Μενιδιάτης: Ο πατέρας μου με είχε πει τεμπέλη και με είχε προτρέψει να μην λέω τραγούδια του στα live
Ο τραγουδιστής παραδέχθηκε ότι τα λάθη του δεν τα αγαπάει, όμως ευτυχώς τα λάθη που έκανε δεν τον εξαφάνισαν από τον χώρο.
Μια συνέντευξη εφ' όλης της ύλης έδωσε ο Χρήστος Μενιδιάτης που ήταν καλεσμένος στην εκπομπή «Αστερόσκονη» και μίλησε για την πορεία και τα λάθη του, για την οικογένειά του
Μιλώντας για τον επιτυχημένο πατέρα του Μιχάλη Μενιδιάτη θυμήθηκε τις συμβουλές του. «Ο πατέρας μου, μού έλεγε «αν θέλεις κάτι να κάνεις φύγε από μένα» και με προέτρεπε να μην τραγουδάω δικά του τραγούδια στα live. Και μάλιστα μου κάνει εντύπωση που τελευταία, νέα παιδιά 20 – 25 ετών μου ζητάνε τραγούδια του πατέρα μου που δεν ήταν και από τις πολύ μεγάλες του επιτυχίες».
Όταν η συζήτηση ήρθε στους γιους μεγάλων τραγουδιστών που έχουν ακολουθήσει το ίδιο επάγγελμα και στην σύγκριση, είπε για τον Χάρη Βαρθακούρη και τον Στέλιο Διονυσίου. «Υπάρχει μία σύγκριση η οποία είναι και άδικη. Είναι δύσκολο κάποιος να κάνει καριέρα Γιάννη Πάριου η Στράτου Διονυσίου, αλλά και ο Στέλιος και ο Χάρης είναι άνθρωποι με ταλέντο. Στα social όμως βλέπεις ότι ο καθένας βγάζει την κακία του και ακούς πράγματα που λες είναι δυνατόν;».
Έμαθα ότι στη ζωή σου πρέπει να είσαι συνετός και ολιγαρκής...
Και συνέχισε: «Σαν γιος του Μιχάλη Μενιδιάτη ήμουν τυχερός. Από την αρχή άνοιξαν κάποιες πόρτες και με αντιμετώπισαν όμορφα και άνθρωποι του χώρου και εκτός χώρου. Και εγώ όμως δεν έδωσα δικαιώματα, κοίταξα τη δουλειά μου. Με τα πάνω μου, με τα κάτω μου, με τις επιτυχίες και τις αποτυχίες.
Εγώ μεγάλωσα πολύ απλά, παρ' ότι ο πατέρας μου στην ηλικία μου είχε δημιουργήσει πολύ περισσότερα πράγματα και ήταν περισσότερο λαοφιλής και επιτυχημένος από μένα, έμαθα ότι στη ζωή σου πρέπει να είσαι συνετός και ολιγαρκής και τα πολλά άστα για τους άλλους.
Επειδή κάποιοι άνθρωποι μας φέραν στη ζωή δεν σημαίνει ότι τους χρωστάμε αιώνια ευγνωμοσύνη και αιώνια αγάπη. Πρέπει να μας εξηγηθούν και καλά. Εγώ χρωστάω στον πατέρα μου και στη μάνα μου πολλά γιατί ήταν αυτό που έπρεπε στα δικά μου πρότυπα. Δεν μπορώ να βρω ψεγάδι σε όλα τα χρόνια που μας μεγάλωσαν με συνέπεια και αξιοπρέπεια».
Ο πατέρας μου με είχε πει «τεμπέλη»
«Όταν μπήκα στη δουλειά ήταν και η εποχή διαφορετική, δούλευα έξι μέρες την εβδομάδα, έκανα εμφανίσεις εκτός Αθήνας για μήνες ολόκληρους χωρίς ξεκούραση. Σε μια κουβέντα με τον πατέρα μου, μία περίοδο που έπρεπε να κάνω εγχείρηση για ένα πρόβλημα στις φωνητικές μου χορδές, μου είπε ότι είμαι τεμπέλης. «Τεμπέλης εγώ;» του λέω. Η δουλειά μου λέει είναι να δουλεύεις και να εξελίσσεσαι, να ψάχνεσαι…
Όλα αυτά λοιπόν τα τοποθέτησα στο μυαλό μου και λάθη έχω κάνει αλλά δεν τα αγαπάω όπως λένε πολλοί. Κανένα λάθος μου δεν αγαπάω γιατί αν δεν τα ‘χα κάνει θα ήμουν αλλού. Αλλά σίγουρα ήταν λάθη τα οποία δεν με εξαφάνισαν. Είμαι ακόμα στον χώρο αυτό με αξιοπρέπεια με τα πάνω και τα κάτω μου, υπάρχω και δισκογραφικά…
Ο γιος μου σε ηλικία 12 ετών μου είπε: «εσύ δεν έχεις πιστέψει στον εαυτό σου». Αυτή η κουβέντα με προβλημάτισε πάρα πολύ. Εγώ τα ακούω όλα... και αυτό και ότι δεν δούλεψα όσο έπρεπε, δεν δουλεύω όσο πρέπει. Γιατί στο ξεκίνημα ήμουν τυχερός γιατί έπεσαν στα χέρια μου καλά τραγούδια και έκανα επιτυχίες...».
