Οι ΗΠΑ αναπτύσσουν νέο όπλο εμπνευσμένο από τα Ιρανικά «drones-καμικάζι»

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν προσθέσει στο οπλοστάσιο τους ένα νέο οπλικό σύστημα χαμηλού κόστους, εμπνευσμένο από τα ιρανικά drones-καμικάζι, επιβεβαιώνοντας τη στροφή των σύγχρονων στρατών προς μαζικά και φθηνότερα μη επανδρωμένα συστήματα μάχης.

Το νέο σύστημα, γνωστό ως LUCAS (Low-Cost Unmanned Combat Attack System), ανήκει στην κατηγορία των λεγόμενων «περιφερόμενων πυρομαχικών» (loitering munitions). Πρόκειται για drones που μπορούν να παραμένουν στον αέρα για κάποιο χρονικό διάστημα, να εντοπίζουν στόχους και στη συνέχεια να προσκρούουν σε αυτούς, προκαλώντας έκρηξη.

Τα LUCAS είναι ενισχυμένες ρέπλικες των Ιρανικών drones

Σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, ο σχεδιασμός του συστήματος επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από το ιρανικό drone Shahed-136, το οποίο έχει χρησιμοποιηθεί εκτενώς σε συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή αλλά και στον πόλεμο στην Ουκρανία. Το συγκεκριμένο drone έγινε γνωστό για το χαμηλό κόστος παραγωγής του και την ικανότητά του να χρησιμοποιείται σε μεγάλους αριθμούς, με στόχο να κορέσει τα εχθρικά συστήματα αεράμυνας.

Η βασική φιλοσοφία πίσω από το LUCAS είναι παρόμοια. Σε αντίθεση με ακριβά όπλα όπως οι πύραυλοι cruise ή άλλα κατευθυνόμενα πυρομαχικά υψηλής τεχνολογίας, το νέο drone σχεδιάστηκε ώστε να είναι σχετικά φθηνό και εύκολο στην παραγωγή. Εκτιμήσεις αναφέρουν ότι το κόστος του μπορεί να είναι δεκάδες χιλιάδες δολάρια ανά μονάδα, πολύ χαμηλότερο από άλλα αμερικανικά συστήματα κρούσης. Αυτό επιτρέπει στις ένοπλες δυνάμεις να χρησιμοποιούν τα drones σε μεγάλους αριθμούς, δημιουργώντας «κύματα» επιθέσεων που δυσκολεύουν την άμυνα του αντιπάλου.

Η στρατηγική αυτή, που συχνά περιγράφεται ως «μαζική ισχύς χαμηλού κόστους» κερδίζει ολοένα και μεγαλύτερη προσοχή στα σύγχρονα πεδία μάχης. Στρατιωτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι η ανάπτυξη του LUCAS αντικατοπτρίζει τα διδάγματα των τελευταίων ετών, όπου φθηνά drones απέδειξαν ότι μπορούν να προκαλέσουν σημαντικές ζημιές σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις, υποδομές και συστήματα αεράμυνας. Παράλληλα, η εξέλιξη αυτή υπογραμμίζει μια ειρωνική διάσταση στον σύγχρονο εξοπλιστικό ανταγωνισμό: τεχνολογίες που διαδόθηκαν από το Ιράν και τους συμμάχους του υιοθετούνται πλέον σε τροποποιημένη μορφή και από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Καθώς τα μη επανδρωμένα συστήματα συνεχίζουν να εξελίσσονται, πολλοί ειδικοί εκτιμούν ότι το μέλλον των στρατιωτικών επιχειρήσεων θα καθοριστεί λιγότερο από μεμονωμένα υπερσύγχρονα όπλα και περισσότερο από τη δυνατότητα ανάπτυξης μεγάλων αριθμών αυτόνομων ή ημι-αυτόνομων συστημάτων στο πεδίο της μάχης.