Ο ρόλος του πατέρα συνεχίζεται και μετά τη βρεφική ηλικία - ΤΙ δείχνει νέα μελέτη

Οι άνδρες που είναι πατέρες με παιδιά σχολικής ηλικίας έχουν χαμηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης από τους εργένηδες ή τους άντρες χωρίς παιδιά, λέει μελέτη που δημοσιεύεται στο περιοδικό Psychoneuroendocrinology. Αυτό υποδηλώνει ότι η βιολογία των ανδρών προσαρμόζεται στη φροντίδα οικογένειας, όχι μόνο κατά τα πρώτα χρόνια της πατρότητας, αλλά και όσο τα παιδιά μεγαλώνουν. Οι αλλαγές αυτές δεν φαίνεται να αυξάνουν τον κίνδυνο ιατρικών προβλημάτων.

Η φροντίδα των παιδιών

Οι επιστήμονες προτείνουν ότι οι άντρες κατανέμουν ενεργειακούς πόρους ανάμεσα στην αναζήτηση συντρόφου και τη φροντίδα παιδιών. Υψηλή τεστοστερόνη συνδέεται με ανταγωνισμό και ζευγάρωμα, ενώ χαμηλότερη με φροντίδα και συναισθηματικό δέσιμο. Αυτή η θεωρία εξηγεί γιατί η πατρότητα και η δέσμευση σε σχέση οδηγούν σε βιολογικές προσαρμογές που υποστηρίζουν τις νέες κοινωνικές και οικογενειακές ανάγκες.

Οι περισσότερες μελέτες επικεντρώνονται στη φροντίδα των νεογέννητων. Ωστόσο, η φροντίδα παιδιών σχολικής ηλικίας ή εφήβων απαιτεί διαφορετικές δεξιότητες, όπως καθοδήγηση, διδασκαλία και υποστήριξη. Η νέα έρευνα εξετάζει αν η μείωση τεστοστερόνης συνεχίζεται καθώς αλλάζουν οι απαιτήσεις της πατρότητας και επιβεβαιώνει ότι η προσαρμογή της βιολογίας των ανδρών δεν σταματά μετά τα πρώτα χρόνια.

Πώς διεξήχθη η μελέτη

Όπως διαβάζουμε στο PsyPost, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν στοιχεία από 4.903 συμμετέχοντες ηλικίας 20-60 ετών από την έρευνα NHANES των ΗΠΑ. Οι άντρες κατηγοριοποιήθηκαν ανάλογα με την οικογενειακή τους κατάσταση και την ηλικία των παιδιών. Οι αναλύσεις περιλάμβαναν έλεγχο παραγόντων (π.χ. ηλικίας, σωματικού λίπους, ύπνου και φυσικής δραστηριότητας), εξασφαλίζοντας ότι οι συσχετισμοί με την τεστοστερόνη ήταν ειδικοί για την οικογενειακή ζωή.

Οι άντρες που ζουν με δύο ή περισσότερα παιδιά ηλικίας 6-17 ετών παρουσίασαν τα χαμηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης σε σχέση με εργένηδες ή άντρες χωρίς παιδιά. Αντίθετα, η ύπαρξη βρεφών ή νήπιων δεν μείωσε σημαντικά περαιτέρω τα επίπεδα πέρα από το όφελος της δέσμευσης σε σχέση. Αυτό δείχνει ότι η βιολογική ρύθμιση συνεχίζεται και προσαρμόζεται στις ανάγκες μεγαλύτερων παιδιών.

Παρά τη μείωση της τεστοστερόνης στους γονείς, τα επίπεδα παραμένουν εντός φυσιολογικών ορίων και δεν οδηγούν σε κλινικά προβλήματα. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι αυτή η προσαρμογή είναι φυσιολογική και λειτουργεί υποστηρικτικά για τη φροντίδα της οικογένειας, χωρίς να προκαλεί υπογονάδισμό ή αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών ή μεταβολικών παθήσεων.

Ο ρόλος του πατέρα

Η μείωση τεστοστερόνης που συνδέεται με οικογενειακές υποχρεώσεις εμφανίζεται σταθερά σε άντρες από 20 έως 60 ετών. Η ηλικία δεν φαίνεται να αλλάζει τον συσχετισμό, γεγονός που υποδεικνύει ότι η προσαρμογή της βιολογίας σε πατέρα παραμένει σημαντική σε όλη την ενήλικη ζωή.

Η έρευνα βασίστηκε στη συγκατοίκηση με παιδιά ως δείκτη πατρότητας και σε ένα μόνο δείγμα αίματος ανά συμμετέχοντα. Επίσης, είναι διατομεακή και δεν ακολουθεί τα ίδια άτομα με την πάροδο του χρόνου. Μελλοντικές μελέτες θα εξετάσουν τις συγκεκριμένες δραστηριότητες φροντίδας και τις αλληλεπιδράσεις με μεγαλύτερα παιδιά για να κατανοηθεί πλήρως η σχέση πατρότητας και ορμονών.