Πέτρος Γαϊτάνος: «Έβρισα και είπα μα@@κα και μετά προσευχήθηκα»

Η δύναμή του είναι η ισχυρή πίστη του και δεν παραλείπει ποτέ να μιλάει γι' αυτήν στις συνεντεύξεις του. Ο Πέτρος Γαϊτάνος ήταν καλεσμένος στην εκπομπή «The 2Night Show» και μίλησε μεταξύ άλλων περί μαγείας, αναφέρθηκε στην Eurovision και ξεκαθάρισε τα πράγματα σχετικά με την βασκανία.

«Η βασκανία υφίσταται, μόνο που εκεί θα πρέπει να μαλώσουμε τον κόσμο που συνηθίζει από τηλέφωνο και χαζοευχούλες να κάνει τις ξεματιάστρες. Δεν είναι σωστό αυτό, η βασκανία είναι ήπια δαιμονική ενέργεια που εισπράττει ο άνθρωπος που μόνο ο ιερέας καλείται να διαβάσει και σε ειδικές περιπτώσεις. Η λογική ότι έχουμε μάθει μια ευχή από τη γιαγιά μας... Δεν είναι έτσι, ο διάβολος είναι στα ιερά, όχι στα δαιμονικά, δεν πρέπει να πιστεύουμε τόσο στην τύχη και τη φανταστική κατάσταση των πραγμάτων».

Δεν βρίζει, όμως αποκάλυψε:«Το μόνο που έχω πει είναι αυτό που ξεκινάει από «μα...» και μετά όσο κι αν ακούγεται παράξενο προσεύχομαι και λέω «δεν είναι σωστό αυτό που έκανα», αλλά κάποιες φορές συμβαίνουν πράγματα που αγανακτείς. Γενικώς δεν βρίζω».

Ο Πέτρος Γαϊτάνος είπε για την μούντζα, μια χειρονομία που κάνουν πολλοί. «Είναι από τα πράγματα που λειτουργούν ως ισχυρή δεισιδαιμονία. Πρέπει λίγο να συνέλθουμε. Δεν μπορούμε να πιστεύουμε σε χαζά πράγματα όπως το χτυπάω ξύλο, κούφια η ώρα, πιάσε κόκκινο ή είδα μαύρη γάτα. Η Εκκλησία μας δεν ακολουθεί κάτι από αυτά, τα καταδικάζει και όλα αυτά έχουν δαιμονική επήρεια».

Και συνέχισε: «Βεβαίως υπάρχει η μαγεία αλλά πρέπει να τη διαχειριζόμαστε με διάκριση. Ο άνθρωπος - η Εκκλησία αιωνίως το λέει - που δεν έχει κλίση το είναι του προς το αγαθό, είναι ξέφραγο αμπέλι».

Αναφερόμενος στην Eurovision δήλωσε: «Όλα αυτά τα πράγματα ζημιώνουν τον κόσμο. Εγώ ως καλλιτέχνης που έχω την πεποίθηση ότι υπηρετώ την υψηλή τέχνη σε όσα καταπιάνομαι, δεν αναγνωρίζω στη Eurovision κάτι που να αξίζει ως τέχνη, έχει πολλά ζημιογόνα στοιχεία και κάποια αξιόλογα. Η Κλαυδία ήταν αξιόλογη παρουσία, ήταν ωραία ντυμένη, είχε ωραία έκφραση, ωραίο τραγούδι. Υπάρχει το ωραίο γιατί να ψάχνουμε πάντα το γελοίο;».

Και συμπλήρωσε: «Μια φορά στο Άγιον Όρος δήλωσε κάποιος «ήμουν στο τζιπ και ταξιδεύαμε με τον γέροντα Παΐσιο. Τον ρώτησα πού είναι ο Θεός; Πού μπορώ να τον δω; Έσκυψε ο γέροντας και προσευχήθηκε - με συγκινεί κάθε φορά που το θυμάμαι - και τότε άρχισα να βλέπω παντού τον θεό». Όταν βλέπεις παντού τον Θεό γιατί το είναι σου γέρνει προς τα εκεί, δεν χρειάζεται να πεις λογικές λέξεις».