοποιός μοιράστηκε μαζί μας τις δύσκολες στιγμές που πέρασε όταν χώρισε και έπρεπε ψύχραιμα να το παλέψει και να πάει παρακάτω!
Η Βάσω Λασκαράκη ήταν καλεσμένη στο vidcast «Rainbow Mermaids» και έκανε μια αναδρομή στο παρελθόν και συγκεκριμένα στο 2017 όπου όλη της η ζωή ήρθε τούμπα, όταν χώρισε με τον Γιάννη Τσιμιτσέλη και έπρεπε να σταθεί στα πόδια της για το παιδί της, αλλά και για την ίδια. «Το 2017 ήταν μια πολύ δύσκολη χρονιά. Τα έβγαλα πέρα με πολύ κουράγιο! Τώρα που το βλέπω από μακριά λέω πώς αισθανόσουν τότε και πώς το έκανες αυτό! Ήμουν φουλ πιεσμένη, αλλά έκανα εργασιοθεραπεία. Και το παιδί βοηθούσε, προφανώς. Έλεγα ότι πρέπει να είμαι καλά, δεν πρέπει να καταρρακωθώ και να πέσω, οπότε αυτό με κρατούσε σε εγρήγορση.
Γενικότερα είμαι άνθρωπος που δεν θέλω ο άλλος να ξέρει τι έχω, δεν μου αρέσει και πολύ αυτό. Αυτά που είναι πιο βαριά και πρέπει να εκτεθείς πολύ δεν τα λέω εύκολα, οπότε στο γύρισμα έλεγα ότι είμαι κάπως από την κούραση. Ήμασταν σε φοβερή πίεση με τα 10ωρα γυρίσματα, αλλά κάναμε τον χαβαλέ μας, κανονικά. Σίγουρα υπήρχαν μέρες που να ήμουν λίγο πιο πεσμένη και αναρωτιόντουσαν τι έχω αλλά το κατάλαβαν μετά».
«Το μεγαλύτερο προτέρημα στη ζωή είναι να είσαι ευέλικτος»
«Αυτή η χρονιά μου έμαθε ότι η ζωή συνεχίζεται, το τέλος στη ζωή έρχεται όταν έρχεται πραγματικά το τέλος. Όλα στη ζωή έρχονται για κάποιον λόγο, πρέπει να τα παλέψεις, να τα προσπεράσεις, αλλά αυτά που μπορείς να πας παρακάτω, πρέπει να τα διαχειρίζεσαι με ψυχραιμία.
Αυτό που έμαθα εκείνη την χρονιά είναι αυτό που λένε όλοι οι ψυχοθεραπευτές ότι το μεγαλύτερο προτέρημα σε αυτή τη ζωή είναι να είσαι ευέλικτος, να μπορείς να διαχειριστείς αυτά που έρχονται και δεν τα περιμένεις, τις καταστάσεις με ψυχραιμία και να μπορείς να επιβιώσεις μέσα στην ασάφεια. Είναι κάτι που όλους τους ανθρώπους τους βασανίζει και εγώ είμαι ένας άνθρωπος θέλω να τα έχω όλα και να ξέρω τι μου γίνεται, ζούσα σε μία ασάφεια, σε μία θολούρα και μία αναμπουμπούλα. Έλεγα ό,τι είναι να γίνει θα γίνει και ό,τι μπορώ κάνω, μέρα με τη μέρα. Νομίζω ότι λειτούργησε. Με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο θα λειτουργήσει».